PAPINA KĆI

Dobitnik Nobelove nagrade.

Lukrecija Bordžija jedna je od najocrnjenijih istorijskih ličnosti. Kći ozloglašenog pape do svoje jedanaeste godine bila je dva puta verena i tri puta udavana – jedan od njenih supruga bio je nateran da se javno proglasi impotentnim i stoga nepodesnim, a drugog je ubio Lukrecijin brat Čezare Bordžija. Dodeljivana joj je uloga ubice, incestuozne ljubavnice, razvratnice, neodoljive žene zlih namera.

Sada nam nobelovac Dario Fo, udaljivši se od senzacionalističkih ili strogo istorijskih rekonstrukcija njenog žviota, otkriva Lukrecijinu ljudsku prirodu, oslobađajući je stereotipa pohotne i rodoskvrne žene i stavljajući je u istorijski kontekst i svakodnevni život. On nam otkriva Lukrecijinu humanu stranu, njenu strast za životom, saosećajnost i sposobnost da zaobilazi mahinacije svoje porodice. Ali tu su i velelepni renesansni dvorovi, najpotkupljiviji od svih papa Aleksandar VI, pokvareni brat Čezare, pa Lukrecijini muževi i njeni ljubavnici, pre svih Pjetro Bembo, sa kojim je delila ljubav prema umetnosti, a naročito prema poeziji i pozorištu. No ipak, svi su oni samo pioni u igrama bezobzirne vlasti.

Prava smotra nepotizma i skarednosti, između proslava i orgija. Isto kao danas. Roman o porodici Bordžija prvenstveno je maska našeg vremena koje nam, viđeno kroz prizmu tog razdoblja, deluje još sumornije i iskvarenije.