Jedna od brojnih misterija vezanih za Josipa Broza Tita jeste i ona da on nije sahranjen u „Kući cveća“. Glavni junaci novog Đukanovićevog romana, dvojica studenata žurnalistike, tragaju za Titovom večnom kućom. Ta kuća bi mogla biti na mnogim mestima širom sveta, od egipatskih piramida do Kremlja i Vatikana.
Paraleleno sa pričom o potrazi za Maršalovom grobnicom, odigravaju se i storije dvojice istraživača, u kojima je kroz ljubavne i društvene lomove, odslikano vreme generacije stasale i odrasle u Titovoj Jugoslaviji. Ima u tim pričama i lepe nostalgije i gorkih poraza proizašlih iz porušenih i neostvarenih ideala. Kulminaciju romana čini pripovest na samom njegovom kraju, u kojoj se potresnim slikama dečjeg stradanja u Jasenovcu otkopava „političko đubre ispod jugoslovenskog tepiha“ i otkriva trulež u temeljima države zbok kojeg je ona i morala da se uruši.
Ovaj roman se čita kao uzbudljiva ljubavno-špijunska priča preko koje se objašnjava jedna od najvećih tajni nekadašnje Jugoslavije i istorijski brodolom srpskog naroda.
Kao u svojim prethodnim romanima, Đukanović se i ovde predstavlja kao majstor intrigantne fabule, velikih zapleta i neočekivanih raspleta. Igra u kojoj se uživa ali u kojoj se pokreću i neka suštinska pitanja naše egzistencije.
