NOĆI U CRNOM MANTILU

Rada Ilić, svestrana ličnost srpske kulturne i umetničke scene, svojim najnovijim književnim delom Noći u crnom mantilu, romanom u ritmu stihova, slikovitošću renesansnih majstora i metaforičnošću mudraca, brine o svakom poetskom detalju, svakoj razvijenoj misli. Prateći životni put mlade pijanistkinje Anđele, ona veliča, „držeći“ ih čvrsto uz glavnu junakinju, najznačajnije stvaraoce muzičke umetnosti, kompozitore i pijaniste minulih vremena – Mocarta, Šopena, Šumana, Rahmanjinova, Skrjabina, Verdija, Vagnera… a takođe i nama bliže po epohi i nacionalnoj pripadnosti – Mokranjca, Stankovića, Despića, Babića…

Radnja romana se ne odvija hronološki, već s manjim ili većim skokovima u prošlost i budućnost a autorkinim snažnim osloncem na sadašnjost (što ne umanjuje dramatičnost radnje i napetu pozornost čitaoca) – ali uz neprekidnu težnju ka eshatološkom.

Pored velikana muzike, „između razmaknutih necanih zavesa s ribarskim motivom”, na mestu gde „sve staro čuva svoju boju i svoj zvuk”, među bokorima crvenih muškatla, gde rastu ponosni šimširi… – obrelo se i jato autorki bliskih i znamenitih naučnika, matematičara i fizičara – Tesla, Milanković, Ajnštajn, Plank, što ukazuje (i dokazuje) na povezanost muzike i prirodnih nauka, veoma značajnu za ravnotežu emocionalnog i intelektualnog tkiva kod svakog izvođača.