Na primerima proze savremenih novosadskih pisaca Đerić se bavi gradom u književnosti i njegovim prostornim pravilima. Od M. M. Dimovske i Despotova, ka Damjanovu, Juditi Šalgo, Petrinoviću, Pisarevu, Lj. J. Kaspar, S. Tišmi, Tasiću, Kajtezu i Blaškoviću – pokazuje sliku Novog Sada kao romanesknog prostora koja nadvisuje konkretan grad.
Zoran Đerić (1960, Bačko Dobro Polje), književnik i prevodilac, glavni urednik časopisa Scena i vanredni profesor na Akademiji umjetnosti u Banja Luci,diplomirao je Jugoslovensku i svetsku književnost u Novom Sadu, doktorirao tezom Dom i bezdomnost u poeziji XX veka, na primerima ruskih, poljskih i srpskih emigrantskih pesnika. Uređivao je književne tribine i izdavačkudelatnosti Kulturnog centra Novog Sada, bio je upravnik i dramaturg Pozorišta mladih, lektor na Univerzitetu u Lođu, gostujući profesor na univerzitetima u Pragu, Gdanjsku, Krakovu, Novom Sadu i Banja Luci.
