Izabrani stihovi
“Snažan pesnik, s jasnim i snažnim porukama i pokličima, po bolu i rodoljubivom nadahnuću, po promišljanju i traganju za smislom i suštinom svega u svemu. S krilima kojima stremi prema Nebu a stalno boravi na zemlji…” – književnica Rada Ilić, prvi čitalac njegove antologije.
Klobučar je svojom baladično-elegičnom poezijom sebi dodelio ulogu posrednika između duhovnog i ovozemaljskog, materijalnog i nematerijalnog, budućnosti i prošlosti, potencijalnog i datog, ostvarujući veze za sve one koji su ih, pod bremenom trivijalnosti života, pogubili i pokidali. Istovremeno subjekat i objekat svog iskustva, kao i svaki pesnik, Klobučar je ponovni stvaralac već stvorenog. I to novostvoreno, čak i kad kad boli i opominje, čistije je i lepše od stvarnosti iz koje je transponovano.
U Antologiji “I ništa kršteno biva – Izabrani stihovi” koja počiva na hronološkom redosledu, pratimo sazrevanje Klobučarovog pesničkog izraza koje vremenom dobija senzibilniji lirski izraz, ali smo svedoci i njegove postojanosti u temama koje ga zaokupljaju i kojima se vraća, ne odustajući da bolnom oštricom stiha još jednom pokuca na poneka vrata – između duge i sna.
