Proizvodi

Dangubić u stihovima poeme "Dunav, talasi" evocira kulturnu, jezičku i istorijsku slojevitost Dunava kao jedne od osa evropske civilizacije.

Iznenadna pojava Gosta u jednoj kući na Arbatu u novom romanu Ratka Dangubića unosi tajanstvo i dramu među stanovnike kuće, a potom u svet modernih vremena u kojima pesnici ostaju bez glasa, matematičari bez brojeva, gradovi bez čitalaca, govornici bez reči, političari bez mase.

Poema u kojoj se smenjuju kamen i nebo Hercegovine, ljudi i gradovi, nove priče i stari mitovi, ono što se pamti i ono što se sluti. Mnogoglasna pesnička povest o prostoru u kome su ukršteni Mediteran i kopneno zaleđe, istorija i stvarnost, iskustvo života i metafizika trajanja. Govoreći o Hercegovini iz njenog stvarnog i simboličkog središta, pisac raščitava slojeve doživljaja, iskustava, zapamćenih priča i oživljenih glasova. Ti slojevi u Trebinjskom zapisu postaju delovi višestruko ukrštene priče.

Slojevi istorije, podunavske i evropske, srpske i nemačke, oživljavaju u novom romanu Ratka Dangubića Srebrni medved.
Za razliku od mnogih romana u kojima se pripovedalo o Drugom svetskom ratu i njegovom kraju iz perspektive okupiranih naroda željnih slobode, u Srebrnom medvedu pripoveda se iz perspektive Nemaca koji su preživeli egzodus posle Drugog svetskog rata i sada u Berlinu pokušavaju da započnu svoju novu ljudsku, a neki od njih i umetničku sudbinu.
Sa slikama života u Berlinu mešaju se slike napuštenog panonskog detinjstva.
Dangubićevi junaci svedoci su istorije koja je upravo u toku i koja nikoga ne ostavlja na miru.

„Treba li Branko i Jirgen da glume da su u paklu kada nisu nigde?“

„Ako u Vendersovom filmu srećni ili nesrećni Marion odlučuje da se odrekne besmrtnosti u ime ljubavi, bogalj u mom pita – čega da se on odrekne, da bude besmrtan ili bar sit?“

Nova knjiga aforizama jednog od vodećih srpskih aforističara. Po svom osnovnom tonu između satiričnih i filozofskih aforizama, Dangubićevi aforizmi se najviše bave, na jednoj strani, ljudskom prirodom, karaktrom i mentalitetom, dok se, na drugoj strani, bave prirodom društva i prirodom politike, tokovima moći, medijskim i poitičkim manipulacijama.

Roman Ratka Dangubića Dobošarski dnevnik je melanholična priča o detinjstvu i odrastanju u bačkom mestu Gajdobra pedesetih i početkom šezdesetih godina XX veka. Mesto je poprište istorije koja se ne smiruje, već teče pred očima dečaka.

Dok u burnim istorijskim vremenima na kraju Drugog svetskog rata odlaze Nemci, a dolaze hercegovački kolonisti, ulicama odjekuju udarci doboša i uzvici dobošara kojima se objavljuju naredne i uputstva, zahtevi i očekivanja novih vlasti.
Donoseći autentične objave iz dobošarskog dnevnika jednog vremena, Dangubić je ispisao priču o istoriji koja se neprestano preobražava iz lične perspektive dečaka koji odrasta i čoveka koji se seća svog detinjstva.

Priče u ovoj knjizi nastale su zahvaljujući konkursu Arhipelaga i Mikser festivala za najbolje neobjavljene priče o Savamali i savskoj padini Beograda.
Priče koje su oblikovane u susretu sa svakodnevicom i istorijom, trajanjem i trenutkom mesta u kome se otkrivaju jake simboličke snage.
U različitim istorijskim vremenima Savamala je postajala tema srpske književnosti i mesto u kome nastaje otkriće novog
iskustva.
Sada je Savamala opet mesto za priču.
Pisci priča u ovoj knjizi su Duško Antonić, Filip Banković, Muharem Bazdulj, Ratko Dangubić, Aleksandar Đuričić, Miodrag Kojadinović, Vladimir Krakov, Vesna Perić, Momčilo Petrović i Ajla Terzić.