Šestom monografijom zatvara se ciklus koji edicija obrađuje simbolično sa početkom 21. veka, vremenom u kome brojne današnje generacije Srba ostavljaju svoj trag u još jednom periodu velikih iskušenja i teških ispita. Gradnja svesabornog hrama Sv. Save Srpskog na Vračaru je ispit zrelosti i odgovornosti srpskog naroda, koja stoji nasuprot neophodnih evropskih i svetskih globalnih integracija. Istorija i nasleđe se ne smeju zaboraviti – one se moraju utkati u još jednu obnovu srpske države i srpskog duhovnog tkiva. Period koji šesta knjiga obrađuje započinje posle Velike seobe naroda 1690. godine i vezana je za početak stvaranja savremene srpske države, u kome srpski narod prolazi kroz velika iskušenja između dveju moćnih imperija, Turske i Austrijske carevine. Jezgro okupljanja i sabiranja srpskog nacionalnog, duhovnog i kulturnog bića je gradić Sent Andreja kod Budimpešte, na teritoriji tadašnje Austrije, odakle se uticaji prenose i šire na teritoriju Vojvodine, a nešto kasnije i u kneževsku Srbiju, sa prestonim Beogradom kao budućim sedištem i središtem državne i duhovne vlasti. Kroz podsećanje na teški 20. vek, priča se završava 2007. godine, kada Srbija ponovo postaje samostalna država sa sopstvenim Ustavom...
Crkve Sent Andreje, manastir Sv. Petra Cetinjskog, obnovljene ovčarsko-kablarske svetinje, manastir Soko, hram Sv. Save i druga srpska duhovna ognjišta svedoče o ovom teškom i slavnom vremenu i ostaju najtrajniji putokazi svekolikom srpskom narodu...
