EVROPSKA NAGRADA ZA KNJIŽEVNOST
Gabriela Babnik naslikala je savremeni portret ljudske duše, prikaz najtananijih sentimenata koji govori o večnoj usamljenosti čoveka okruženog ljudima.
Doba suše pripoveda nesvakidašnju priču o ljubavi. Ana je šezdesetdvogodišnja dizajnerka iz Slovenije. Ismael ima dvadeset sedam godina i dolazi iz Burkine Faso, gde je odrastao na ulici, često kao žrtva zlostavljanja. Njihovi svetovi su naizgled odvojeni nepremostivim jazom koji tvore godine i boja kože, ali most među njima čini neutaživa žeđ za ljubavlju i bolna usamljenost slepa za društvene razlike. U doba suše, oko njih ali i u njima samima, dvoje ljudi pronaći će istinu sa kojom se nije lako suočiti.
Pronicljiva, iskrena i dirljiva priča o savremenoj ljudskoj sudbini, ispričana kroz isprepletanu naraciju dvoje likova, otkriva pogled u svet satkan od prigušenih žudnji i potisnutih htenja, ali nevin i iskren, svet koji podjednako boli i raduje.
