BOTANIKA

Kada je Josif Pančić(1814-1888), na nagovor Vuka Karadžića 1846. godine došao u Srbiju, niko ga nije poznavao. Ali, kada je tu, 42 godine kasnije preminuo, bila je to u Srbiji do tada nezapamćena opštenarodna žalost. Narod je oplakivao svog velikog prijatelja i učitelja, a posebno 34 generacije Liceja i Velike škole, koje Pančić svojim životom i radom podučavao nauci, dužnostima, ali pre svega, ljubavi prema narodu i otadžbini. Josif Pančić je bio jedan od najobrazovanijih ljudi Evrope svog vremena, začetnik gotovo svih prirodnih nauka u tadašnjoj Srbiji, veliki srpski rodoljub, osnivač i učesnik u radu brojnih naših kulturnih i naučnih ustanova, učitelj mnogih generacija mladih naučnika. Bio je lekar, botaničar i prvi predsednik Srpske kraljevske akademije. Otkrio je novu vrstu četinara, koja je upravo po njemu i dobila ime Pančićeva omorika. Po njemu je ime dobio i najviši vrh kopaonika - Pančićev vrh, na kome se nalazi mauzolej sa njegovim posmrtnim ostacima. Odajući zahvalnost sveukupnom doprinosu Josifa Pančića za srpsku nauku, i uzimajući u obzir ugled koji je uživao u srpskom narodu, Zavod za udžbenike je objavio njegova Sabrana dela u deset knjiga, čiji je značaj poseban za generacije koje tek dolaze.

Kada je Josif Pančić(1814-1888), na nagovor Vuka Karadžića 1846. godine došao u Srbiju, niko ga nije poznavao. Ali, kada je tu, 42 godine kasnije preminuo, bila je to u Srbiji do tada nezapamćena opštenarodna žalost. Narod je oplakivao svog velikog prijatelja i učitelja, a posebno 34 generacije Liceja i Velike škole, koje Pančić svojim životom i radom podučavao nauci, dužnostima, ali pre svega, ljubavi prema narodu i otadžbini. Josif Pančić je bio jedan od najobrazovanijih ljudi Evrope svog vremena, začetnik gotovo svih prirodnih nauka u tadašnjoj Srbiji, veliki srpski rodoljub, osnivač i učesnik u radu brojnih naših kulturnih i naučnih ustanova, učitelj mnogih generacija mladih naučnika. Bio je lekar, botaničar i prvi predsednik Srpske kraljevske akademije. Otkrio je novu vrstu četinara, koja je upravo po njemu i dobila ime Pančićeva omorika. Po njemu je ime dobio i najviši vrh kopaonika - Pančićev vrh, na kome se nalazi mauzolej sa njegovim posmrtnim ostacima. Odajući zahvalnost sveukupnom doprinosu Josifa Pančića za srpsku nauku, i uzimajući u obzir ugled koji je uživao u srpskom narodu, Zavod za udžbenike je objavio njegova Sabrana dela u deset knjiga, čiji je značaj poseban za generacije koje tek dolaze.

"Govor cveća u Srbiji-dvojezično srpsko-slovačko izdanje.
Preko 100 profesionalnih fotografija cveća uslikanih na teritoriji Srbije, kroz čiju se simboliku i odabrani citat iz najlepše proze i poezije čitalac upoznaje sa kulturom Srbije."

Izdanje na srpskom i ruskom jeziku.


Naučite tajni jezik cvetova našeg podneblja! Sada i dvojezično, na srpskom i ruskom jeziku.

Jedinstveni izdavački poduhvat kod nas, knjiga ’’Poruka skrivena među laticama’’ otkriva simboličko značenje cveća tipičnog za prostor Srbije i vodi vas u raskošni svet koji će vas opčiniti svojom lepotom.

Preko 100 umetničkih fotografija, snimljenih širom naše zemlje, praćenih porukom koju nosi svaki cvet i probranim citatima iz srpske poezije i literature.

Naučite tajni jezik cvetova našeg podneblja!

Jedinstveni izdavački poduhvat kod nas, knjiga Poruka skrivene među laticama otkriva simboličko značenje cveća tipičnog za prostor Srbije i vodi vas u raskošni svet koji će vas opčiniti svojom lepotom.

Preko 100 umetničkih fotografija, snimljenih širom naše zemlje, praćenih porukom koju nosi svaki cvet i probranim citatima iz srpske poezije i literature.

Knjiga Florografija prikazuje na zanimnjiv način mitove
i legende cveća iz celog sveta. Autorka Karolina Spelmen je rođena u velikoj kolumbijskoj porodici. Interesovanje za cveće i mitologiju pokazivala je još od detinjstava, pod uticajem porodice i egzotične kolumbijske flore.
Govor cveća, kao tajni romantični jezik ljubavnika, prvi
put se pojavljuje u Turskoj i na Bliskom istoku. Koristile su
ga žene iz harema, a u Englesku ga je prenela, 1716. lejdi
Meri Montegi, ćerka vojvode Kingstona (najozloglašenija
žena svog doba na osnovu Enciklopedije Britanika). Lejdi Meri Montegi je jezik cveća upoznala dok je, kao supruga ambasadora, živela na dvoru turskog sultana u Istanbulu."

Naučite tajni jezik cvetova sa francuskog podneblja! Sada i dvojezično, na francuskom i srpskom jeziku. Fotografiju svakog cveta prati njegovo značenje i citat iz francuske poezije i literature sa prevodom na srpski jezik.Knjiga je pre svega namenjena ljubiteljima flore, a posebna je zbog toga što čitaocima omogućava da naprave komparaciju dubine srpskog i francuskog jezika.

Takođe, idealna je za ljubitelje francuskog jezika kao i za osobe koje na zanimljiv način žele da nauče francuski jezik.

Posvećena kininu, šećeru, čaju, pamuku, krompiru i koki, ova izvanredna i činjenicama dobro potkrepljena knjiga ne govori samo o biljkama, nego i o istoriji. Ona pokazuje kako su određene biljke uticale na puteve razvoja čovečanstva, često negativno, i oblikovale našu prošlost. Kinin, na primer, leči malariju, ali je i omogućio žiteljima umerenih klimatskih podneblja da eksploatišu tropske predele. Pojeftinjavanje šećera povezano je s ropstvom, a čaja s opijumom. Nepristrasni Hobhaus objašnjava posledice koje su ove biljke imale na ljudski rod preko istorijskih trenutaka vrednih pažnje. Klice promena su vredan i zanimljiv doprinos našem razumevanju prošlosti.

Kada je Josif Pančić(1814-1888), na nagovor Vuka Karadžića 1846. godine došao u Srbiju, niko ga nije poznavao. Ali, kada je tu, 42 godine kasnije preminuo, bila je to u Srbiji do tada nezapamćena opštenarodna žalost. Narod je oplakivao svog velikog prijatelja i učitelja, a posebno 34 generacije Liceja i Velike škole, koje Pančić svojim životom i radom podučavao nauci, dužnostima, ali pre svega, ljubavi prema narodu i otadžbini. Josif Pančić je bio jedan od najobrazovanijih ljudi Evrope svog vremena, začetnik gotovo svih prirodnih nauka u tadašnjoj Srbiji, veliki srpski rodoljub, osnivač i učesnik u radu brojnih naših kulturnih i naučnih ustanova, učitelj mnogih generacija mladih naučnika. Bio je lekar, botaničar i prvi predsednik Srpske kraljevske akademije. Otkrio je novu vrstu četinara, koja je upravo po njemu i dobila ime Pančićeva omorika. Po njemu je ime dobio i najviši vrh kopaonika - Pančićev vrh, na kome se nalazi mauzolej sa njegovim posmrtnim ostacima. Odajući zahvalnost sveukupnom doprinosu Josifa Pančića za srpsku nauku, i uzimajući u obzir ugled koji je uživao u srpskom narodu, Zavod za udžbenike je objavio njegova Sabrana dela u deset knjiga, čiji je značaj poseban za generacije koje tek dolaze.

Kada je Josif Pančić(1814-1888), na nagovor Vuka Karadžića 1846. godine došao u Srbiju, niko ga nije poznavao. Ali, kada je tu, 42 godine kasnije preminuo, bila je to u Srbiji do tada nezapamćena opštenarodna žalost. Narod je oplakivao svog velikog prijatelja i učitelja, a posebno 34 generacije Liceja i Velike škole, koje Pančić svojim životom i radom podučavao nauci, dužnostima, ali pre svega, ljubavi prema narodu i otadžbini. Josif Pančić je bio jedan od najobrazovanijih ljudi Evrope svog vremena, začetnik gotovo svih prirodnih nauka u tadašnjoj Srbiji, veliki srpski rodoljub, osnivač i učesnik u radu brojnih naših kulturnih i naučnih ustanova, učitelj mnogih generacija mladih naučnika. Bio je lekar, botaničar i prvi predsednik Srpske kraljevske akademije. Otkrio je novu vrstu četinara, koja je upravo po njemu i dobila ime Pančićeva omorika. Po njemu je ime dobio i najviši vrh kopaonika - Pančićev vrh, na kome se nalazi mauzolej sa njegovim posmrtnim ostacima. Odajući zahvalnost sveukupnom doprinosu Josifa Pančića za srpsku nauku, i uzimajući u obzir ugled koji je uživao u srpskom narodu, Zavod za udžbenike je objavio njegova Sabrana dela u deset knjiga, čiji je značaj poseban za generacije koje tek dolaze.

Kada je Josif Pančić(1814-1888), na nagovor Vuka Karadžića 1846. godine došao u Srbiju, niko ga nije poznavao. Ali, kada je tu, 42 godine kasnije preminuo, bila je to u Srbiji do tada nezapamćena opštenarodna žalost. Narod je oplakivao svog velikog prijatelja i učitelja, a posebno 34 generacije Liceja i Velike škole, koje Pančić svojim životom i radom podučavao nauci, dužnostima, ali pre svega, ljubavi prema narodu i otadžbini. Josif Pančić je bio jedan od najobrazovanijih ljudi Evrope svog vremena, začetnik gotovo svih prirodnih nauka u tadašnjoj Srbiji, veliki srpski rodoljub, osnivač i učesnik u radu brojnih naših kulturnih i naučnih ustanova, učitelj mnogih generacija mladih naučnika. Bio je lekar, botaničar i prvi predsednik Srpske kraljevske akademije. Otkrio je novu vrstu četinara, koja je upravo po njemu i dobila ime Pančićeva omorika. Po njemu je ime dobio i najviši vrh kopaonika - Pančićev vrh, na kome se nalazi mauzolej sa njegovim posmrtnim ostacima. Odajući zahvalnost sveukupnom doprinosu Josifa Pančića za srpsku nauku, i uzimajući u obzir ugled koji je uživao u srpskom narodu, Zavod za udžbenike je objavio njegova Sabrana dela u deset knjiga, čiji je značaj poseban za generacije koje tek dolaze.