BOTANIKA

Cvetna kultura obeležava duhovni i materijalni život Španije. Verski praznici i svetovne svečanosti, prilike, i radosne i tužne, uvek su praćene cvećem i njegovom simbolikom. Počev od plesačica flamenka, sa crvenim karanfilom zadevenim za uho, do procesija Uskršnje sedmice u kojima do izražaja dolaze cvetni aranžmani, u zemlji tako raznoobraznoj kao što je Španija značenje jednog ili drugog cveta nam govori mnogo o mnogo čemu. Crvena ruža se u Kataloniji poklanjana Đurđevdan ili "Dan knjige" (23. aprila), dok izvezena na plaštu toreadora ona simbolizuje otmenost i snagu kakva ide uz borbu bikova . Jezik latica u Španji ukazuje na običaje i materijalnu istoriju, u kojima se novo i drevno prepliću karakterišući raznoliku i bogatu zemlju u svim njenim antropološkim osobenostima.

Narodne pesme, poslovice, stihovi slovačkih velikana dali su toj simbolici poetski izraz i harmoniju sa porukom koju ovo cveće nosi. Tako u stihovima Janka Kralja, Sama Bohdana Hrobonja, Pavola Orsaga Hvijezdoslava, Ivana Kraske, Miroslava Valeka, Milana Rufusa, Ivana Štrpke, u mislima Stanislava Štepke, Mihala Babjaka, svako ko dariva cvet, kao i onaj koji gа prima, ali i svi drugi očarani cvećem, otkriće simboličku poruku skrivenu među laticama. Svi zajedno, na najlepšem jeziku slovačke književnosti, pišu priče o značenju i simbolici 101 cveta, prenoseći poruku svih poruka-ljubav.

Obilje delikatnih i mirišljavih prizora koje nazivamo cvećem odigralo je suštinskuulogu u razvoju ljudske svesti. Ljudi su sve više bivali fascinirani njime. Veruje se da su prvi žitelji zemlje umeli da cene nešto, što nije bilo naročito svrsishodno,niti je bilo u vezi s njihovim opstankom.

Psiholozi tvrde da bi lepota cveta mogla probuditi ljudsku svest. Cveće u ljudima izaziva mnoštvo različitih osećanja, od radosti i ljubavi do sete.
Ono postaje izvesna vrsta glasnika iz drugog carstva i predstavlja most između materijalnog i duhovnog sveta.

Poruka skrivena među laticama, Australijsko-srpsko izdanje, pruža jedinstven uvid u australijsku istoriju i kulturu putem simboličkog značenja domorodačkog cveća iskazanog kroz stihove, citate i narodne izreke.

Naučite kako da izaberete cvet kako bi ste poslali snažnu poruku onima koje volite, onima koji su vam dragi, da kažete „izvini“, „bravo“ ili čestitam ti“. Kreirajte svoj buket s najlepšim porukama, vratite autentičnost u ophođenje i romantiku u život. Ili, jednostavno ugodite sebi čitajući australisjku poeziju cveća. Elegantna i atraktivna, knjiga je i izuzetan poklon.

Knjiga Ilustrovani rečnik sveta gljiva autora Ibrahima Hadžića, književnika i mikologa i prof. dr. Jelene Vukojević, predavača na predmetu mikologije na Biološkom fakultetu u Beogradu, predstavlja celokupno carstvo Fungi.

Opisane su i ilustrovane pojedine stalne i nepromenjive karakteristike mnogobrojnih predstavnika carstva Fungi. Morfologija gljiva ilustrovana je sa preko 200 originalnih fotografija koje su uradili autori dela. Važan segment ove knjige posvećen je rečniku gljiva što ga svrstava u pionirske poduhvate na planu domaće mikologije. Osim pomenutih odeljaka knjiga sadrži klasifikaciju gljiva na nivou carstva Fungi, kao i odeljak o lišajevima. Knjiga je bogato ilustrovana sa 600 originalnih fotografija.

Knjiga Ilustrovani rečnik sveta gljiva ima višestruki značaj kako za one koji izučavaju carsvo Fungi, pa tako i kuvare i sve koji žele da se upoznaju sa gljivama.

Kada je Josif Pančić(1814-1888), na nagovor Vuka Karadžića 1846. godine došao u Srbiju, niko ga nije poznavao. Ali, kada je tu, 42 godine kasnije preminuo, bila je to u Srbiji do tada nezapamćena opštenarodna žalost. Narod je oplakivao svog velikog prijatelja i učitelja, a posebno 34 generacije Liceja i Velike škole, koje Pančić svojim životom i radom podučavao nauci, dužnostima, ali pre svega, ljubavi prema narodu i otadžbini. Josif Pančić je bio jedan od najobrazovanijih ljudi Evrope svog vremena, začetnik gotovo svih prirodnih nauka u tadašnjoj Srbiji, veliki srpski rodoljub, osnivač i učesnik u radu brojnih naših kulturnih i naučnih ustanova, učitelj mnogih generacija mladih naučnika. Bio je lekar, botaničar i prvi predsednik Srpske kraljevske akademije. Otkrio je novu vrstu četinara, koja je upravo po njemu i dobila ime Pančićeva omorika. Po njemu je ime dobio i najviši vrh kopaonika - Pančićev vrh, na kome se nalazi mauzolej sa njegovim posmrtnim ostacima. Odajući zahvalnost sveukupnom doprinosu Josifa Pančića za srpsku nauku, i uzimajući u obzir ugled koji je uživao u srpskom narodu, Zavod za udžbenike je objavio njegova Sabrana dela u deset knjiga, čiji je značaj poseban za generacije koje tek dolaze.

Kada je Josif Pančić(1814-1888), na nagovor Vuka Karadžića 1846. godine došao u Srbiju, niko ga nije poznavao. Ali, kada je tu, 42 godine kasnije preminuo, bila je to u Srbiji do tada nezapamćena opštenarodna žalost. Narod je oplakivao svog velikog prijatelja i učitelja, a posebno 34 generacije Liceja i Velike škole, koje Pančić svojim životom i radom podučavao nauci, dužnostima, ali pre svega, ljubavi prema narodu i otadžbini. Josif Pančić je bio jedan od najobrazovanijih ljudi Evrope svog vremena, začetnik gotovo svih prirodnih nauka u tadašnjoj Srbiji, veliki srpski rodoljub, osnivač i učesnik u radu brojnih naših kulturnih i naučnih ustanova, učitelj mnogih generacija mladih naučnika. Bio je lekar, botaničar i prvi predsednik Srpske kraljevske akademije. Otkrio je novu vrstu četinara, koja je upravo po njemu i dobila ime Pančićeva omorika. Po njemu je ime dobio i najviši vrh kopaonika - Pančićev vrh, na kome se nalazi mauzolej sa njegovim posmrtnim ostacima. Odajući zahvalnost sveukupnom doprinosu Josifa Pančića za srpsku nauku, i uzimajući u obzir ugled koji je uživao u srpskom narodu, Zavod za udžbenike je objavio njegova Sabrana dela u deset knjiga, čiji je značaj poseban za generacije koje tek dolaze.

"Govor cveća u Srbiji-dvojezično srpsko-slovačko izdanje.
Preko 100 profesionalnih fotografija cveća uslikanih na teritoriji Srbije, kroz čiju se simboliku i odabrani citat iz najlepše proze i poezije čitalac upoznaje sa kulturom Srbije."

Izdanje na srpskom i ruskom jeziku.


Naučite tajni jezik cvetova našeg podneblja! Sada i dvojezično, na srpskom i ruskom jeziku.

Jedinstveni izdavački poduhvat kod nas, knjiga ’’Poruka skrivena među laticama’’ otkriva simboličko značenje cveća tipičnog za prostor Srbije i vodi vas u raskošni svet koji će vas opčiniti svojom lepotom.

Preko 100 umetničkih fotografija, snimljenih širom naše zemlje, praćenih porukom koju nosi svaki cvet i probranim citatima iz srpske poezije i literature.

Naučite tajni jezik cvetova našeg podneblja!

Jedinstveni izdavački poduhvat kod nas, knjiga Poruka skrivene među laticama otkriva simboličko značenje cveća tipičnog za prostor Srbije i vodi vas u raskošni svet koji će vas opčiniti svojom lepotom.

Preko 100 umetničkih fotografija, snimljenih širom naše zemlje, praćenih porukom koju nosi svaki cvet i probranim citatima iz srpske poezije i literature.

Naučite tajni jezik cvetova našeg podneblja! Sada i dvojezično, na srpskom i engleskom jeziku.

Jedinstveni izdavački poduhvat kod nas, knjiga Poruka skrivene među laticama otkriva simboličko značenje cveća tipičnog za prostor Srbije i vodi vas u raskošni svet koji će vas opčiniti svojom lepotom.

Preko 100 umetničkih fotografija, snimljenih širom naše zemlje, praćenih porukom koju nosi svaki cvet i probranim citatima iz srpske poezije i literature.

Knjiga Florografija prikazuje na zanimnjiv način mitove
i legende cveća iz celog sveta. Autorka Karolina Spelmen je rođena u velikoj kolumbijskoj porodici. Interesovanje za cveće i mitologiju pokazivala je još od detinjstava, pod uticajem porodice i egzotične kolumbijske flore.
Govor cveća, kao tajni romantični jezik ljubavnika, prvi
put se pojavljuje u Turskoj i na Bliskom istoku. Koristile su
ga žene iz harema, a u Englesku ga je prenela, 1716. lejdi
Meri Montegi, ćerka vojvode Kingstona (najozloglašenija
žena svog doba na osnovu Enciklopedije Britanika). Lejdi Meri Montegi je jezik cveća upoznala dok je, kao supruga ambasadora, živela na dvoru turskog sultana u Istanbulu."

Naučite tajni jezik cvetova sa francuskog podneblja! Sada i dvojezično, na francuskom i srpskom jeziku. Fotografiju svakog cveta prati njegovo značenje i citat iz francuske poezije i literature sa prevodom na srpski jezik.Knjiga je pre svega namenjena ljubiteljima flore, a posebna je zbog toga što čitaocima omogućava da naprave komparaciju dubine srpskog i francuskog jezika.

Takođe, idealna je za ljubitelje francuskog jezika kao i za osobe koje na zanimljiv način žele da nauče francuski jezik.

Posvećena kininu, šećeru, čaju, pamuku, krompiru i koki, ova izvanredna i činjenicama dobro potkrepljena knjiga ne govori samo o biljkama, nego i o istoriji. Ona pokazuje kako su određene biljke uticale na puteve razvoja čovečanstva, često negativno, i oblikovale našu prošlost. Kinin, na primer, leči malariju, ali je i omogućio žiteljima umerenih klimatskih podneblja da eksploatišu tropske predele. Pojeftinjavanje šećera povezano je s ropstvom, a čaja s opijumom. Nepristrasni Hobhaus objašnjava posledice koje su ove biljke imale na ljudski rod preko istorijskih trenutaka vrednih pažnje. Klice promena su vredan i zanimljiv doprinos našem razumevanju prošlosti.

Ovo je jedan potpuni vodič za prepoznavanje, branje i upotrebu samoniklih gljiva. Knjiga sadrži sve najpopularnije gljive snimane u prirodnom staništu i iz blizine, kao i 100 recepata, sa posebnim odeljkom za vegetarijance.

Kada je Josif Pančić(1814-1888), na nagovor Vuka Karadžića 1846. godine došao u Srbiju, niko ga nije poznavao. Ali, kada je tu, 42 godine kasnije preminuo, bila je to u Srbiji do tada nezapamćena opštenarodna žalost. Narod je oplakivao svog velikog prijatelja i učitelja, a posebno 34 generacije Liceja i Velike škole, koje Pančić svojim životom i radom podučavao nauci, dužnostima, ali pre svega, ljubavi prema narodu i otadžbini. Josif Pančić je bio jedan od najobrazovanijih ljudi Evrope svog vremena, začetnik gotovo svih prirodnih nauka u tadašnjoj Srbiji, veliki srpski rodoljub, osnivač i učesnik u radu brojnih naših kulturnih i naučnih ustanova, učitelj mnogih generacija mladih naučnika. Bio je lekar, botaničar i prvi predsednik Srpske kraljevske akademije. Otkrio je novu vrstu četinara, koja je upravo po njemu i dobila ime Pančićeva omorika. Po njemu je ime dobio i najviši vrh kopaonika - Pančićev vrh, na kome se nalazi mauzolej sa njegovim posmrtnim ostacima. Odajući zahvalnost sveukupnom doprinosu Josifa Pančića za srpsku nauku, i uzimajući u obzir ugled koji je uživao u srpskom narodu, Zavod za udžbenike je objavio njegova Sabrana dela u deset knjiga, čiji je značaj poseban za generacije koje tek dolaze.

Kada je Josif Pančić(1814-1888), na nagovor Vuka Karadžića 1846. godine došao u Srbiju, niko ga nije poznavao. Ali, kada je tu, 42 godine kasnije preminuo, bila je to u Srbiji do tada nezapamćena opštenarodna žalost. Narod je oplakivao svog velikog prijatelja i učitelja, a posebno 34 generacije Liceja i Velike škole, koje Pančić svojim životom i radom podučavao nauci, dužnostima, ali pre svega, ljubavi prema narodu i otadžbini. Josif Pančić je bio jedan od najobrazovanijih ljudi Evrope svog vremena, začetnik gotovo svih prirodnih nauka u tadašnjoj Srbiji, veliki srpski rodoljub, osnivač i učesnik u radu brojnih naših kulturnih i naučnih ustanova, učitelj mnogih generacija mladih naučnika. Bio je lekar, botaničar i prvi predsednik Srpske kraljevske akademije. Otkrio je novu vrstu četinara, koja je upravo po njemu i dobila ime Pančićeva omorika. Po njemu je ime dobio i najviši vrh kopaonika - Pančićev vrh, na kome se nalazi mauzolej sa njegovim posmrtnim ostacima. Odajući zahvalnost sveukupnom doprinosu Josifa Pančića za srpsku nauku, i uzimajući u obzir ugled koji je uživao u srpskom narodu, Zavod za udžbenike je objavio njegova Sabrana dela u deset knjiga, čiji je značaj poseban za generacije koje tek dolaze.

Kada je Josif Pančić(1814-1888), na nagovor Vuka Karadžića 1846. godine došao u Srbiju, niko ga nije poznavao. Ali, kada je tu, 42 godine kasnije preminuo, bila je to u Srbiji do tada nezapamćena opštenarodna žalost. Narod je oplakivao svog velikog prijatelja i učitelja, a posebno 34 generacije Liceja i Velike škole, koje Pančić svojim životom i radom podučavao nauci, dužnostima, ali pre svega, ljubavi prema narodu i otadžbini. Josif Pančić je bio jedan od najobrazovanijih ljudi Evrope svog vremena, začetnik gotovo svih prirodnih nauka u tadašnjoj Srbiji, veliki srpski rodoljub, osnivač i učesnik u radu brojnih naših kulturnih i naučnih ustanova, učitelj mnogih generacija mladih naučnika. Bio je lekar, botaničar i prvi predsednik Srpske kraljevske akademije. Otkrio je novu vrstu četinara, koja je upravo po njemu i dobila ime Pančićeva omorika. Po njemu je ime dobio i najviši vrh kopaonika - Pančićev vrh, na kome se nalazi mauzolej sa njegovim posmrtnim ostacima. Odajući zahvalnost sveukupnom doprinosu Josifa Pančića za srpsku nauku, i uzimajući u obzir ugled koji je uživao u srpskom narodu, Zavod za udžbenike je objavio njegova Sabrana dela u deset knjiga, čiji je značaj poseban za generacije koje tek dolaze.

Osnovni cilj ovog priručnika je da prikaže makar deo iz bogatog fonda biljaka koje rastu kao samonikle u prirodi na našim prostotrima. U razvijenim zemljama se posebna pažnja posvećuje očuvanju životne sredine i takođe postoji kult gajenja biljaka. Poseban trend je u gajenju samoniklog bilja, koje daje posebnu draž, ne samo javnim površinama, nego i baštama i okućnicama, u velikim i malim gradovima.