Ova knjiga prati Brankov put od detinjstva, preko mladosti, karlovačkih i bečkih godina, sve do povratka na mesto sa kog više nikada neće otići – Stražilovo. U njoj su prvi pesnički uzleti na nemačkom, prva svedočanstva nesagledivog talenta, izrazi dubokog divljenja prema Stražilovu.
Alimpije Popović – sveštenik u Uspenskoj i Almaškoj crkvi, prvi posleratni gradonačelnik Novog Sada, narodni poslanik (Novi Sad, 8. decembar 1888 – Novi sad, 8. oktobar 1967). Na dan oslobođenja Novog Sada, 23. oktobar 1944, kao prvi predsednik Narodno-oslobodilačkog odbora, primio je vlast iz ruku partizanskih jedinica i na dužnosti gradonačelnika ostao do 1949. Bio je dobar besednik, darovit pisac i odličan pevač. U predratnom listu Dan nekoliko godina je pisao humoristično-satiričnu kolumnu oid pseudonimom „Mita Kradić“, a za Radio Beograd je pevao narodne varoške pesme predstavljajući se kao „Joca Padobranac“.
