Postoje knjige koje se čitaju kao niz i knjige koje mogu da se čitaju kao krug. Prve nas vode napred, od početka ka kraju, a druge nas iznova vraćaju na mesto odakle smo krenuli, jer su nam po završetku otkrile svoj pravi oblik i izraz. „Dramski vijenac" Sanje Savić Milosavljević pripada ovim drugim — to je knjiga koja ne traži da se samo pročita, nego da se uđe u nju, kao u kolo, kao u raspored sila, kao u sistem odnosa koji se obnavlja u različitim varijantama. U ovim komadima oseća se istančana dramaturška disciplina, ona vrsta unutrašnjeg reda koji odvaja dobar dijalog od istinski dramskog dijaloga. Zato se ovaj ciklus može čitati i kao svojevrsna potvrda teorijske tačnosti duodrame kao forme, i upravo tu „Dramski vijenac" pokazuje autorsku suverenost. (Dr Milena Kulić)
