Pesnička knjiga Milovana Kljajevića polivalentnog značenja Trn, opominje i ukazuje na sve pošasti ne samo modernog društva već i sve slabosti kojima se čovečanstvo odlikuje od postanka do današnjih dana. No, klanjajući se trnovoj kruni, noseći kotko bez gordosti krst zemnog života mi otvaramo put ka besmrtnosti jer božanski nas čini ako svesno prihvatimo krst(B.Hamvaš)
Naiđe period kada se tvorac naljudi na čovječanstvo,ali ne razočara u čovjeka. Onda on dezitegriše svijet. Ali ponovo da šansu čovjeku,. Mi znamo da u nasleđu nosimo palu prirodu,ali takođe nosimo i nadu. Dezintegrisati se na mnogo sitnih frakcija, ogoliti dušu da plovi, izađe na obalu i pogleda u svoj odraz u beskonačnom toku u kome otiču i dotiču dobro i zlo. Ta vječna borba kreće dezintegracijom. U snu o vječnosti dezintegrisani koncept je i Prometej koji krade vatru Bogovima i dariva ljudima. Privilegija je misliti i osjećati. Neće nas okovati. Jer pjesnik će se dezintegrisati, zbaciti lance i ostaviti djelo.
