Proizvodi

Nova knjiga Bojana Jovanovića, Svetlo svetu napisana kao prilog antropologiji hrišćanstvo, plod je autorovog dosadašni proučavanja novozavetnog dela Svetog pisma. Za razliku od sagledavanja čoveka sa stanovišta hrišćanstva, što implicira hrišćansku antropologiju, antropološko razmatranje novozavetnih shvatanja čoveka čini osnovanom jednu antropologiju hrišćanstva. Budući da upravo antropološka znanja i omogućuju osvetljavanje bitnih hrišćanskih shvatanja o njemu, njegovoj veri, nadi i ljubavi, ona nesumnjivo mogu dopri neti adekvatnijem razumevanju njegovog aktuelnog duhovnog i egzistencijalnog stanja. U vreme kada tehnološki razvoj ne prati i čovekovo moralno usavršavanje i kada su tradicionalke vrednosti izgubile svoj nekadašnji značaj, principi hrišćanske duhovnosti su osnova za etičku univerzalizaciju humanističkih načela koja uvećavaju čovekove mogućnosti opstanka i njegovog potvrđivanja kao ljudskog bića - navodi se u predgovoru knjige Svetlo svetu, Bojana Jovanovića.

"Novo varvarstvo" je zbirka eseja koja se bavi različitim aspektima savremene kulture i društva. Autor se bavi temama poput tehnološkog napretka, globalizacije, umetnosti, medija, politike i mnogih drugih.

Eseji u ovoj zbirci često nude duboke analize i kritike modernog društva i njegovih vrednosti.Ova knjiga je dobila mnogo pohvala od strane kritičara i često se koristi kao referentni materijal u proučavanju savremene kulture i društva. Bojan Jovanović je poznat po svojoj oštroj kritici i lucidnim analizama, što ga čini značajnim glasom u srpskoj književnosti i kulturi.

Da li je agresija ličan ili kolektivan čin?
 
Koliko je kultura doprinela da agresivno ponašanje postane dominantno stanje naše moderne i postmoderne civilizacije?
 
Poznati i eminentni antropolog Bojan Jovanović - po prvi put kod nas - metodično i lucidno istražuje šta je agresija, koji su njeni pojavni oblici, i instinktivni i dubinski, naslućujući da izlazi iz začaranog kruga sveopšte agresivnosti nalazi u empatiji. 
 
Edicija Mala knjiga psihologije ima nameru da zainteresovanim čitaocima omogući da upoznaju vredna psihološka dela koja će im pomoći u sagledavanju i rešavanju svojih problema u učenju, u porodici, na poslu, u odnosu sa drugim ljudima.

Iza prividnog protivurječja koje se nalazi u naslovu zbirke pjesama Spasonosne nevolje, skrivaju se tri dominantna i duboko povezana lirska svijeta na kojima počivaju pjesnička značenja Bojana Jovanovića. Prvi lirski svijet obuhvata objektivnu stvarnost i ona značenja koja se nalaze izvan nas u svakodnevnom životu ispunjenom različitim nedaćama, paradoksima i tragičkim saznanjima. Drugi lirski svijet obuhvata subjektivni prostor i ona značenja koja se reflektuju duboko u našem biću kao psihološka i emocionalna reakcija na spoljašnji život i sve njegove pojavne oblike, od radosti i sreće, do patnje i bola, od sumnje i nadanja, do nevjerice i pokušaja da se taj svijet promijeni i učini podnošljivijim. Treći lirski svijet obuhvata metafizičke prostore i ona značenja koja se nalaze nad nama, iza našeg uma i naših emocija, u filozofskim projekcijama čovjekove sudbine na zemlji, njegovog kosmičnog postanja i veze sa Tvorcem, smrtnosti ili besmrtnosti čovjekovog bića, pa sve do shvatanja umjetnosti i svakovrsnih stvaralačkih talenata kao božanskog dara i neraskidive povezanosti čovjeka i njegove duše sa kosmičkim prostorima.

Goran Maksimović

Jovanović, piše o položaju štampe u Srbiji, o stanju u medijima, analizira javno mnjenje o najvažnijim zbivanjima, pokazujući svu širinu svojih interesovanja i predmeta njegovog nezadovoljstva tako da knjiga podseća na dnevnik jednog veoma obrazovanog i dobro informisnaog intelektualca.

Drage buduće mame, pripremite se za rođenje vaše bebe! Uz pomoć ove prelepe knjige sačuvajte sve dragocene uspomene od dana kada ste saznali da očekujete prinovu do bebine prve godine. Sa prostorom za fotografije i džepićima za čuvanje posebnih uspomena, Radosnica je savršen način da neke drage trenutke iz odrastanja vaše bebe sačuvate zauvek.

Enigma smrti i misterija rođenja najizraženije ocrtavaju pitanje o tome šta sledi nakon života i šta prethodi dolasku na svet. Tajanstvenost odgovora iskazana u shvatanjima o mogućnosti predsveta i postsveta, sažima predstava o htonskom kao potpuno suprotnom ovozemaljskom svetu. Život i smrt kao suprotstavljeni pojmovi potvrđuju se međusobnom negacijom i uslovljenošću. Ovozemaljski i onozemaljski svet potpuno su različiti, suprotni i međusobno isključivi. Mogućnost komunikacije između njih postoji jedino prilikom dolaska na ovaj ili odlaska na onaj svet. U tom smislu je od posebnog značaja identitet prostornovremenskog segmenta međusveta, segmenta u kome se i odvija proces prelaza i međusobne komunikacije između htonskog i ovozemaljskog. Određen početkom i krajem, život pojedinca upravo u ovim graničnim tačkama dostiže najveću dramatičnu neizvesnost. Smrt je povod obredu kojim se pojedinac ispraća sa ovog sveta i uvodi u drugi svet. Predstava o kraju ovozemaljskog otvorila je i mogućnost verovanja u jedan novi početak.

Jednostran i pojednostavljen pristup sadržaju predanja o ubijanju starih povod je preispitivanju naučno neprihvatljivih, ali do danas važećih tumačenja. Potreba je, dakle, da se ovo predanje celovito, kompleksno i dubinski razmotri i kritički analiziraju izvori na osnovu kojih je izvođen pogrešan stav o lapotu. Ukoliko se sa naučnog stanovišta postavi pitanje ubijanja starih, onda je nužno utvrditi kontekst u kome je to praktikovano, kao i pouzdanost izvora na osnovu kojih se dokazuje postojanje ove obredne prakse. Smeštanje obreda u daleku i neproverljivu prošlost otvara pitanje dokaza, odnosno dosadašnje argumentacije koja se nastoji pronaći u reliktima u poznatoj običajnoj praksi i folklornom stvaralaštvu. Govoriti o preistorijskim ritualima sa sigurnošću i smatrati ih realnim, znači zanemariti rezultate dosadašnjeg istraživanja u oblasti praistorijske mitologije i religije.

U ovom izdanju o fenomenu proročanstva u srpskoj tradiciji i kulturi govore jedan antropolog i jedan pisac. Bojan Jovanović u svom eseju “Izrečeno i prorečeno” daje istorijski kontekst nastanka i prenošenja proročanstava čuvenih proroka iz sela Kremna kod Bajine Bašte, ukazujući na sve mistifikacije koje do danas prate popularnu famu o Tarabićima. Po njegovim rečima, Kremansko proročanstvo simbolizuje ne samo duboku potrebu pojedinaca i kolektiva za predviđanjem dolazećeg i sagledavanjem puta koji vodi u izvesniju budućnost, već i obrazac oblikovanja njegovog teksta u ravni stalnih promena i dopisivanja. Za razliku od Jovanovićevog naučničkog etnološkoantropološkog pristupa fenomenu proročanstava, Mirko Demić istoj temi prilazi s pesničkog stanovišta. On u literarnom tekstu “Utvare četvrtog proroštva” iz ugla proroka govori o ljudskoj potrebi za anticipacijom budućnosti i strahu od dolazećeg. “Knjiga Čitanje proročanstva Bojana Jovanovića i Mirka Demića, s dva teksta koji kao da se prožimaju kristalnom naučničkom jasnoćom i poetički uznesenim misticizmom, predstavlja dokaz ovdašnje dominacije ‘straha od prošlosti’”, kaže urednik ovog izdanja Goran Petrović. “U strahu su, kako to narod kaže, oči velike, prevelike. Mada se, uistinu, ne vidi ni bolje ni dalje.”

U ovom izdanju o fenomenu proročanstva u srpskoj tradiciji i kulturi govore jedan antropolog i jedan pisac. Bojan Jovanović u svom eseju “Izrečeno i prorečeno” daje istorijski kontekst nastanka i prenošenja proročanstava čuvenih proroka iz sela Kremna kod Bajine Bašte, ukazujući na sve mistifikacije koje do danas prate popularnu famu o Tarabićima. Po njegovim rečima, Kremansko proročanstvo simbolizuje ne samo duboku potrebu pojedinaca i kolektiva za predviđanjem dolazećeg i sagledavanjem puta koji vodi u izvesniju budućnost, već i obrazac oblikovanja njegovog teksta u ravni stalnih promena i dopisivanja. Za razliku od Jovanovićevog naučničkog etnološkoantropološkog pristupa fenomenu proročanstava, Mirko Demić istoj temi prilazi s pesničkog stanovišta. On u literarnom tekstu “Utvare četvrtog proroštva” iz ugla proroka govori o ljudskoj potrebi za anticipacijom budućnosti i strahu od dolazećeg. “Knjiga Čitanje proročanstva Bojana Jovanovića i Mirka Demića, s dva teksta koji kao da se prožimaju kristalnom naučničkom jasnoćom i poetički uznesenim misticizmom, predstavlja dokaz ovdašnje dominacije ‘straha od prošlosti’”, kaže urednik ovog izdanja Goran Petrović. “U strahu su, kako to narod kaže, oči velike, prevelike. Mada se, uistinu, ne vidi ni bolje ni dalje.”