ROMANI

„Goran Babić veliki je pisac, predivna luda glava svih naših književnosti i one jedinstvene, samo njegove jugoslavenske književnosti.“ – Miljenko Jergović

„Goran Babić, jedan od najvećih pesnika ovih naših prostora, književnik, esejista, strasni polemičar, scenarista, autor dokumentarnih filmova, kroz ceo svoj život ispisuje svojevrsni hipertekst sa mnogobrojnim linkovima, stvarajući poseban bezgraničan stvaralački prostor mnogo godina pre pojave interneta i virtuelne globalne mreže. Vidno polje je otvoreno delo, tekst budućnosti i zalog za borbe nadolazećih književnih generacija.“ – Siniša Tucić

„Babić smelo raspoređuje kratke autonomne celine – prozne fragmente o porodičnoj istoriji, sopstvenu poeziju, fotografije živih i onih ne više živih, opise predmeta iz prošlosti, većinom izgubljenih, privatna pisma, administrativne i arhivske spise... – u jedinstven prizor, u ’slike sa izložbe’ koja nam predočava jedan vremenski širok, a socijalno-politički intenzivan, dramatičan istorijski kontekst.“
– Drinka Gojković

„Nakon što su nas najsrčaniji patrioti na svaki mogući način uništili, valja pročitati Vidno polje Gorana Babića da bi se shvatile dvije stvari. Pod jedan, da je izdaja često jedini izbor časnog čovjeka i, pod dva, da su izdajnici naši najbolji pisci.“
– Ante Tomić

„Bez naslanjanja na pomodne modele autofikcije, ne ugledajući se ni na koga, Babić je napisao roman u kom se čitav jedan život odrazio u literaturi, svojevrstan rezime jednog života i stotinu u tom životu ispisanih knjiga.“ – Muharem Bazdulj

„Za publiku koja se sjeća jugoslavenskih vremena, Vidno polje bit će podsjetnik na jedan zajednički odživljeni život. Onima koji se tih vremena ne sjećaju, Vidno polje bit će neočekivana a veličanstvena demonstracija ljepote i moći maternjeg jezika.“ – Miljenko Jergović

Kuda da ode čovek koji se razočarao u zemlju za koju se borio? Ima li za njega života u opasnim okolnostima, gde svako svakoga smatra špijunom, izdajnikom ili bar sumnjivim.
Dokumentarna priča, ili bolje reći poduži intervju sa Jovicom Crvenkom svedoči o neverovatnoj ljudskoj sudbini i moći tela i uma da izdrži više od trideset godina u surovim uslovima albanskog zatvora.
Nakon Drugog svetskog rata u kome je izgubio dva brata, borio se na strani partizana i bio zarobljavan, Crvenko se suočava sa naličjem socijalizma. Bez ikakve krivice biva zatvoren u svojoj zemlji. To poniženje odvodi ga, nakon otpuštanja iz zatvora, u staljinističku Albaniju. Iako se kune da nije špijun, odbija da radi za tuđu zemlju – želi samo bilo kakav posao da bi preživeo. Ali, on je ipak sumnjiv režimu Envera Hodže. Završava u tamnici gde će u užasnim uslovima provesti više od trideset godina. I nakon svega će reći da iz zatvora nije želeo ni da ode. Nakon odslužene kazne na slobodi je živeo samo pet godina.
Životna priča ovog čoveka, njegova gorka iskustva, fizički i psihički mučni trenuci, mehanizmi kojima se spašavao od ludila, potonuća, strahote koje je doživeo u zatvoru – sve to svedoči o snazi volje i čudesnoj životnoj sili koja ga je spasila.
Književnik Goran Babić, pripremajući dokumentarne emisije za televiziju, intervjuisao ga je i sačuvao njegovu potresnu ispovest od koje je nastala ova knjiga.