Ova knjiga predstavlja duboko promišljanje o čovekovoj unutrašnjoj prirodi, samootkrivanju i procesu zrelosti, kroz prizmu psihoterapije, psihologije, religije i filozofije. Autor se bavi kompleksnim temama kao što su strah od odbacivanja, odnosi sa d(D)rugim, potraga za smislom i duhovnim aspektima života. Postavlja važna pitanja o autoritetu, svesti, zabludama i granicama u životu i psihoterapiji. Delo takođe istražuje pitanja savremenog društva, uključujući odnos religije i psihologije, kao i značaj hrabrosti i individualnog mišljenja. Kroz raznovrsne teme i primere, knjiga poziva čitaoca na dublje promišljanje o sebi i svetu oko sebe.
Želja da vidi slavni, stari Dubrovnik, o čijoj je ulozi u srpskoj istoriji čitao, presudila je pri odluci mladog svršenog bogoslova Đorđa Nikolajevića da napusti studije filozofije u Pešti i da krajem 1829., na poziv Srpske crkvene opštine dođeuu Dubrovnik za učitelja. Prihvatajući zahtev vlasti da latinicom prepisuje stare ćirilične rukopise koje je trebalo odneti u Beč, istovremeno, ali tajno pravi njihovu ćiriličnu verziju i tako ih sačuva i pripremi za objavljivanje. Na taj način se autor izvorno upoznao sa istorijom stare i već ugašene republike.
