Obuhvatajući eseje posvećene pesnicima pripadnicima različitih epoha modernosti u srpskoj poeziji (Desimir Blagojević, Miloš Crnjanski, Vasko Popa, Srba Mitrović, Miroljub Todorović,Nikola Vujčić) u knjigu SVIRAČ NA VLATI TRAVE, Tanja Kragujević u najneposredniju vezu dovodi njihov stvaralački odnos prema jeziku.
Poezija kao "govor u govoru" podrazume-va, u svakom od ovih strasnih i promišljenih poglavlja naše poetske istorije, i različite opitne gradacije u kojima misleni svetovi, određeni fatumom jezika, odražavaju konfrontacije verbalnih energija, veru i sumnju, svetlost i tamu. U ovim spregnučima obitava pesnička reč, odnosno, sam poetski jezikkao temeljno preobraženi znakovni sistem – koji isamu poeziju predočava kao biće promene.
