UMETNOST

Ricom Publishing predstavlja knjigu tekstova i notnih zapisa
Legendarne grupe "S vemena na vreme"
pod nazivom "Knjiga Pesama".
Autor knjige je Vojislav Đukić- Koki.
Ricom publishing je izuzetno ponosan na činjenicu
da su sva cetiri autora:
Ljuba Ninković, Asim Sarvan, Miomir i Vojislav Đukić
dugogodišnji saradnici Ricom Publishinga,
koji administrira i štiti njihova autorska prava za ceo Svet.
Ovo izdanje pomogao je i SOKOJ.

GODINE NA 6 je knjiga autobiografske proze Vlade Jankovića Džeta, jedne od najznačajnijih ličnosti u razvoju, negovanju i propagiranju plemenitog duha rokenrola na ovim prostorima, relevantno i neobično zabavno putovanje kroz deceniju koju mnogi doživljavaju kao najbolju u istoriji.

Ako budete čitali ovu antologiju redom, onako kako su tekstovi poređani, od prvog prema poslednjem, dobićete najbolju predstavu o onome što sam želeo njome da postignem, a to je: da pokažem sve bogatstvo naše književnosti o filmu, tom fenomenu koji je svojom pojavom izmenio svet, ali je manje poznato u kojoj meri je njegovo prisustvo u ovoj sredini ostavilo traga u našoj literaturi.

Rok muzika sa Elvisom postaje globalni stil, način života i razmišljanja, konstruktivna sila sa hipnotičkom snagom nove, moćne religije. Rokeri poput Rolingstonsa, Bitlsa, Dorsa oko sebe tvore mitove i veličanstvene sopstvene kultove, muzičari su dionizijske pojave koje se neprekidno bore sa Apolonovim snagama reda i harmonije, poput šamana na ritualnim ceremonijama. Mladi, slobodni i divlji, na kapiji božanskog sveta, u idolopokloničkom zanosu izgaraju od želje za spojem sa udaljenim nebeskim bićem, za zagrljajem sa velikom kolektivnom svešću, što im rok muzika kao posrednik omogućava, do trenutka kada prevazilazi sve dozvoljene granice, zalazi u panteon mračnih bogova i carstvo nužnosti.

Dilan nas vodi kroz pregled muzike (tačnije, muzičke pesme), na neobičan način... Dilanovo poimanje filozofije osobeno je bar isto onoliko koliko i njegov muzički ukus, što ovu knjigu čini potpuno jedinstvenom u ogromnom korpusu literature koja se bavi popularnom muzikom. Autor Filozofije moderne pesme odabrao je šezdeset šest pesama koje iz različitih razloga smatra ključnim za pokazivanje raznolikosti i sagledavanje suštine muzičkog konteksta kome pripadaju. Nije to, dakle, nikakav izbor najboljih, najuticajnijih ili na neki drugi način superlativno određenih pesama, već selekcija onih koje po nekim nedokučivim kriterijumima Bob Dilan izdvaja kao njemu lično najznačajnije. Stoga je konačni spisak tih lakih komada u najmanju ruku neobičan: među njihovim izvođačima su i naizgled nespojivo različiti interpretatori kao što su Džudi Garland i grupa The Clash, Bing Krozbi i Elvis Kostelo, Domeniko Modunjo i The Allman Brothers Band – dok s druge strane nema ni Beatlesa, ni Stonesa... Za Dilana, međutim, ništa nije nespojivo i ništa nije obavezno – što vrlo jasno pokazuju i tekstovi posvećeni odabranim pesmama, svakoj po jedan. Najzanimljiviji i književno najuspeliji u njima jesu oni delovi u kojima Dilan ulazi u lik pripovedača ili glavnog junaka pesme, pa iznutra tumači o čemu je tu zapravo reč, proznim iskazima koji, delom i na tragu njegove Tarantule...

Priručnik za crtanje fantastičnih bića i životinja, namenjen svim ljubiteljima fantastike, ali i profesionalnim umetnicima koji se bave razvojem video igara i animacije

"INDEXI - U INAT GODINAMA je knjiga panoramskog uvida u najznačajnije periode, obogaćena iskazima aktera i ljudi vezanih za Indexe, istovremeno je koliko pouzdano štivo toliko i sentimentalno putovanje kroz jedno neponovljivo vreme. U Dujmovićevom rukupisu između romanike i analitike ima bezbroj novih činjenica ali i mnogo detalja koji će poslužiti kao građa za uspostavljanje sveobuhvatnije i tačnije slike ne samo o "sarajevskoj pop školi" već o fenomenu Sarajeva." deo recenzije Petra Pece Popovića

Prelomljeno povodom stogodišnjice dadaizma – ovo višedecenijsko istraživanje književno-arheološkog tipa svojevrsni je kolaž o Draganu Aleksiću srpskom i jugoslovenskom dadaisti (koji je 1922. godine, dakle pre sto godina objavio dve dadaističke publikacije Dada tank i Dada jazz. Radonja Leposavić srpski i evropski dadaizam (i šire) predstavlja obiljem nepoznatih činjenica, na moderan i vizuelno fascinantan način. Tekst i slika pretočeni su u kolaž/montažu čineći tako jednu uzbudljivu sintezu. I u književno-istorijskom i u vizuelnom smislu remek delo srpskog dizajna i srpske kulture.

Ova monografija u monumentalnoj formi predstavlja djelo Voja Stanića kao jedinstvenog stvaraoca i njegova razmišljanja o životu i kreativnom principu. Slikareve autopoetičke misli-zabilješke o sebi i drugima, ljudskoj sudbini, odmoru, moru, gradu Heceg Novom i cijelom ovom podneblju – odlikuju vedrina, lucidnost, duhovitost i staložena mudrost.
Kritičari Radomir Uljarević, Olga Perović, Luko Paljetak i Robert Bojers napisali su nadahnute eseje i studiozne rasprave, prožete nesumnjivo pozitivnim stavom prema jednom osobenom likovnom svijetu i pristupu. Niko Martinović je dosledno sproveo svoju inventivnu i svestrano promišljenu priređivačku zamisao.
Projekat zaokružuju stručno izvedeni bibliografski podaci, rad Ljiljane Zeković, koji će biti koristan putokaz budućim istraživačima i pouzdan oslonac za brojne poštovaoce stvaralaštva Voja Stanića, opusa koji se još nastavlja i nadograđuje.

Knjiga „Hitchcock i Marnie“ je close reading analiza najkontroverznijeg filma velikog režisera. Kroz pažljivo iščitavanje svih segmenata, često uz kadar-po-kadar tumačenje, knjiga sa preko 250 ilustracija predstavlja detaljno hermeneutičko propitivanje filma Marnie koji je, zapravo, posljednje remek-djelo Hitchcockovo i jedno od poslednjih grandioznih ostvarenja Starog Holivuda. Istovremeno, Bečanović tretira Marnie i kao film u kome, na specifičan način, vrhuni cijela Hitchcockova estetika, tako da se, kroz analizu konkretnih scena i sekvenci iz filma, stvara i jedna šira slika o režiserovom opusu, jer se ukazuje na to kako su njegovi fascinantni motivi i stileme bili ranije korišteni (na primjer, autorova kameo pojavljivanja, figura majke, prizori poljubaca, voajerizam itd).
Kao što Hitchcockova konematografija predstavlja „Institut užitka“, tako i ova kritička knjiga postaje institut čitalačkog užitka par excellence, jer je ne možete ispustiti iz ruku
Maja Hamel Bogojević, autorka Cinematic Gaze,
Gender and Nation in Yugoslav Film (1945-1991)

Napisana nevjerovatnom erudicijom i zaraznom strašću, ova bi knjiga trebala postati temeljna literatura za tumačenje i shvaćanje Hitchcocka, ali i libidinalne ekonomije u kinematografiji. Nisam susreo nijednu osobu koja toliko duboko poznaje ovu materiju i čija fascinacija „majstorom supensa“ stvara užitak u tekstu kao da ga je režirao sam Hitchcock.

Srećko Horvat, autor The Radicality of Love i Poetry From the Future: Why a Global Liberation Movement Is Our Civilisation s Last Chance

Istorija grupe iz pera osnivača, menadžera i bubnjara Prljavog kazališta Tihomira Fileša

Vodič za crtanje okoline u najširem smislu, tj. prirodnih karakteristika drveća, biljaka, reka, mora, planina, ruralnog i urbanog okruženja.

Tragači za znanjem su neumorni i željni još većih otkrića kad god naidju na neku novu zanimljivost koja im privlači pažnju.U ovom tehnološki razvijenom svetu knjige su jedan od najboljih izvora informacija koje čovek ima pri ruci dok istražuje prostornost znanja.Ova knjiga iz edicije 101 uvešće vas u novi svet znamenitih skulptura i spomenika koje morate posetiti.

Vežbanka koja brojnim ilustracijama i slobodnim prostorom za crtanje omogućuje stvaranje sopstvenih karikatura, crtanje stripova i upoznavanje sa osnovama animiranih filmova.

Peto dopunjeno izdanje kultne „Ex Yu rock enciklopedije”, Petra Janjatovića. Poslednji tom enciklopedije koja se bavi rok scenom nekadašnje SFRJ i njenim akterima, obuhvata period od 1960. godine do decembra 2023. godine. Prva enciklopedija izašla je 1998. Ovo izdanje, u odnosu na prethodno, sadrži oko trideset novih enciklopedijskih jedinica.

Knjiga ima 404 strane. Ilustrovana je crno belim fotografijama, ali novost u ovom izdanju je kolorni blok. „Ex Yu rock enciklopedija” Petra Janjatovića predstavlja temelj profesionalnog pristupa jednom od najbogatijih vidova masovne kulture na ovim prostorima tokom proteklih šezdeset godina. Dodatni elementi, poput specijalizovanih sajtova, izbora muzičkih dokumentarnih filmova i TV-serija, kao i bibliografije, predstavljaju dodatni sloj informacija koji obogaćuje ovu enciklopediju. Sve ove komponente čine ovo delo sveobuhvatnim resursom za ljubitelje muzike, istraživače i sve one koji žele dublje da razumeju evoluciju ex YU rok scene.

„Nisam precizno brojao, ali Perina enciklopedija je knjiga od koje su srpske, hrvatske i ostale vikipedije možda najviše otimale - kroz citate ili cele biografije. Nije ni čudo: to je najveći katalog svega najvažnijeg u domaćem rokenrolu i njegovim rukavcima. Bez obzira na obilje datuma, brojeva i enciklopedijskih fraza koje na prvi pogled mitomanu poput mene mogu samo da smetaju, ta knjiga je bila i ostala sve - samo ne dosadno štivo. Ko želi tako da je čita, i dalje može da mu bude sanjarski vodič kroz najbolje hitove i legende, mitove i anegdote naše izmaštane „Sedme republike”.” - Goran Tarlać, novinar

„Ko danas traži pouzdane informacije o rok muzici, rok sceni i rok kulturi u bivšoj Jugoslaviji, ne mora tražiti dugo. Ne mora naučiti ni bosanski ni hrvatski ni crnogorski ni srpski. Ni slovenački. I u vikipediji na nemačkom, engleskom ili ruskom piše o dosta pevač(ic)a i bendova iz (ex) SFRJ. „YU rock enciklopedija” je jedna od glavnih izvora tih autorki i autora.” - Rudiger Rossig, novinar iz Berlina

„U svom prvom izlasku (Geopoetika 1998), ona je pratila scenu SFRJ logično do raspadne ‘91, a Srbije do sopstvenog polaska u štampu. No, živeći i razvijajući se sa svojim „predmetom”, pregledno je obuhvatila i većini teže dostupnu, prećutanu savremenost poslednje decenije pred smenu Milenijuma, kroz uporedne tokove razvoja i razdora pop / roka iz republika bivše Jugoslavije. /…/ Broj enciklopedijskih jedinica naravno nije ograničen, no uskoro bi od priraštaja (ko je nov ušao?) moglo postati zanimljivije - ko je ispao, koga je otrovao zakrivljeni zub vremena? Dodatni vetar hvataju „krila” – spisak specijalizovanih sajtova, izbor muzičkih dokumentarnih filmova i TV - serija, pa bibliografija...” - Dragan Kremer

Škola klavira 5 – osnovni tip namenjena je učenicima petog razreda osnovne muzičke škole kojima odgovaraju kompozicije manjeg obima i tehničke zahtevnosti. Sadrži četiri poglavlja u kojima su raspoređena polifona dela, sonate, etide i komadi. Na kraju knjige, nalazi se muzički rečnik i notes za beleženje domaćeg zadatka.

Drugi tom Škole klavira 4 – napredni tip namenjen je ambicioznim učenicima četvrtog razreda osnovne muzičke škole kojima odgovaraju kompozicije većeg obima i tehničke zahtevnosti. Sadrži četiri poglavlja u kojima su raspoređena polifona dela, sonate, etide i komadi. Na kraju knjige nalazi se i muzički rečnik koji učenicima omogućava samostalno učenje nepoznatih reči i muzičkih izraza.

U možda ne preobimnoj ali zasigurno prebogatoj, tematski obuhvatnoj, multimedijski posvećenoj i transdisciplinarno postavljenoj bibliografiji prof. Vlade Petrića njegov prvenac, knjiga Čarobni ekran, zauzima posebno mesto. Reč je o prvom autorskom delu; prvom naslovu edicije Sedma umetnost; o temeljnom planu većine potonjih dela (Uvođenje u film, 1968; Razvoj filmskih vrsta, 1970; Osma sila — televizija, 1971; Film and Dreams: An Approach to Bergman / Film i snovi: pristup Bergmanu, 1981) sa markiranim tematskim stožerima; o mapiranju razvoja teorijske misli o filmu od baumgartenovske estetike do Studija filma i ekranskih medija. Naravno, treba dodati da je reč o knjizi nastaloj sažimanjem i prožimanjem ideja i iskustava stečenih prethodnih godina tokom studijskih boravaka u SSSR-u i SAD-u, stalnog upliva evropske, pre svega humanisitičke misli ali i tokom akademsko univerzitetske karijere, i konačno o delu objavljenom godinu dana pre zvaničnog rođenja Katedre za teoriju i istoriju i ozvaničenja Akademije za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu 1963. godine. - Prof. Dr Nevena Daković

„Prelepo delo, antologija bogata slikama i tekstovima na temu koja se provlačila kroz čitavu zapadnu civilizaciju.“ – Đanfranko Marone

Ružnoća se obično shvata kao suprotnost lepoti, i to u tolikoj meri da je dovoljno definisati jedan od ta dva pojma da bismo razumeli drugi.

Međutim, ružnoća ne podrazumeva odsustvo lepote. Ona je složena i nepredvidiva pojava koja se kroz vekove transformisala, o čemu svedoče kako antologijski književni tekstovi, tako i kanonska umetnička dela.

Uz pažljivo odabran ikonografski tok knjige, Umberto Eko čitaoca vodi na putovanje kroz noćne more, strahove i ljubavi, gde se čini odvratnosti susreću sa izrazima najdirljivijih osećanja, pokazujući da su različite manifestacije ružnog bogatije i markantnije nego što se obično misli.

U duhu njegovog priznatog dela Istorija lepote, Umberto Eko u knjizi Istorija ružnoće istražuje koncepte monstruoznog i odbojnog u vizuelnoj kulturi i umetnosti.

Šta se krije iza našeg osećaja zaintrigiranosti koji je često izazvan nečim užasavajućim i strašnim?

Odakle potiče magnetska privlačnost prema svirepom i skandaloznom? Da li je ružnoća takođe u očima posmatrača?

Autorovo enciklopedijsko znanje i zavodljive veštine pripovedanja kombinuju se u ovom ingenioznom istraživanju ružnog sa obiljem primera iz slikarstva i skulpture od antičkih grčkih amfora do dela umetnika poput Boša, Brojgela i Goje, otkrivajući da je ono od čega se često branimo i odvraćamo u svakodnevnom životu upravo ono čemu smo nesvesno najviše privučeni.

Umberto Eko je rođen u Aleksandriji 1932. godine. Bio je italijanski pisac, filozof, esejista i lingvista. S vremenom je postao jedan od najznačajnijih mislilaca svog doba. Bio je redovni profesor semiotike na Univerzitetu u Bolonji. Veliku slavu je stekao romanom Ime ruže. Nastavio je da piše romane koji su naišli na sjajan prijem kako kod publike, tako i kod kritike, uključujući Fukoovo klatno, Ostrvo dana pređašnjeg, Baudolino, Tajanstveni plamen kraljice Loane, Praško groblje i dr. Pored romana, Eko je ostavio značajan doprinos esejistici delima kao što su O književnosti, Kazati gotovo istu stvar, Uloga čitaoca (Lector in fabula). Godine 2004. priredio je delo Istorija lepote, a potom 2007. godine delo Istorija ružnoće, nakon čega su obe knjige postale neizostavni deo mnogih biblioteka. Preminuo je 2016. godine u Milanu.

Od istog autora:

Kako sam putovao s lososom, Praško gorblje, Tajanstveni plamen kraljice Loane, Baudolino, O književnosti, Nulti broj, Fukoovo klatno, Ostrvo dana pređašnjeg, Ime ruže i Istorija mitskih zemalja.

Ova monografija predstavlja izuzetan originalan doprinos naučnoj misli o izvođačkim umetnostima na srpskom jeziku, ali njen domet je i mnogo širi. Kao nekadašnji student čuvenog pedagoga i pijaniste Leona Flajšera, Aleksandar Serdar je u svojoj knjizi uspeo da grupiše najvažnije elemente u interpretaciji muzike, koji podrazumevaju melodiju, harmoniju i vreme. U knjizi su u potpunosti prikazane tekovine učenja jedne velike pijanističke škole koja vodi poreklo još iz 19. veka i koja je, preko Leona Flajšera, došla do Serdara, a on je na analitičan i inteligentan način uspeo da je sistematizuje u svojoj knjizi.

Jasminka Stančul, pijanista, redovni profesor
Univerzitet za muziku i izvođačke umetnosti, Beč


Monografija predstavlja izuzetan doprinos nauci i jedinstveno delo u našoj sredini, jer se bavi najneuhvatljivijom, a ipak najznačajnijom oblasti za sve izvođačke umetnosti – interpretacijom. Redovni profesor Aleksandar Serdar jedini je srpski pijanista koji se školovao kod uglednog američkog pijaniste i pedagoga Leona Flajšera, naslednika pijanističko-pedagoške škole Artura Šnabela. Serdar je, dakle, jedini direktan nastavljač ove pijanističko-pedagoške „dinastije” koja vodi poreklo još od legendarnih pijanista Antona Rubinštajna i Teodora Lešetickog. Serdar najpre pruža istorijsko istraživanje o razvoju ove pijanističke škole, a potom sistematično prenosi stečena znanja i iskustva iz domena interpretacije muzičkog dela, stečena tokom tridesetogodišnje umetničke karijere.

Katarina Tomašević, muzikolog, naučni savetnik
Muzikološki institut SANU, Beograd


Svoju punu posvećenost profesiji umetnika, pijaniste i pedagoga Aleksandar Serdar još jednom potvrđuje odlukom da se upusti u odgovoran i zahtevan posao formulisanja bazičnih principa pristupa interpretaciji. Njegova nova knjiga, Umetnost interpretacije, posvećena je mladim pijanistima, kao i kolegama pedagozima. Autor na sistematičan i logičan način uvodi svog čitaoca u svet složenih, međusobno prožetih umetničkih principa na kojima počivaju temelji profesionalizma. U knjigu je pretočeno bogato višedecenijsko iskustvo vrhunskog umetnika i izvanredno uspešnog pedagoga, ogromno znanje sticano tokom školovanja, a potom i bogate umetničke karijere soliste i kamernog muzičara, kao i kroz intenzivan pedagoški rad. U želji da osnove profesionalizma učini razumljivim, Serdar je posvećeno prišao realizaciji svog poduhvata da pregledno i jasno predstavi osnovne postulate na kojima počiva interpretacija muzičkog dela. Njegova knjiga nije zbir kanonskih normi koje se autoritarno nude, već skup razložnih, na primerima dobro ilustrovanih tumačenja bazičnih principa interpretacije muzičkog teksta, čije usvajanje je nužan preduslov za formiranje profesionalca. Bez poznavanja, usvajanja i korišćenja znanja o kojima Serdar piše, mladi pijanista ostaje bez istinskog profesionalnog temelja i ne može razviti svoj umetnički potencijal. Objašnjavajući da je poznavanje i primena niza profesionalnih standarda nužan preduslov za postizanje krajnjeg cilja – spremnosti i sposobnosti da se izrazi individualnost umetnika – Serdar znalački, pažljivo, sistematično i sugestivno svog čitaoca vodi kroz te lavirinte znanja, jasno postavljajući smernice i objašnjavajući tajne pristupa muzičkom delu.

Sonja Marinković, muzikolog, redovni profesor, FMU, Beograd

Knjiga predstavlja zbirku tekstova o popularnoj muzici sagledanoj iz muzikološke vizure, koji su sakupljeni i objavljeni posthumno. Tekstovi donose teorijsku problematizaciju mahom domaće popularne muzike, ali i analizu i interpretaciju različitih studija slučaja, među kojima su najbrojnije one posvećene Takmičenju za pesmu Evrovizije.

Šta je lepota? Lepota nije nikada, tokom vekova, bila apsolutna i večna vrednost. Bila je fizička ili božanska, harmonična ili dionizijska, povezana sa monstruoznošću u srednjem veku i harmonijom nebeskih sfera u renesansi; uzimala je oblik nečega teško odredivog u periodu romantizma, da bi se potom oblikovala kao veština, šala, citat tokom čitavog XX veka. Polazeći od ovakvog pristupa, Umberto Eko je osmislio put koji ne prati trag uobičajene istorije umetnosti, niti istorije estetike, već koristi istoriju umetnosti i istoriju estetike da bi revidirao celokupnu kulturu iz ikonografskog i književno-filozofskog ugla.

Istorija lepote ostvarila je kritički uspeh već nakon prvog izdanja 2004. godine. Autor svojim uvidima prodire u najintimnije kutke filozofije, umetnosti i književnosti, pružajući nam širok spektar perspektiva o lepoti. Kroz bogat tekst ispunjen brojnim primerima uzvišenih umetničkih dela, poput slikarstva i skulpture, kao i dugim citatima iz dela poznatih pisaca i filozofa, Eko nas vodi na putovanje kroz evoluciju shvatanja lepote. Osim kritičkog osvrta na kulturne norme i estetske vrednosti, ovo delo takođe pruža čitaocima dublje razumevanje veza između lepote, filozofije i društvene dinamike. Eko nas podseća na to da je lepota složen i višeslojan pojam koji odražava promene u toku vremena, ali koji istovremeno ima univerzalnu privlačnost koja prevazilazi sve epohe.

„Knjiga koja inspiriše i donosi ogromno putovanje kroz istoriju umetnosti uhvaćenu u nastojanju da komunicira sa višestrukim oblicima lepote. Ostavlja bez daha.“ – Publishers Weekly

Umberto Eko je rođen u Aleksandriji 1932. godine. Bio je italijanski pisac, filozof, esejista i lingvista. S vremenom je postao jedan od najznačajnijih mislilaca svog doba. Bio je redovni profesor semiotike na Univerzitetu u Bolonji. Veliku slavu je stekao romanom Ime ruže. Nastavio je da piše romane koji su naišli na sjajan prijem kako kod publike, tako i kod kritike, uključujući Fukoovo klatno, Ostrvo dana pređašnjeg, Baudolino, Tajanstveni plamen kraljice Loane, Praško groblje i dr. Pored romana, Eko je ostavio značajan doprinos esejistici delima kao što su O književnosti, Kazati gotovo istu stvar, Uloga čitaoca (Lector in fabula). Godine 2004. priredio je delo Istorija lepote, a potom 2007. godine delo Istorija ružnoće, nakon čega su obe knjige postale neizostavni deo mnogih biblioteka. Preminuo je 2016. godine u Milanu.

U izdanju Vulkan izdavaštva objavljeni su naslovi Umberta Eka Iz minimalnog dnevnika, Kako sam putovao s lososom, Praško gorblje, Tajanstveni plamen kraljice Loane, Baudolino, O književnosti, Nulti broj, Fukoovo klatno, Ostrvo dana pređašnjeg, Ime ruže i Istorija mitskih zemalja.

Necenzurisana usmena istorija panka! Knjiga koja ništa nije prećutala!

Pred nama je upečatljiva i necenzurisana priča o buntovnim njujorškim pankerima ispričana kroz kazivanja onih koji su bili njeni glavni akteri… Sirovo, autentično putovanje kroz mračnu stranu života jedne generacije puno iščašenih, ekscentričnih, često skandaloznih svedočenja o epohi koju su obeležili seks, droga i rokenrol.

Neumoljiva, šokantna, drska, neretko kontradiktorna, ali i beskrajno duhovita, sirova baš kao i muzika o kojoj govori, ova kultna knjiga bez pardona, realistično i živopisno, iznosi na videlo sjaj i bedu, sav prljav veš pankerske epohe. I mnogo više od toga!

Ova knjiga istražuje filmske teorije I pokrete u evropskoj kinematografiji od 1900-tih naovamo.

Ijan Eitiken je professor filmskih studija na Školi za komunikaciju, honkonškog Baptističkog Univerziteta.
Ova knjiga istražuje filmske teorije i pokrete u evropskoj kinematografiji od 1900-tih na ovamo.
Sadržaj knjige organizovan je oko dve najistaknutije tradicije koje vladju evropskom filmskom teorijom i kinematografijom, instuicionistički modernističke i realističke i post-sosirijanske. - Dragoslav Ilić

"Kako se krem istopio" je knjiga niškog publiciste
Vladana Vanje Stanojevića.
Knjiga počinje pričom o reunionu slavne
britanske rock grupe the Cream, 2005. godine,
o Eriku Kleptonu i mnogo čemu drugom.

Da li naša sredina smatra neophodnim poboljšati status i položaj džez instrumentalistkinje u cilju kreiranja raznovrsne i rodno ravnopravne regionalne muzičke scene? Da li ova sredina stremi ka razvijanju potencijala džeza kao društvene i kao umetničke prakse ili će se i dalje polirati izvrsnost stila od pre sto godina? Kao predstavnici srednje generacije, čast mi je upoznati i svedočiti promenu smera na džez sceni kod nas. Mladi umetnici i umetnice ruše barijere, putuju i donose nova iskustva, ne osvrću se na pravila i prepreke koje su im stari ostavili i hrle ka novom izrazu.

Tekstovi sabrani u ovoj knjizi proistekli su iz različitih istraživanja i objavljivani su u različitim publikacijama. Knjigom se ukazuje na jednu specifičnu istoriju „radikalnih“ ili „asimetričnih“, „inovativnih“, „interdisciplinarnih“, „alternativnih“ i „transgresivnih“ umetničkih, kulturalnih i društvenih praksi tokom dvadesetog veka.

Opšti pojam avangardnosti je otvoreni i relativno neodređeni naziv za vanstilske, radikalne, ekscesne, kritičke, eksperimentalne, projektivne, programske i interdisciplinarne prakse u umetnosti i kulturi. „Avangardnost“ se interpretira kao mnoštvo impakta, intervencija i produkcija unutar umetničkih i kulturalnih praksi uslovljenih složenim kontradikcijama uspostavljanja nacionalne buržoaske modernosti pre Drugog svetskog rata i izvođenja socijalističkih modernosti u epohi hladnog rata posle Drugog svestkog rata, odnosno, razgradnje ili, čak, ubrzavanja modernosti na kraju hladnog rata.
Prvim delom knjige „Mainstream konteksti: umetnost i politika“ indeksiraju se i predočavaju dominantne političke, kulturalne i umetničke paradigme vizuelnih/likovnih umetnosti u Srbiji i Jugoslaviji. Ponuđene su skice državnih makrokoncepata kulture i umetnosti u Kraljevini Srbiji, Kraljevini SHS/Jugoslaviji i Socijalističkoj Jugoslaviji i Srbiji.
Završno poglavlje prvog dela govori o krizi socijalističkog društvenog modela, sugerisanog filmskim i slikarskim crnim talasom.

Tekstovi drugog, trećeg i četvrtog dela fokusirani su na bitne, a otvorene i nestabilne, umetničke pojave karakteristične za antagonizme, obrte, prelome i emancipatorske učinke:

1) istorijske avangarde
2) neoavangarde
3) konceptualnu umetnost.

Knjiga Avangarda, neoavangarda, konceptualna umetnost – izabrana poglavlja o taktičkim, eksperimentalnim i kritičkim umetničkim praksama u Srbiji je proširena zbirka autorskih tekstova Miška Šuvakovića o ranim radikalnim umetničkim praksama. Urednik i autor Miško Šuvaković i izdavač Dragorad Kovačević su čitaocima omogućili pristup I i II tomu ISTORIJE UMETNOSTI U SRBIJI – XX VEKA u elektronskom obliku – na CD-ovima koji su priloženi uz ovu knjigu.

Putovanje kao metafora slobode nepresušni je izvor stvaralačkog nadahnuća. Skenlanova knjiga bavi se putom i putovanjem kao okvirima nastanka bluza Delte Misisipija, čiji je duh ugrađen u same temelje rokenrola kao muzičkog izraza i životnog stava. O tome u ovoj knjizi svedoče životi i dela njenih protagonista: od Čarlija Patona i Sana Hausa, preko Boba Dilana i Džima Morisona, do Rolling Stonesa i Led Zeppelina.

Putovanje kao metafora slobode nepresušni je izvor stvaralačkog nadahnuća. Skenlanova knjiga bavi se putom i putovanjem kao okvirima nastanka bluza Delte Misisipija, čiji je duh ugrađen u same temelje rokenrola kao muzičkog izraza i životnog stava. O tome u ovoj knjizi svedoče životi i dela njenih protagonista: od Čarlija Patona i Sana Hausa, preko Boba Dilana i Džima Morisona, do Rolling Stonesa i Led Zeppelina.