DOMAĆE KNJIGE

Zapisi Lava Nikolajeviča Tolstoja o svom duhovnom traganju ostaju u istoj meri neprijatni koliko i vredni i istiniti. U njima vidimo čoveka koji nije mogao da obmanjuje samog sebe o svom stvarnom stanju. Koji je bio spreman da bude pošten i iskren prema samome sebi čak i onda kada je trebalo da prizna da je pogrešio i time baci svoju veličinu i slavu u prah, i to pred drugim ljudma ,koji ga posmatraju sa sažaljenjem i potcenjivanjem. To je uporna i smela borba da se vrlina i dobro iznedre iz čovekove duše upravo kroz priznavanje sopstvene slabosti i zla,ali i kroz stravstveno odricanje od njih, kao i od nečega što nam je strano i u čemu se više ne prepoznajemo.

Knjiga „Ratne priče” je zbirka pripovedaka koje su nastale na osnovu Tolstojevog iskustva prilikom učestvovanja u opsadi Sevastopolja (1854—1855).
Zbirku čini pet priča: „Prepad (priča jednog dobrovoljca)”, „Seča šume (priča jednog junkera)”, „Sevastopolj u avgustu 1855. godine”, „Sevastopolj u decembru” i „Sevastopolj u maju”. Tolstoj je tako kao prvi ruski „vojni izveštač” opisao boravak u utvrđenom Sevastopolju od novembra 1854. do avgusta 1855. za vreme Krimskog rata; mesec i po dana je branio grad u artiljeriji na ispostavljenom četvrtom bastionu, koji je držao odbranu južno od grada.

Ideju za roman „Ana Karenjina” Tolstoj je dobio u februaru 1870, o čemu svedoči zapis u dnevniku njegove supruge Sofije Andrejevne: „Sinoć mi je rekao da mu se ukazao lik udate žene iz visokog društva, koja je uništila sebe. Govorio je da namerava da je prikaže samo kao jadnu, a ne i krivu, i da su se, čim mu se ukazao njen lik, sva ostala lica i muški tipovi grupisali oko nje. ’Sad mi se sve razbistrilo’, dodao je.”

Rat i mir (1869) veličanstven je roman-esej o odnosu između slobode volje o onoga što nazivamo sudbinom, proviđenjem ili istorijskom nužnošću.U brzopletoj smeni mirovnog i ratnog stanja, Tolstojevi likovi plemići ili doživljavaju nepovratnu moralnu transformaciju ili joj se snažno opiru do same smrti, dok likovi seljaka postepeno stiču lična prava i slobodu. Tolstoj je kroz suptilne lične promene uspeo da dočara one momente koji nose opšteljudski značaj:“Prateći razvoj istorije, vidimo da se svake godine, sa svakim novim piscem menja mišljenje o tome šta je dobro čovečanstva, tako da se ono što je izgledalo kao dobro,  posle deset godina iznosi kao zlo, i obrnuto.”

Rat i mir (1869) veličanstven je roman-esej o odnosu između slobode volje o onoga što nazivamo sudbinom, proviđenjem ili istorijskom nužnošću.U brzopletoj smeni mirovnog i ratnog stanja, Tolstojevi likovi plemići ili doživljavaju nepovratnu moralnu transformaciju ili joj se snažno opiru do same smrti, dok likovi seljaka postepeno stiču lična prava i slobodu. Tolstoj je kroz suptilne lične promene uspeo da dočara one momente koji nose opšteljudski značaj:“Prateći razvoj istorije, vidimo da se svake godine, sa svakim novim piscem menja mišljenje o tome šta je dobro čovečanstva, tako da se ono što je izgledalo kao dobro,  posle deset godina iznosi kao zlo, i obrnuto.”

Rat i mir (1869) veličanstven je roman-esej o odnosu između slobode volje o onoga što nazivamo sudbinom, proviđenjem ili istorijskom nužnošću.U brzopletoj smeni mirovnog i ratnog stanja, Tolstojevi likovi plemići ili doživljavaju nepovratnu moralnu transformaciju ili joj se snažno opiru do same smrti, dok likovi seljaka postepeno stiču lična prava i slobodu. Tolstoj je kroz suptilne lične promene uspeo da dočara one momente koji nose opšteljudski značaj:“Prateći razvoj istorije, vidimo da se svake godine, sa svakim novim piscem menja mišljenje o tome šta je dobro čovečanstva, tako da se ono što je izgledalo kao dobro,  posle deset godina iznosi kao zlo, i obrnuto.”

Rat i mir (1869) veličanstven je roman-esej o odnosu između slobode volje o onoga što nazivamo sudbinom, proviđenjem ili istorijskom nužnošću.U brzopletoj smeni mirovnog i ratnog stanja, Tolstojevi likovi plemići ili doživljavaju nepovratnu moralnu transformaciju ili joj se snažno opiru do same smrti, dok likovi seljaka postepeno stiču lična prava i slobodu. Tolstoj je kroz suptilne lične promene uspeo da dočara one momente koji nose opšteljudski značaj:“Prateći razvoj istorije, vidimo da se svake godine, sa svakim novim piscem menja mišljenje o tome šta je dobro čovečanstva, tako da se ono što je izgledalo kao dobro,  posle deset godina iznosi kao zlo, i obrnuto.”

"„Sve treba da živi, da bude srećno, jer ja želim samo jedno jedino – sreću. Bez obzira na to, da li sam ja isto tako životinja, kao i svi, nad čijim će grobom iznići trava, i ništa više, ili sam okvir, u koji je umetnut jedan deo božanstva – treba da se živi kako se najbolje može. Kako treba da se živi, pa da čovek bude srećan, i zbog čega ja pre nisam bio srećan?“

On poče da se seća svoga minulog života, i užasnu se. Izgledao je sam sebi preveliki sebičnjak, dok mu u stvari ništa nije bilo potrebno. I on je neprestano gledao na prozirno zelenilo oko sebe, na sunce, koje je zalazilo, i na jasno nebo, pa je neprestano osećao da je srećan isto tako kao i pre. „Zašto sam srećan, i zašto sam ranije živeo?“ mislio je. „Kako sam bio samoživ, pa ipak ništa nisam stekao, sem stida i tuge! A evo, kako mi za sreću ništa nije potrebno!“ i odjednom, kao da mu zasja nov sjaj. „To je sreća“, reče Oljenin. „Sastoji se u životu za druge!“"

Inspirisana istorijskom ličnošću za koju je Tolstoj čuo dok je služio na Kavkazu, ova priča oživljava slavnog ratnika Hadži Murata, čečenskog pobunjenika koji se žestoko i hrabro borio protiv Ruskog carstva. Posle zavade sa svojim zapovednikom, pristupa Rusima, samo da bi ubrzo ustanovio da mu sada ne veruje nijedna strana. Rusi su ga prvo dočekali, ali potom i zatvorili pod sumnjom da je špijun. Kada čuje vesti o svojoj ženi i sinu koje su Čečeni držali u zatočeništvu, Murat rizikuje sve kako bi pokušao da spasi porodicu.

Ana Karenjina je kultna priča o ljubavi i preljubi, koja se odvija u miljeu visokog društva Moskve i Sankt Peterburga. Bogato i složeno remek-delo prikazuje zlokoban tok ljubavne afere između Ane, prelepe udate žene, i grofa Vronskog, bogatog vojnog oficira. Tolstoj prepliće živote desetine likova i na taj način oslikava rusko društvo u poznom XIX veku.
Metju Arnold je u svom čuvenom Eseju o Tolstoju napisao: „Mi ne uzimamo Anu Karenjinu kao umetničko delo, uzimamo je kao komad života.“

Kroz mahnito pripovedanje glavnog junaka Pozniševa nepoznatom strancu u vozu, čitalac se upoznaje sa okolnostima i razlozima koji su ga naveli da u nastupu ljubomore i gađenja ubije svoju ženu.

Pored oštre kritike visokog društva, nejednakosti polova i nepostojanosti braka, Tolstoj, preko glavnog junaka Krojcerove sonate, zauzima vrlo negativan stav prema seksualnosti, smatrajući kako ona kod čoveka pobuđuje životinjske nagone i podstiče zločine, koji se mogu obuzdati jedino dobrovoljnom apstinencijom. Pripovetka nosi naslov po istoimenoj kompoziciji za violinu i klavir Ludviga van Betovena. Eksplicitnost teme i čina ubistva, izazvale su čitav niz kontroverzi i problema Tolstoju. Knjiga je u Ruskom carstvu objavljena tek nakon što je Tolstojeva supruga Sofija uspela ishoditi audijenciju kod cara Aleksandra III. Uprkos kritikama i zabranama, Krojcerova sonata je postala jedna od najpoznatijih Tolstojevih ostvarenja, hvaljena od strane književnih kritičara zbog ekspresivne snage i veštine u oslikavanju psihičkog stanja ljubomore. Na temelju zapleta komponovan je istoimeni balet, postavljeno više pozorišnih komada i snimljeno nekoliko filmskih i televizijskih ekranizacija.

Vaskrsenje je dugo očekivani i prvi veliki Tolstojev roman nakon Ane Karenjine.

Glavni junak romana je Dmitrij Nehljudov, plemić koji traži iskupljenje za štetu nastalu njegovim nepromišljenim postupcima u prošlosti. Kada u sudnicu u kojoj se zatekao kao jedan od porotnika prepozna Kaćušu Maslovu, sluškinju iz kuće svoje tetke, Nehljudov spoznaje svu svoju odgovornost za njenu sudbinu. Priprosta devojka koju je ljubio i napustio, ne znajući da je rezultat te veze dete, sada je prostitutka optužena za ubistvo. Nehljudov odlučuje da iz temelja promeni svoj život i da učini sve kako bi se odužio jadnoj devojci.

Za deset godina, koliko je stvarao svoj poslednji roman dugog formata, Tolstoj je u njega duboko usadio filozofska razmišljanja starog i moćnog anarho-pacifiste. Osuđujući laž i nepravdu na kojoj počiva rusko društvo i korumpiranost države, Tolstoj je u Vaskrsenju propovednik isto koliko i pisac.

Rat i mir je neprevaziđeni klasik u kojem Tolstoj daje sliku ruskog društva u Napoleonovo doba i prati živote tri glavna junaka: Pjera Bezuhova, nezakonitog sina seoskog kneza, koji neočekivano dobija pozamašno nasledstvo i titulu; kneza Andreja Bolkonskog, koji napušta porodicu da bi se borio u ratu protiv Napoleona; i Nataše Rostove, prelepe i čarobne devojke koja za Tolstoja oličenje savršene žene.

Komplet uradjen u retro stilu, imitacija antikvarnih knjiga.

Sadrži knjige:

- Detinjstvo, dečaštvo, mudrost
- Rat i mir
- Hadži Murat i druge pripovetke
- Ana Karenjina
- Tri smrti i druge pripovetke
- Smrt Ivana Iljiča i druge pripovetke
- Tri smeti i druge pripovetke
- Vaskrsenje
- Sevastopoljske i druge pripovetke
- Priče iz nove azbuke
- Drame

U ovom Tolstojevom remek – djelu, jednom od najznačajnijih velikih romana XIX vijeka, prepliću se životi pojedinaca sa velikim svjetskoistorijskim događajima u vrijeme Napoleonovih ratova i francuske invazije na Rusiju. Sudbine Rostovljevih i Bolkonskih, Nataše i Andreja, intimno su povezane sa epskim odvijanjem istorije koja, u Tolstojevom djelu, teče paralelno sa njihovim životima. Slike raskošnih balova smjenjuju se sa slikama ratnih taktika. Nasilne scene ratnih okršaja ukrštaju se sa svakodnevnim ljudskim strastima i željama u ovom romanu koji spada među najuticajnija djela svjetske književnosti.

Tolstoj nam u Ratu i miru nudi veličanstvenu galeriju likova međusobno povezanih sudbinskim vezama, te briljantna i uticajna ispitivanja velikih tema poput slobode volje, ljudske sudbine i proviđenja. Čak su i Tolstojevi portreti emotivnih i bračnih odnosa, kao i scene iz domaćeg života skoro podjednako žive i uzbudljive kao i napete i veličanstvene scene rata koje ih prate.

Romen Rolan je, čitajući Rat i mir, primijetio kako to voluminozno djelo „nema ni početak ni kraj. To je život sam u njegovom beskrajnom kretanju.“

U ovom Tolstojevom remek – djelu, jednom od najznačajnijih velikih romana XIX vijeka, prepliću se životi pojedinaca sa velikim svjetskoistorijskim događajima u vrijeme Napoleonovih ratova i francuske invazije na Rusiju. Sudbine Rostovljevih i Bolkonskih, Nataše i Andreja, intimno su povezane sa epskim odvijanjem istorije koja, u Tolstojevom djelu, teče paralelno sa njihovim životima. Slike raskošnih balova smjenjuju se sa slikama ratnih taktika. Nasilne scene ratnih okršaja ukrštaju se sa svakodnevnim ljudskim strastima i željama u ovom romanu koji spada među najuticajnija djela svjetske književnosti.

Tolstoj nam u Ratu i miru nudi veličanstvenu galeriju likova međusobno povezanih sudbinskim vezama, te briljantna i uticajna ispitivanja velikih tema poput slobode volje, ljudske sudbine i proviđenja. Čak su i Tolstojevi portreti emotivnih i bračnih odnosa, kao i scene iz domaćeg života skoro podjednako žive i uzbudljive kao i napete i veličanstvene scene rata koje ih prate.

Romen Rolan je, čitajući Rat i mir, primijetio kako to voluminozno djelo „nema ni početak ni kraj. To je život sam u njegovom beskrajnom kretanju.“

U ovom Tolstojevom remek – djelu, jednom od najznačajnijih velikih romana XIX vijeka, prepliću se životi pojedinaca sa velikim svjetskoistorijskim događajima u vrijeme Napoleonovih ratova i francuske invazije na Rusiju. Sudbine Rostovljevih i Bolkonskih, Nataše i Andreja, intimno su povezane sa epskim odvijanjem istorije koja, u Tolstojevom djelu, teče paralelno sa njihovim životima. Slike raskošnih balova smjenjuju se sa slikama ratnih taktika. Nasilne scene ratnih okršaja ukrštaju se sa svakodnevnim ljudskim strastima i željama u ovom romanu koji spada među najuticajnija djela svjetske književnosti.

Tolstoj nam u Ratu i miru nudi veličanstvenu galeriju likova međusobno povezanih sudbinskim vezama, te briljantna i uticajna ispitivanja velikih tema poput slobode volje, ljudske sudbine i proviđenja. Čak su i Tolstojevi portreti emotivnih i bračnih odnosa, kao i scene iz domaćeg života skoro podjednako žive i uzbudljive kao i napete i veličanstvene scene rata koje ih prate.

Romen Rolan je, čitajući Rat i mir, primijetio kako to voluminozno djelo „nema ni početak ni kraj. To je život sam u njegovom beskrajnom kretanju.“

U ovom Tolstojevom remek – djelu, jednom od najznačajnijih velikih romana XIX vijeka, prepliću se životi pojedinaca sa velikim svjetskoistorijskim događajima u vrijeme Napoleonovih ratova i francuske invazije na Rusiju. Sudbine Rostovljevih i Bolkonskih, Nataše i Andreja, intimno su povezane sa epskim odvijanjem istorije koja, u Tolstojevom djelu, teče paralelno sa njihovim životima. Slike raskošnih balova smjenjuju se sa slikama ratnih taktika. Nasilne scene ratnih okršaja ukrštaju se sa svakodnevnim ljudskim strastima i željama u ovom romanu koji spada među najuticajnija djela svjetske književnosti.

Tolstoj nam u Ratu i miru nudi veličanstvenu galeriju likova međusobno povezanih sudbinskim vezama, te briljantna i uticajna ispitivanja velikih tema poput slobode volje, ljudske sudbine i proviđenja. Čak su i Tolstojevi portreti emotivnih i bračnih odnosa, kao i scene iz domaćeg života skoro podjednako žive i uzbudljive kao i napete i veličanstvene scene rata koje ih prate.

Romen Rolan je, čitajući Rat i mir, primijetio kako to voluminozno djelo „nema ni početak ni kraj. To je život sam u njegovom beskrajnom kretanju.“