Ovo nije knjiga u kojoj su detinjstvo i momačko doba opisani na način uobičajen za memoarska štiva. Koliko memoarsko, posredi je i romaneskno ali i filozofsko delo. U njemu Unamuno prikazuje dete kao bezuslovno biće igre, ali tako da sistematski približi čitaocu njegovo postepeno upoznavanje sa igrama u užem smislu te reči poput onih sa sličicama, preko razonoda tipičnih za dečaštvo poput tuča i kinjenja životinja, do posrednog detinjeg upoznavanja sa prirodom, etikom i kaznenim sistemom, ekonomijom – uključujući i državni intervencionizam! – do njegovog (ne)formalnog bavljenja filozofijom i poezijom, koja se po Unamunu nalazi u korenu svih dečjih aktivnosti. Ako je za dubinsko poznavanje Španije Unamunova Suština Španije supstancijalno delo, onda su za dubinsko poznavanje autora koji je objasnio njenu srž, Sećanja na detinjstvo i momačko doba ključna knjiga.
Prvi roman u istoriji srpske književnosti prilično je marginalizovan jer je njegova povlašćena verzija prevod na poljski jezik i zato što je Konstantin Mihailović bio janjičar. Međutim, svoj istoimeni roman je napisao dobrim delom kako bi poslužio kao vrlo podroban i precizan zbir saveta hrišćanskim vladarima u borbi protiv Turaka. Takođe, Janjičar donosi uzbudljive epizode iz srpske i turske istorije u kojima se Konstantin Mihailović ispostavlja kao verodostojan „insajder“ sa dvora Mehmeda drugog Osvajača i iz njegove vojske. On je možda i prvi Džems Bond sa naših prostora. Ovim izdanjem, prvi srpski roman se pojavljuje po prvi put u Srbiji, u novoj, savremenijoj verziji.
