DOMAĆI AUTORI

Poezija u svojim tematskim hodnicima nije odvojiva od gradiva jednog društva u jednom vremenu. Čak i onda kada u svome manifestu gordo nagoveštava da će biti univerzalna ili da je apolonska forma njen jedini cilj, život i biće poezije hrani krvotok trenutka i mesta u kome nastaje ili u kome se čita i doživljava. Stvaralačka mudrost i pogodak u samo jezgro poesisa jeste započeti uzlaženje prema nameravanim svrhama iz neposrednog iskustva, ma gde one bile postavljene. Ili, ništa manje važno, otkrivati neprolazne odrednice sveta u sopstvenome sada-i-ovde.

Posle stoletnog analfabetskog perioda pod osmanskom vlašću Srbi ja je ponovo doživela sebe kao evropski kulturni prostor. Deo te pripadnosti značio je snažno okretanje helenskoj antici, koja je oživela kroz mitologiju, književnost i filozofiju. Onaj drugi deo modernog evropejstva, koji se iskazivao u idejama društvene emancipacije, demo kratije i građanskih političkih vrednosti, ni sam ne bi bio moguć bez utemeljenja na grčkom i rimskom nasleđu, pre svega bez njegovog etičkog obrasca. Možda i naše doba posrće jer ga je, putujući kroz iskušenja novog varvarstva, negde izgubilo. Srpsko društvo nije slučajni saputnik Evrope zakačen kao čičak u repove njenih pohoda, nije epigon ili prepisivač njenih dilema, drama, stranputica i metamorfoza, jer je u svome novovekovnom trajanju tražilo i izgradilo samosvojne temelje identiteta i opstajanja. Delo Milovana Vitezovića poetski je putopis kroz srpski Novi vek, kroz čvorišta njegovog duhovnog skeletona.

Srpski epski damar ovaplotio se u epskoj prozi M. Vitezovića, koji izvanrednim postupkom pripovijedanja u romanu "Sinđelić se sa suncem smirio" daje čitaocu osjećaj da je tu baš tada bio i sve svojim čulima vidio i osjetio. Ovo je priča o najjunačkijem srpskom ratniku, vojvodi Stevanu Sinđeliću, iz pera najsrpskijeg savremenog pisca Milovana Vitezovića.

roman sa velikom gospodom beogradskom

Milena iz Knez Mihailove ulice, do sada je doživela pet izdanja, a 1996., kada je objavljena, kao i 1998. i 2000. godine proglašena je još jednim Zlatnim bestselerom Milovana Vitezovića. Nepodnošljiva lakoća Vitezovićevog stila kroz povest o traganju Milene Tice za ljubavlju donosi jedan Beograd po meri piščevog sveta iz „veselih šezdesetih“ U ovoj lirski i anegdotski začinjenoj pripovesti, prepliću se stvarne i samo piscu znane ličnosti, sve zajedno stvarajući urbane legende o jednoj ulici, jednom gradu i jednom vremenu. Poetizujući stremljenja jedne mladosti i najlepši deo života svoje generacije, Vitezović, pisac od zanata, nas zapravo još jednom poziva da volimo život, pokret, svitanje i zrenje životnih plodova.