DOMAĆI AUTORI

Novi roman našeg uglednog istoričara Nebojše Jovanovića o najtežim danima srpske države i naroda. Jedno sasvim novo viđenje povlačenja preko Albanije 1915/16. godine, dosad nepoznato - iz ugla neprijatelja. Srpska vojska kreće u povlačenje vodeći sa sobom desetine hiljada zarobljenih austrougarskih oficira i vojnika. Jedan od njih ostavio je dnevničke zabeleške o tom strašnom putu do kojih je autor došao u Bečkom ratnom arhivu. Priča o odnosu Srba prema ratnim zarobljenicima, o vojničkoj časti i moralu. Jovanović nam donosi dragocenu ispovest poručnika Matije koja će nas učiniti ponosnim na slavne pretke.

Kultni antiratni bestseler

Ovo je bio prvi srpski roman objavljen u Hrvatskoj koji je govorio o domovinskom ratu. Napisan je bez ustezanja ili ulepšavanja u obliku dnevnika, dopunjen delovima pisama, zasnovan na autorovim ličnim doživljajima sa terena. Ovaj specifičan osvrt sa srpske strane fronta vredno je svedočanstvo o ratnim ciljevima i pogubnom, tragičnom karakteru takvih sukoba. Zato i ne čudi što je Idemo na Zagreb svojom autentičnošću pobrao brojne pohvale kako književne kritike tako i čitalaca.

„Književni desant na Zagreb!“
– Milan Jajčinović, Jutarnji list

„Roman Idemo na Zagreb u isti mah je i ratna i antiratna knjiga, i knjiga o političkim i vojnim sukobima na prostoru nekadašnje Jugoslavije, i adekvatna književna osuda upravo tih sukoba i njihovih posledica.“ – Dr Marko Nedić

„Najupečatljiviji utisak kojim nas Jovanović prosto zapljuskuje jeste onaj o vojsci koja luta bez cilja i plana, bez jasne vizije i volje, kao bezoblična masa koja ima samo jednu misao – da se što pre vrati kući.“ – Dr Kosta Nikolić

„Nebojša Jovanović je sa svojim (anti)ratnim romanom, objavljenim u susednoj državi krajem 2001. godine, prošao sasvim dobro za jednog ’ratnog neprijatelja’.“ – Milica Jovanović, Danas

„Vidljivo je da Nebojša Jovanović ne priznaje neprijatelja. To je ujedno i častan čin čovjeka koji se u tome ratu nije ’uprljao’.“ – Sead Begović, Vjesnik