DOMAĆI ROMAN

Svojom trećom knjigom Mića Vujičić ulazi na književni teren nešto rasterećenijeg šuta. S pravom.

Tekst Unutrašnjosti prati sopstvenu duboko utemeljenu logiku, ne obazirući se na restlove koje oko sebe nesebično rasipa. I taman kada posumnjate u ispravnost ovakvog prosedea, postane vam jasno da je knjiga i napisana na dobro promišljenim zakonima pačvork-sećanja koja od života, naknadno, tvore međusobno nezavisne slike, majušne celine, iskopane iz priličnih dubina, a koje opet, na kraju, utiču u zajedničku reku. Na isti način su (ne)zavisni od realnosti i likovi i njihova imena – neka vrlo znana (Kiš, Zafranović…), nepoznata, izmišljena i ona autoru najomiljenija – obeležena inicijalima. Kao i mesta dečaštva. I čitav život se odjednom učini kao jedan inicijal, koji nudi neizmernu slobodu poigravanja sobom i junacima.

M. V. i dalje hoda vojvođanskom ravnicom, i dalje lokalno prenosi u univerzalno, fi kciju u stvarnost, detinjstvo u sadašnjost. Porodično sećanje postaje priča o napuštenim kućama i čitavim mestima, o kućama–grobovima, o odlascima bez povratka, preseljenjem na ovaj ili onaj svet.

Luk od M(okrina) i K(ikinde) do njujorških Kula bliznakinja izgrađen je od sete koja povezuje unutrašnjost duše sa unutrašnjošću svoga kraja.

Roman se zapravo kreće između dve bine na kojima se život naizmenično otvara i zatvara, između dva slikovita autorova citata: "Napuštene kuće u unutrašnjosti otvaraju se kao švajcarski vojnički nož" i "Romani napisani u jednoj rečenici ponekad se otvaraju poput sardina…"

Sva sreća, znamo; da bi se nešto otvorilo, prethodno mora biti zatvoreno. Kao knjiga. Tako se, uostalom, rađa radost čitanja.

Vladislav Bajac

Tackling Foul is a novel about a family history which takes place in the last decade of 20th century war-torn Serbia; its story, compassionate and heartfelt, about eccentrics, romantics and relentless fighters in the battle of life, is written with great charm and elegance, unparalleled in contemporary Serbian novel-writing. The author’s perspective of his characters is twofold: they are depicted in their home and family surrounding, and also in the historical impasse of Milošević’s Serbia. The warm and well-intended irony and humor are in fine balance with the ethical issues of the story. Kind and full of understanding, but not patronizing, with tongue-in cheek humor, the narrator’s voice is a highly original creation of Mića Vujičić. With this novel, the author ranks among the most talented novelists of his generation.
Ivan Radosavljević

This gentle and funny book makes its way to readers with its poetic repetitiveness and an appropriate metaphor of life - football, as well as with its representation of family life. The home is a place for the forming and losing of identities, for conflicts and their solutions; it is a place where anecdote and narrative, two seemingly opposite poles, intersect, producing a range of narrative varieties.
Vladimir Arsenić