Poetika vremena srpskih usmenih epskih pesama predstavlja inovativan pristup jednom od najznačajnijih slojeva usmenoknjiževne tradicije Srba. Izabrani pristup – istraživanje fenomena vremena kao poetske kategorije – omogućio je svojevrstan, i u dosadašnjim ispitivanjima neprimenjen (ili samo parcijalno primenjivan),
uvid u usmenu epsku tradiciju pre nastanka zbirki Vuka Karadžića i u pesme u Vukovim izdanjima, što čini najznačajniji korpus srpske usmene književnosti.
