U knjigu Pamćenje i nezaborav Predrag Protić je uvrstio devetnaest svojih radova o srpskoj književnosti koji se bave književnom i kulturnom istorijom od druge polovine devetnaestog do sedamdesetih godina dvadesetog veka.
Pored eseja o Svetozaru Markoviću, Bogdanu Popoviću, Bori Stankoviću, Petru Kočiću, Peru Slijepčeviću, Stanislavu Vinaveru, Milanu Kašaninu i Milanu Bogdanoviću, tu su i eseji o manje poznatim ili poluzaboravljenim piscima poput Anđelije Lazarević, Stojana Živadinovića, Jeremije Živanovića i Milutina K. Dragutinovića, kao i o javnim radnicima poput Polita Desančića, Lazara Nančića i Pere Todorovića, kojima je pisanje o literaturi bilo neka vrsta Engrove violine.
Mada objavljeni u toku nekoliko decenija, u različitim publikacijama i različitim povodima, Protićevi eseji predstavljaju, uprkos prividnoj fragmentarnosti, jedno dosta celovito viđenje duhovnih kretanja kod Srba u širokom vremenskom rasponu, objašnjavaju neke sukobe, zablude i nesporazume i daju uvid u jednu ne samo značajnu, nego i dinamičnu istorijsku epohu.
U knjigu Književnost kao institucija Predrag Protić je uvrstio osamnaest svojih radova o srpskoj književnosti koji se bave književnom i kulturnom istorijom od ranog devetnaestog veka do Drugog svetskog rata. Pored uvodnog eseja „Književnost kao institucija „, po kome je naslovio ovu knjigu, i završnog teksta o Srpskom književnom glasniku, Protić piše o ličnostima iz našeg kulturnog života koje su na različite načine obeležile svoju epohu. To su Jovan Sterija Popović, Laza Kostić, Janko Veselinović, Radoje Domanovići Branislav Nušić, ali i neopravdano zaboravljeni Jovan Hadžić, Draga Dejanović, Dragutin Ilić, Danica Marković i Ranko Mladenović.
Pretežni deo radova su njegova saopštenja na skupovima u SANU i Institutu za književnost i umetnost, i objavljeni su u zbornicima s tih skupova. Ostali radovi su prethodno objavljeni u časopisu Književnost, Srpskom književnom listu i u zbornicima posvećenim Radovanu Vučkoviću i Danici Marković.
