FILOLOGIJA / LINGVISTIKA

Ruski jezik predaje se na srpskim univerzitetima još od 1863. godine, kada je pri Velikoj školi u Beogradu organizovan prvi visokoškolski kurs pod rukovodstvom Alimpija Vasiljevića, znamenitog srpskog filosofa i potonjeg poslanika Kneževine Srbije u Petrogradu. Od 1877. godine, zaslugom Platona Kulakovskog, otvara se Katedra za ruski jezik i književnost, koja se svrstava u red najstarijih i najuglednijih svetskih rusističkih centara. Najveći uspon predavanje ruskog jezika na visokoškolskom nivou doživeće zahvaljujući plodnoj delatnosti Radovana Košutića (predavao je ruski i poljski jezik na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu od 1895. do 1941), koji je za zasluge na polju rusistike bio primljen u članstvo Akademije nauka Sovjetskog Saveza.
Tokom stopedesetogodišnje istorije izučavanja ruskog jezika na univerzitetima sa srpskog jezičkog područja (Beograd, Novi Sad, Nikšić, Kosovska Mitrovica, Niš, Istočno Sarajevo, Banjaluka), pažnja je poklanjana u prvom redu savremenim aspektima njegove strukture i funkcionisanja, ali je u svim studijskim programima, kao neizostavna komponenta formiranja profesionalne kompetencije rusista, bila zastupljena i istorija ruskog jezika, pri čemu udžbenika saobraženih potrebama studenata čiji je maternji jezik srpski do sada, izuzev Istorijske fonetike ruskog jezika Malika Mulića (Sarajevo, 1988), do sada nije bilo. Potreba za kompleksnim i sistematskim pregledom istorije ruskog književnog jezika u njegovim vekovnim preplitanjima sa crkvenoslovenskim i doticajima sa srpskim jezikom, koji bi se temeljio na modernim lingvističkim i kulturološkim paradigmama i rezultatima novijih istraživanja ove problematike, podstakla nas je na pisanje ove knjige, koja može poslužiti ne samo kao literatura za osnovne i master studije ruskog jezika, književnosti i kulture na srpskim univerzitetima, nego i kao koristan orijentir svima koji se interesuju za kulturološki i lingvistički relevantnu problematiku istorije ruskog književnog jezika u njegovim doticajima i vezama sa crkvenoslovenskim i srpskim književnim jezikom od najranijih perioda njegovog konstituisanja do danas

Monografsko naučno djelo KROZ SRPSKU JEZIČKU ISTORIJU (Lingvokulturološki i leksičkosemantički prilozi) nastao je kao rezultat lingvokulturoloških dijahrono usmerenih istraživanja kulturološki ključnih leksema srpskoga jezika (srb-, Stefan, Crna Gora, Kosovo, vuk-, a… ). Radi se o zborniku skladno uklopljenih tekstova koje je autorka prethodnih godina publikovala u naučnim časopisima i zbornicima (Srpski jezik, Naučni sastanak slavista u Vukove dane i sl.), a koji su za ovu priliku dopunjeni i dorađeni.

Prvi celovit zbornik koji prikazuje osnovni pravac vizantijske misli presudan za obrazovanje srpske srednjevekovne filozofske baštine.