Uskoro u prodaji

Zbirka poezije „Pod obrisima lampe” Aleksandra Mrdaka pripada onoj sve ređoj vrsti poetskih rukopisa koji ne nastaju iz literarne mode, nego iz unutrašnje potrebe da se posvjedoči o čovjeku, o prostoru, o pamćenju, o ambijentu, o odnosu.

Ova poezija ne traži da bude moderna; ona traži uski put prema istini i kolikogod istinitom, približno realnom, iako nastaje u sjenci mističnijih tonova pod lampom, u okrilju noći i noćnog pejzaža. Upravo u tom okrilju i u toj odluci da se ostane vjeran sopstvenom glasu leži osnovna vrijednost ovih poetskih zapisa. Mrdakova pjesma poput sjenke dolazi iz iskustva gorštačkog prostora, ali ne kao folklorna slika ili dekor, već kao egzistencijalni okvir: marolnost planine, vjetri gorski, rijeka u neporecivom toku, koliba sa krovom od trave, putnik izmeđ dva svijeta, ali i između noći i svjetlosti, i, sve to, zajedno, nisu motivi goli i gotovi, nego stalna stanja duha. Subjekt ove poezije je čovjek kojeg uvijek zatičemo na graničnom između odlaska i povratka, između vjere i sumnje, između pripadanja i usamljenosti, i samoće pod okriljem svjetlosti i sjenke poodavno zaboravljene lampe.

Zato se putovanje u ovoj knjizi ne čita kao kretanje kroz dati i eventualni prostor, već kao unutrašnja migracija – tiha, tiha seoba duše.

Pesnička mapa klasika i savremenika u srpskoj poeziji data je ovde u začetnom izboru koji iako ne obuhvata u potpunosti autorovu zamisao, pruža čitaocu mogućnost da sagleda šta je u srpskoj poeziji presudno i magistralno, odnosno da dokuči šta je za savremeni senzibilitet bitno i šta unosi saznajnu i emotivnu svežinu. Autor prati klasike srpske poezije od Dositeja do Hristića, međutim svaku pažnju zaslužuju i Dis, Dučić i Rastko, Nastasijević, Popa i Vinaver, pa iznova Miodrag Pavlović.
Imena pesnika koji su učinili više za napredak jezika i emocije u savremenoj srpskoj poeziji nisu uvek jednako vidljiva i zato se od književne kritike danas očekuje više pažnje prema njihovoj poeziji. Najbolji savremeni pesnici za one buduće jesu i ostaju živo merilo – kao primer ili izazov za komparativne analize. Poezija koja sledi uvek ponešto duguje onoj koja prethodi. I kada se pomisli da se ne moramo osvrtati, iskustvo nas opominje da je poezija trajan izazov našem iskustvu i emocijama – da je srž naše kulture.
Mirko Magarašević

O autoru:
Mirko Magarašević rođen je u Beogradu 1946. Kao potomak stare beogradske i vojvođanske porodice prosvetnih, kulturnih, industrijskih i medicinskih delatnika čiji srpski koreni sežu od 1725. (god. Smrti Petra Velikog), kroz ceo 18. i 19. vek do naših dana. Njegov čukundeda-stric, sremskokarlovački i novosadski profesor Georgije Magarašević pokrenuo je, tačno pre 200 godina, časopis „Letopis Matice srpske” čime je dao podsticaj za osnivanje i same institucije Matice srpske, sledeće 1826. godine. Osnovnu školu i gimnaziju završio je u rodnom Beogradu, kao i studije medicine na Medicinskom fakultetu u Beogradu. Još u toku studija objavljivao je poeziju u listovima „Student”, „Vidici” i Palavestrinom časopisu „Savremenik”, zatim u Mišićevoj „Književnosti” i Tišminom „Letopisu Matice srpske”. U tim časopisima od 1971. objavljuje i zapise, eseje, književne kritike i prevode angloameričkih pesnika. Povremeno sarađuje sa Trećim i Drugim programom Radio Beograda od 1970. Bio je 1976/77. najmlađi član redakcije „Književnih novina” (gl. urednik prof. Dragan Jeremić) i 1979–1984. u redakciji časopisa „Savremenik” (gl. Urednik Pavle Zorić). Sa grupom intelektualaca i književnika osniva Udruženje „Isidora Sekulić” (1995), u funkciji stalnog izučavanja književnog dela i kulturnog nasleđa Isidore Sekulić. U istom cilju 1995. pokreće i uređuje časopis „Isidorijana” koji širi istraživanja i podršku razvoju savremene srpske poezije i književne kritike.

Specijalizaciju Očnih bolesti završio je 1981. i radni vek proveo kao klinički oftalmolog Gradske bolnice u Beogradu gde je vršio operacije na oku i kapcima i radio na odeljenju za glaukom, bolesti prednjeg segmenta oka i u kabinetu za patologiju vida i kontaktna sočiva. Član je Srpskog lekarskog društva od 1973, potom i Udruženja oftalmologa i kontaktologa Srbije. Primljen za člana Udruženja književnika Srbije (od 1970) i Srpskog književnog društva (od osnivanja 2001), kao i Srpskog PEN-centra (od 1990). Radio (1994–2004) u žiriju Zadužbine „Desanka Maksimović”. Pomagao je u radu (2007–2023) Zadužbine „Dositej Obradović” (upravnica Mirjana Dragaš). Na poziv Fondacije „Borislav Pekić” vrednovao (2011–2019) i nagrađivao poeziju beogradskih gimnazijalaca. Magaraševićeve pesme svrstane su u nekoliko inostranih i srpskih antologija, prevođene su na engleski, italijanski, poljski, nemački, litvanski i makedonski jezik. Magaraševićevom pesničkom delu posvećene su dve knjige: Pesnik i svet, Đorđa Janića (2011) i Pesnik Mirko Magarašević – Zbornik kritičkih radova (2019).

Mihajlo Pantić u svojoj novoj knjizi Književnost u supermarketu promišlja o tome šta se to dogodilo s južnoslovenskom književnošću na kraju XX i na početku XXI veka. U zemljama zahvaćenim ratom, raspadom starog ideološkog, državnog i društvenog sistema, dubokom krizom svake vrste i, najzad, tranzicijom, promenila se i društvena funkcija književnosti. Književnost više nema onu javnu ulogu pa ni javni značaj koji je imala u ranijim stolećima, sve do potkraj XX veka, kada se znalo ko je zaista pisac, i kada je društvo pomoću svojih (istina, ideološki nadgledanih) institucija potvrđivalo njen javni značaj.

Osnovno pitanje u našem dobu više nije čemu književnost služi, koja je njena društvena svrha (odgovor na to je neizvestan, svaki mogući koncept ili konstrukt je relativizovan), već zašto ona uopšte (i dalje) postoji, koji je njen (poetički, etički, politički, estetski) smisao.

Ipak, i uprkos svemu, ne možemo reći da je (laka) književnost danas samo jedan od industrijski oblikovanih načina mentalne relaksacije potrošačkog stada i ispunjavanja dokolice. Pisanje je ono najbolje u čemu se ljudski duh objavljuje, potvrđuje, prepoznaje i projektuje. Naš rod, na veliku radost, nije do danas smislio neki drugi, podjednako vredan način iskazivanja onoga što smo bili, što jesmo i što će posle nas neko biti.

Ova knjiga duboko i beskompromisno osvetljava ponore koji nas preplave nakon izdaje
onih kojima smo verovali. Autorka precizno razotkriva razliku između prevare i izdaje,
tragajući za odgovorom zašto nas ovaj bol korenito menja i kako zauvek preoblikuje naš
pogled na svet.
Književno putovanje započeto ovom zbirkom ubrzo će upotpuniti naslov „Poruke
iskrenog srca“, dok u okviru već poznate edicije „KAD–TAD“, nakon knjige „Kad
nesavršena postane dovoljna“, autorka priprema i delo „Kad nesigurna postane
smela“.
Kroz poeziju i prozne zapise, Milica dosledno traga za odgovorima na suštinska pitanja:
kako preživeti izdaju, sačuvati veru u ljude i pronaći hrabrost za novi, iskreniji početak.

Novo izdanje modernog i detaljnog priručnika, koji akcenat stavlja pre svega na praktičnu upotrebu. Pored svake fraze je naveden uprošćen zapis izgovora, što priručnik čini pogodnim i za početnike. Naš priručnik za konverzaciju će biti odličan pomoćnik ne samo tokom učenja italijanskog jezika, već i na putovanjima i u svim drugim situacijama koje zahtevaju brzo i jasno sporazumevanje.

Lovketova sjajna zbirka pesama. Prigušenog šumnog uma, iz ružičaste depresije, da što pre sklizne niz ptičje krilo do zapaljenih vlati trave i iz grla ispljune tečno kamenje, raznosač snova Lovke, veslajući bolom, visoko plovi po tragovima plime vremena, u potrazi za nemapiranim kopnom od sanjanih lica. Lonci vremena odavno su prazni, mamac se s pecanja bez ulova vraća, cveće se dodirom u koprive pretvra, a on, ipak, nastavlja jezik da jede sve dok se iz srca ne oscre svirale bol(es)nih, od sebe napuštenih, ljubavlju rasparčanih, silovanih silovatelja… i dok iz zanjihanog zvona reči i sopstvenog daha ne izlije svoj svet.

Udžbenik za učenje srpskog za strance napisan i objavljen prvi put još 2003. u Poljskoj na Univerzitetu Adam Mickjevič u Poznanju za potrebe studenata serbistike. Ćosić je ovaj priručnik sastavio radeći na tom univerzitetu kao lektor za srpski jezik. I dan-danas se koristi na svim svetskim univerzitetima za učenje srpskog kao stranog jezika za nivoe B i C. Doživeo je 12 izanja kod različitih izdavača i još uvek važi za najpouzdanije sredstvo za rad za učenje srpskog za strance na svim nivoima. Osim na Filološkom fakultetu, ovo je jedno od glavnih sredstava i na Institutu za strane jezike u Beogradu i Centru za srpski jezik "Azbukum".

Slobodno se ljutite na druge što su vas pogrešno učili! Priručnik o najvećim zabludama u srpskom jeziku, brižljivo pripreman skoro deset godina. Knjiga je prilagođena uzrastu za osnovnu školu, a ujedno i za sve uzraste. Knjiga je privukla veliku pažnju medija i izazvala mnoge kontroverzne reakcije jer zablude koje obrađuje imaju težinu mitova sa kojima se ljudi koji su uz njih stasali uz najveće autoritete u zreloj dobi teško prihvataju. Preko 30 predstavljanja i recenzija u domaćim i regionalnim medijima učinilo je ovu knjigu jednom od najpopularnijih iz oblasti proučavanja srpskog jezika u ovoj deceniji. U pripremi je drugo, prošireno i dopunjeno izdanje, kao i izdanje za škole.

Vodič kroz najteži roman 20. veka — zašto (i kako) čitati Uliksa

Otključavanje Uliksa je provokativna, iskrena i pristupačna knjiga o jednom od najizazovnijih dela moderne književnosti — romanu Uliks autora Džejms Džojsa. Ovo nije klasičan priručnik „kako čitati“, već strastvena potraga za odgovorom zašto se uopšte upustiti u čitanje romana koji važi za „bibliju modernizma“ — i zašto ga je istovremeno gotovo nemoguće savladati.

Polazeći od ličnog čitalačkog iskustva dugog više decenija, autor istražuje Džojsovu poetiku bez idealizovanja, otkrivajući ključ u radikalnom materijalizmu svakodnevice. U ovoj interpretaciji, Uliks postaje ep tela i običnog života, a ne herojska saga duha. Jedan dan u životu Leopolda Bluma, Stivena Dedalusa i Moli Blum pretvara se u mapu modernog sveta u kojoj su misli, mirisi, telo, seksualnost, politika i popularna kultura ravnopravni elementi stvarnosti.

Knjiga analizira i burne reakcije koje je Džojs izazvao — od oštrih kritika do oduševljenja velikih pisaca i mislilaca poput Vladimir Nabokova, T. S. Eliota, Karl Gustav Junga i Samuel Beketa. Suprotstavljeni sudovi otkrivaju zašto je Uliks i dalje knjiga koja izaziva rasprave i pomera granice književnosti.

Fineganovo bdenje se takođe razmatra kao deo Džojsovog radikalnog eksperimenta sa jezikom i formom — pokušaja da se u književnosti obuhvati celokupno ljudsko iskustvo, uključujući haos i nerazumljivost savremenog života.

Zašto pročitati ovu knjigu:

jasno i uzbudljivo objašnjava zašto je Uliks remek-delo

pomaže čitaocima da prevaziđu strah od „teške“ književnosti

otkriva tajne modernizma i eksperimentalnog romana

idealno za studente književnosti, ljubitelje klasika i radoznale čitaoce