U svojim pripovetkama, dramama i romanima Borisav Stanković dao je sliku rodnog grada Vranja. Većina njegovih dela opisuje sudbine mladih ljudi koje je patrijarhalno, ali i primitivno poimanje sveta zauvek unesrećilo. Trag te zle sudbine utkan je u gotovo sve Stankovićeve likove. Među njima su i Koštana – naizgled jednostavna priča o Ciganki koja je uzburkala život u Vranju, tragičan udes prelepe Sofke iz romana Nečista krv, kao i pripovetka U noći u kojoj se prožimaju motivi neostvarene i tragične ljubavi.
Roman srpskog pripovedača iz epohe realizma Borisava Stankovića govori o nesrećnoj sudbini lepotice Sofke, koja potiče iz nekada ugledne vranjske porodice.
Bora Stanković je najizrazitiji regionalista u našoj književnosti i po jeziku i po tematici koju je zahvatao, međutim to nije onemogućilo ovog našeg velikog pisca da postane istinski začetnik naše moderne proze. Stankovićeva skoro pesnička slika sveta, vezana za jezik i zavičaj, što su bile stalne opsesije njegove realističke proze, napisao je obimno delo, a u njegovom opusu, svakako, najznačajniji je roman Nečista krv. Zasnovan kao društvena slika njegovog rodnog grada, ovaj je roman prerastao u roman ličnosti, kako kaže Jovan Deretić, u kome je postignut izvanredan sklad između socijalnih i psiholoških momenata. Plod njegovog desetogodišnjeg rada, ovaj roman pokazuje sve umeće i majstorsku osetljivost za nijanse u prikazivanju različitih socijalnih okolnosti u kojima njegovi tragični junaci otelovljuju duh jednog vremena i njihove kobne vezanosti za svet vrednosti koji nestaje.
