Proizvodi

Roman srpskog pripovedača iz epohe realizma Borisava Stankovića govori o nesrećnoj sudbini lepotice Sofke, koja potiče iz nekada ugledne vranjske porodice.

Borisav Stanković je u svom literarnom stvaralaštvu, kao izvrstan hroničar Vranja na prelomu između 19. i 20. veka, prikazao patrijarhalnu kulturu i njene dogme, nevidljivu a postojanu granicu između muškog i ženskog sveta, porodične, rodne i društvene uloge, sukob prošlosti i sadašnjosti.

"Priče Borisava Stankovića, to je jedna tiha, topla i prostodušna filozofija srca. To je jedan vječni „canzoniere“, vječni „romanzero“, knjiga o čežnji, ljubavi i suzama. Niko se u njegovim knjigama ne povodi ni za čim drugim, nego za srcem, za koje se jedino i živi. To su priče o mladim ženama, mladim ljudima, bolne balade o ljubavi od koje se boluje, propada i vene. Sve je to naivno, prostodušno, idilično, doživljeno, a tako isto i ispričano. Ja ne znam ništa toplije i nervoznije od Stankovićeve knjige „Stari dani“, i to nervozno stanje duše, ta atmosfera nepromjenljiva od korice do korice, ta uznemirena toplota, glavna je odlika njegovog mladog djela. Meni izgleda da pod svakom stranicom udara jedno zaljubljeno srce i da pod svakim retkom kuca jedna vena. I taj neodoljivi strasni akcenat mladosti unio je prvi Stanković u našu prilično studenu priču. On ima ogromno mnogo temperamenta i sve što vidi on vidi srcem."
Jovan Dučić

Iz sadržaja knjige Koštana:
KOŠTANA
ODABRANE PRIPOVETKE:
Uvela ruža
U noći
Naš Božić
Nuška
Pokojnikova žena
Stanoja
U vinogradima

Jedno od najpoznatijih ostvarenja Borisava Stankovića, roman Nečista krv, pripoveda ne samo o tragičnoj junakinji Sofki, već i o urušavanju jedne porodice i gašenju njene loze.

Smeštajući priču u društveno-istorijski, ali i geografski kontekst, pisac oslikava duh jednog vremena, razlike među socijalnim grupama i degradaciju ugledne trgovačke porodice. Pisac zadržava karakteristični govor Vranja, te junacima daje realističnu potporu. Sofka, glavna junakinja i poslednji izdanak ugledne loze, nosilac je tragedije svog roda i bremena predaka, čija je priča postala neponovljivi klasik domaće književnosti.

Roman Gazda Mladen svaki čitalac nosiće zauvek duboko u sebi, jer je na njegovim stranicama napisana priča o sudbini čoveka koji je živeo gledajući u juče i sutra, osluškujući tuđe želje umesto svojih i bijući bitke za sve druge osim za sebe. Tako je proćerdao svoj vek žedan slobode i gladan ljubavi.
Mnogo je raskrsnica, staza i puteljaka od trenutka u kojem se život rascveta do trenutka u kojem lišće prekrije cveće, ali naposletku je jedino važno izabrati put iznad kojeg se izdaleka otkriva pejzaž okupan suncem i onda hrabro krenuti ka njegovim horizontima, ne zaboravljajući odakle smo krenuli i gde želimo da stignemo.
Mladen je na jednom mestu u romanu i sam kazao da se ne hvata sve što leti, ali njegov život nas je uverio u to da sve što jednom odleti, više se ne vraća.

„Do ovog ostvarenja srpska književnost nije imala roman koje u toj meri ukazuje na težinu položaja muškarca u patrijarhalnom društvu. Minuciozno opisani karakteri, problematika identiteta, žrtvovanja zarad materijalnog sticanja, razapetost između osećanja dužnosti, intimnih strahova i ljubavi čini da nakon čitanja Gazda Mladen postane jedno od omiljenih dela ne samo srpske moderne nego i srpske književnosti uopšte.“
Bojan Čolak

Pripovetke Bore Stankovića sabrane u ovoj knjizi pokazuju svu veličinu njegovog pripovedanja. Stankovićevi junaci su toliko verno prikazani da kod čitaoca izazivaju apsolutno saživljavanje. Njegova književnost ne ostavlja nikog ravnodušnim.

Osim što je u svojim delima prikazao obrise jednog vremena, kulture i običaja, Borisav Stanković uspeo je da otkrije nevidljivi sloj stvarnosti u kojem su nataloženi obrisi unutarnjeg života njegovih književnih junaka. Zamršeni, raznoliki i složeni – ti obrisi ocrtaće portrete koje i danas prepoznajemo, osećamo i naposletku nosimo duboko u nama – kao ogledala u čijim odrazima najdublje spoznajemo sebe. Zbog toga je Stankovićeva proza svevremena i zbog toga joj se neprestano vraćamo.

Međutim, sva njegova dela imaju i zajedničku nit u kojoj se otkrivaju fragmenti onoga što bismo mogli nazvati životnim usudom – podeljenost čoveka između života koji želi i koji mu je dat. Trag te podeljenosti otkriće se kod gotovo svih junaka, u uveloj lepoti i krhkoj snazi, u tihoj rezignaciji u njihovom glasu i naposletku u njihovim očima – kao blesak večite tuge za nečim.

Koštana je jedna od najlepših, najpoetičnijih i najdubljih pesama cele naše književnosti... Čudna neka nostalgična poezija, zagreva celo ovo delo. U toj poeziji ima nečeg mekog, toplog, dubokog, bolnog, ona izrazava onu ljubav koja je jača od smrti i koja se najzad i izjednačuje sa smrću... Nijedno književno delo naše ne iznosi bolje no Koštana tu osobitu zanosnu, fatalnu ljubav i malo je dela koja su u stanju da ostave tako trajan i dubok utisak... Koštana je Ciganka, pevačica i igračica, ona oličava buran, veseo život, plahu razdraganost mladosti. Ona je jedna od onih lepota od čijeg bleska oči zaslepe i koje kao bludeći oganj vode ljude u propast...“, zapisao je  Jovan Skerlić o jednoj od najznačajnijih drama srpskog realizma.

Nečista krv, nešto staro i drevno što teče kroz generacije, proključaće u na jugu Srbije, krajem 19. vijeka. Zatvoreni krug patrijahalnog svijeta postaje poprište propasti nekad ugledne porodice. Moralna ogriješenja pojavljuju se kao fizički i materijalni znaci. Teret prošlosti postaje toliko silan kao rijeka ponornica koja teče pod zemljom, a onda iznenada i zaglušujuće izađe na površinu i ponese pred sobom. U svijetu strogih pravila odvija se tragična drama želje. Od Sofke, vranjanske ljepotice, hadži Mitine kćeri, nečista krv uzeće svoj danak. Kroz njen tragični pad, pada i čitav jedan svijet. Sa ovim Stankovićevim djelom, po Novici Petkoviću, vremenski i suštinski počinje tradicija savremenog srpskog romana.

Predvodnik epohe moderne srpske proze i psihološkog romana.

U priči o stradanju čuvene vranjanske lepotice Sofke, prvi put u našoj književnosti, spoljašnji svet se uspostavlja kao suptilni odraz čulne uznemirenosti, intimnih doživljaja, slutnji i podsvesnih zbivanja jedne žene – izuzetne koliko lepotom toliko i snažnom samosvešću. Prvi put žensko i muško telo, erotske žudnje i seksualna htenja dobijaju prvorazredni književni značaj, a likovi žestokog temperamenta, orijentalno egzotični, određeni arhaičnim jezikom i kulturom, rastrzani između svojih nagona i društveno nametnutog postojanja, postaju tragične univerzalne figure u kojima prepoznajemo večne protivrečnosti postojanja.

U toj čudesnoj književnoj formi koja je uspostavila harmoniju između lokalnog, zaboravljenog i specifičnog s jedne strane, i opšteg i u svim vremenima prepoznatljivog čovekovog stradanja s druge strane, treba tražiti odgovor na pitanje zašto Nečista krv, iako jedini završeni roman Borisava Stankovića, svom autoru i danas čuva status jednog od najvećih srpskih romanopisaca.

Dramski komad iz Vranjanskog života. Tema - fatalna ljubav. Delo koje je Jovan Skerlić okarakterisao kao jedno od najlepših, najpoetičnijih i najdubljih u našoj književnosti svoga vremena.

Najpoznatiji roman srpskog realizma, dobro poznata i ekranizovana priča u novom izdanju i tvrdom povezu!

Priča o Vranju na prelomu vekova, u doba kada je Otomanska moć slabila a srpska se širila i jačala, o porodici koja pokušava da istraje u oluji istorijskih promena, priča o erotici, novcu, izdajstvu, o sputanim strastima i porodičnim dužnostima. Priča o prelepoj Sofki i njenom doživljaju sveta.

Bora Stanković je najizrazitiji regionalista u našoj književnosti i po jeziku i po tematici koju je zahvatao, međutim to nije onemogućilo ovog našeg velikog pisca da postane istinski začetnik naše moderne proze. Stankovićeva skoro pesnička slika sveta, vezana za jezik i zavičaj, što su bile stalne opsesije njegove realističke proze, napisao je obimno delo, a u njegovom opusu, svakako, najznačajniji je roman Nečista krv. Zasnovan kao društvena slika njegovog rodnog grada, ovaj je roman prerastao u roman ličnosti, kako kaže Jovan Deretić, u kome je postignut izvanredan sklad između socijalnih i psiholoških momenata. Plod njegovog desetogodišnjeg rada, ovaj roman pokazuje sve umeće i majstorsku osetljivost za nijanse u prikazivanju različitih socijalnih okolnosti u kojima njegovi tragični junaci otelovljuju duh jednog vremena i njihove kobne vezanosti za svet vrednosti koji nestaje.

Dramski komad iz Vranjanskog života. Tema - fatalna ljubav. Delo koje je Jovan Skerlić okarakterisao kao jedno od najlepših, najpoetičnijih i najdubljih u našoj književnosti svoga vremena.

Dramski komad iz Vranjanskog života. Tema - fatalna ljubav. Delo koje je Jovan Skerlić okarakterisao kao jedno od najlepših, najpoetičnijih i najdubljih u našoj književnosti svoga vremena.