MUZIKA

Tradicija svakog naroda se može povezati i sa nekim muzičkim instrumentom. Za Srbe je to frula, drevni instrument kome je pripisivano božansko poreklo. Danas, kada se kaže frula misli se – Bora Dugić.

Traktat o fruli, autora Bore Dugića – knjiga koja čitaocu pruža celovitu i sveobuhvatnu sliku o fruli predstavlja i pravu riznicu koju može da otvori i upozna nas sa njenim blagom samo neko ko je toliko dobro poznaje. Autor nas uvodi u svet frule i njenih najbližih rođaka, flaute, blok-flaute, kavala, okarine… opisujući prve dane njenog nastanka kao i funkcionalne razlike između nekadašnje i savremene (današnje) frule; zatim genezu i razvoj frule u Srbiji i u susednim zemljama (BiH, Republika Srpska, Makedonija, Bugarska, Rumunija); potom sve frulaše i graditelje frula koji su ostavili ili će tek ostaviti trag svojim muziciranjem. Poseban značaj ove knjige je u autorovom preciznom i detaljnom objašnjenju kao i inovativnim rešenjima prilikom izrade frule, održavanju instrumenata, kao i detaljnom objašnjenju svih preduslova značajnih za osnovu lepog sviranja (disanje, vežbanje, artikulacija, psihologija scene, trema i nastup…).

Na kraju knjige se nalazi dodatak Sve frule sveta, koji je priredila Katja Milošević Pupovac, i koji sadrži obilje zanimljivih i korisnih podataka o svim poznatim sviralama u svetu.

Stevan Stojanović Mokranjac(1856-1914), klasik srpske muzike i kulture, kao kompozitor i muzički pedagog, ostaje zapamćen kao najzaslužniji za uvođenje srpskog nacionalnog duha u muzičku umetnost. Neprolazno i danas već slavno Mokranjčevo delo Rukoveti predstavlja petnaest spletova pesama zasnovanih na folklornim motivima iz različitih krajeva Srbije, Bosne, Makedonije, Bugarske. Njegova muzika za bogosluženja, od kojih je svakako najpoznatija Liturgija, sa čudesnom lepotom Heruvimske pesme, i danas je najviši domet horske muzike u Srba. Mokranjac je ostavio značajne radove i kao melograf, zapisujući i od zaborava spasivši mnoge narodne pesme i igre, kao i srpske crkvene napeve. Mnoge muzičke škole danas nose njegovo ime, a u njegovom rodnom Negotinu, svake godine se održava najznačajnija smotra muzičkog stvaralaštva u nas - Mokranjčevi dani.

Stevan Stojanović Mokranjac(1856-1914), klasik srpske muzike i kulture, kao kompozitor i muzički pedagog, ostaje zapamćen kao najzaslužniji za uvođenje srpskog nacionalnog duha u muzičku umetnost. Neprolazno i danas već slavno Mokranjčevo delo Rukoveti predstavlja petnaest spletova pesama zasnovanih na folklornim motivima iz različitih krajeva Srbije, Bosne, Makedonije, Bugarske. Njegova muzika za bogosluženja, od kojih je svakako najpoznatija Liturgija, sa čudesnom lepotom Heruvimske pesme, i danas je najviši domet horske muzike u Srba. Mokranjac je ostavio značajne radove i kao melograf, zapisujući i od zaborava spasivši mnoge narodne pesme i igre, kao i srpske crkvene napeve. Mnoge muzičke škole danas nose njegovo ime, a u njegovom rodnom Negotinu, svake godine se održava najznačajnija smotra muzičkog stvaralaštva u nas - Mokranjčevi dani.

Knjiga „Istorija srpske muzike“ je, ustvari,istorija srpske muzike sagledana iz različitih problemskih uglova zastupljenih u pojedinačnim, tematski diferenciranim prilozima, kojima je obuhvaćen razvoj srpske muzike od njenog najstarijeg do savremenog doba. Prilozi su pojedinačno zaokruženi ali, istovremeno,međusobno usklađeni i povezani.
Muzikološka interpretacija koja je pred nama, a koju nam saopštava grupa muzikologa, članova Katedre za muzikologiju i Katedre za teorijske predmete Fakulteta muzičke umetnosti u Beogradu, predstavlja stvaralački rezultat utemeljen na precizno osmišljenom, metodološki promišljenom i kreativno realizovanom višegodišnjem naučnom projektu.
Sadržaj knjige čine uvodni tekst rukovodioca projekta prof. dr Mirjane Veselinović-Hofman, dvadesetsedam muzikoloških studija podeljenih u četiri tematske celine (dela/poglavlja), opširna bibliografija i registar imena.Korišćena i kao visokoškolski udžbenik, knjiga „Istorija srpske muzike“ predstavljaće dragoceno uporište stručnog stasavanja novih generacija muzičara različitih stručnih profila (kompozitora,muzikologa,izvođača,muzičkih pedagoga), a kao referentni oslonac provociraće interesovanja i širokog kruga kulturnih poslanika iz zemlje i inostranstva, kojima će biti odredište za pronalaženje relevantnih informacija iz oblasti istorije srpske muzike.

Prsten Nibelunga i Parsifal

autopoetička podsećanja i ogledi