Među hercegnovskim rukopisima, nakon njegove smrti, pronađen je rukopis „Dnevnik jednoga nikog, pisan od 1942, pa sve do 1947. godine. Ovaj rukopis je praktično bio nepoznat skoro šest decenija, i prvi put je objavljen kao dodatak Sabranim delima Branka Lazarevića, u izdanju Zavoda za udžbenike. Dnevnik jednoga nikoga, to obilje lucidnih i posebnih zapažanja jednog od najznačajnijih srpskih intelektualaca svog vremena, je danas nezaobilazno delo za potpuno razumevanja dramatičnih i potresnih događaja sredinom prošloga veka. I to ne samo za istoričare, već pre svega za one koje interesuju događaji i procesi koji su obeležili kulturnu i književnu epohu u proteklom veku.
