U širokom istorijskom rasponu od prvih papa pa sve do Bordžija i protestantskog raskola, profesor Baraklaf posmatra srednjovekovno papstvo kao istorijski fenomen koji se razvija i menja u skladu sa datim istorijskim okolnostima. Cilj mu je da pokaže kako se uspeh u izgradnji autoriteta i pravna i administrativna mašinerija nisu slagale sa duhovnim vođstvom jedne institucije koja se posle reforme uzdigla, a kasnije i sama postala prepreka reformama. Posle dva velika raskola u XI i XV veku proistekla je potreba za velikim promenama.
