Direr je najveći nemački slikar i jedan od vodećih intelektualaca evropske renesanse. Uvek u srži istorijske rasprave, u neposrednom odnosu s prinčevima i carevima, sagovornik umetnika i mislilaca i angažovani učesnik velikih istorijskih događaja svog doba, Direr je ličnost neisrpne privlačnosti. Njegova umetnost i njegova misao ističu se na srednjevekovnoj kulturnoj panorami u prvim decenijama XVI veka, u neobičnoj i možda nenarušivoj mešavini stalne sposobnosti introspekcije i savršene uklopljenosti u društveni život Nirnberga. Na pragu istorije, Direr se nalazi uz bok svog gotovo savremenika Mikelanđela, dve najodsečnije i najskeptičnije umetničke svesti Evrope u doba reformacije.
Istorija zapadnog slikarstva deli se na dva velika perioda, pre i posle Ticijana. Nijedan drugi majstor, stari ili moderni, nije toliko duboko uticao na razvoj, tehniku i sam pojam slikanja. Rembrant i Rubens, Karavađo i Velaskez, Goja i Mane, pa čak i Van Gog i Matis, Pikaso i Polok njegovi su suštinski dužnici. Kršeći tradicionalna pravila i tehnike, sve do direktne intervencije na platnu koja izgleda veoma slično performansu nekog savremenog umetnika, Ticijan, svojim četkicama i trljanjem prstima daje novu dimenziju slikarstvu.
