U svetu gde se ljubav često svodi na prolaznu strast ili površni odnos, Ibn Hazm (994–1064), jedan od najvećih mislilaca andaluzijskog islama, donosi delo koje prodire u samu suštinu ljudskog srca. Golubičin prsten (Tawq al-ḥamāma), napisan oko 1022. godine, nije samo knjiga o ljubavi – to je duboko promišljanje o njenim uzrocima, znacima, radostima i stradanjima.
Nastalo u zlatnom dobu Al-Andalusa, ovo jedinstveno delo spaja filozofsku pronicljivost, psihološku preciznost i poetsku nežnost. Ibn Hazm piše o ljubavi kao o sili koja uzdiže, ali i razara; o susretima i rastancima, o vernosti i izdaji, o čežnji koja oblikuje sudbinu čoveka.
Kroz lična iskustva, anegdote i stihove, autor gradi most između razuma i osećanja, pokazujući da ljubav nije slabost, već jedno od najdubljih iskustava ljudskog postojanja.
Golubičin prsten ostaje i danas, posle gotovo hiljadu godina, jedno od najlepših i najistinitijih dela ikada napisanih o ljubavi.
| Karakteristika |
Iznos |
| Kategorija |
ROMAN
|
| Autor |
Ibn Hazm
|
| Težina specifikacija |
0.5 kg |
| Izdavač |
ČIGOJA ŠTAMPA |
| Pismo |
Latinica |
| Povez |
Broš |
| Strana | 302 |
| Format | 14,8x21 |
| Godina | 2026 |
