Ako pođemo od Bekonovog slikovitog poređenja: ,,Knjige su brodovi što plove prostranim morima vremena”, onda su legende o britanskim junacima starinska galija retko premašena u dužini trajanja plovidbe, prevaljenom putu i preživljenim burama. Za vreme ovog putovanja kroz deset stoleća, legende o kralju Arturu i njegovim vitezovima Okruglog stola pretrpele su najraznovrsnije preobražaje: javljale su se u prozi i stihu, putovale kroz Britaniju, selile se u Francusku i vraćale, prelazile iz jednog jezika u drugi, služile kao građa letopiscima i dvorskim pesnicima i pri tom se neprekidno dopunjavale, širile, narastale i menjale.
