Amra Halilović u naizgled jednostavnu priču o rođenju mladalačke ljubavi uspešno interpolira filozofske pasaže o čoveku, njegovom nastanku i povratku u božje krilo. Ona je izgradila jednu vrlo interesantnu romanesknu strukturu koja obiluje digresijama, esejističkim poglavljima i pasusima: o veri, o militvi, o duši, o samoubistvu, o ravnoteži u prirodi, o identitetu i korenima, o političarima, o navici, o razgovoru kao leku za sve probleme među ljudima, o deci kao krunskom smislu života. - Miroslav Aleksić
