Pozorišni eseji i kritike pisani i objavljivani u vremenskom rasponu od 1920. do 1955. godine, isključivo u listovima i časopisima, otkrivaju nam jednog od najrevnosnijih pozorišnih kritičara proteklog veka.
Do ove prilike taj segment Vinaverovog stvaralaštva bio je potpuno skrajnut.
Takođe sasvim nepoznati Vinaver ovde se pojavljuje kao izvrstan tumač svih ostalih umetnosti (pored muzike, pozorišta i književnosti). Reč je, dakle, o celini koja je posvećena filmu, arhitekturi, likovnoj umetnosti i kulturi.
