UMETNOST

Profesionalni filmovi i serije:
• Življa mladost (Dnevnik 2), 1965.
• Portreti (u prolazu), 1966.
• Mali vagabund, 1966.
• Dragi Džoni kradeju ti zlato, 1966.
• Dan i noć (Pjaca), 1966.
• Gornji grad, 1966.
• Kavalkada (tri filma), 1967.
• Djevojka Ks, 1967.
• Ljudi (u prolazu), 1967.
• Poslije podne (puška), 1967.
• Nedelja, 1969.
• Valcer (moj prvi ples), 1970.
• Ave Marija (moje prvo pijanstvo), 1971.
• Antika, 1971.
• Mora, 1972.
• Predgrađe (Ibisa), 1972.
• Zavnoh, 1973.
• Ubistvo u noćnom vozu, 1973.
• Kronika jednog zločinca, 1973.
• Rad zida grad, 1974.
• San (de natura sonoris), 1975.
• Muke po Mati, 1975.
• Zagrebački velesajam, 1976.
• Film o radnicima gostima, 1977.
• Okupacija u 26 slika, 1978.
• Slobodna interpretacija, 1979.
• Zagreb živi s Titom, 1980.
• Pad Italije, 1981.
• Zavičaj (Vladimir Nazor), 1982.
• Ujed anđela, 1983.
• Krv i pepeo Jasenovca, 1985.
• Večernja zvona, 1986.
• Mare Adriaticum, 1986.
• Amorella, 1987.
• Haloa (Praznik kurvi), 1988.
• Zalazak stoljeća: Testament L.Z., 1993.
• Ma je pomsta (Lacrimosa), 1995.
• Kdo je M.Š., 2000.
• Lica terakota, 2003.
• Oči Pekinga, 2003.
• Simfonija nebeskog grada, 2003.
• Tito – poslednji svjedoci testamenta (serija 13. ep.)
Trenutno u postprodukciji Zlatni rez 42 (Djeca Kozare)

Ovo je dvojezična fotomonografija o Višegradu, njegovoj istoriji i njenim likovima, koji ima jedno od središnjih mesta u panorami Andrićevog dela i sveta.

„U Višegradu, na višegradskoj stazi, opčinjen ljepotom pejsaža, zagledan u nebo i zvijezde, oduvijek tih i zamišljen, Ivo Andrić je zasnovao svoju misao o bogatstvu i lepoti sveta.
Mnogobrojna predanja, legende i priče, svojom mističnom ljepotom zasjenile su višegradskog dječaka i duboko se urezale u njegovo pamćenje i svijest budućeg stvaraoca.
Višegrad nije samo izvor njegovih doživljaja svijeta i uspomena, mjesto gdje je upoznao ličnosti koje će predstavljati inspiraciju za njegova prozna djela, već i mjesto gdje je napisao svoje prve značajne pripovijetke.
Veličanstvena ćuprija na Drini, zadužbina Mehmed-paše Sokolovića, inspirisala je Andrića da zapiše svoju antologijsku misao o mostovima:
Od svega što čovek u životnom nagonu podiže i gradi, ništa nije bolje ni vrednije od mostova. Oni su važniji od kuća, svetiji – jer opštiji od -hramova.
Osim u romanu “Na Drini ćuprija”, Andrić u svojim pripovijetkama sa višegradskom tematikom opisuje dramatične i burne istorijske događaje koji su presudno uticali na sudbinu mjesta i ljudi u ovoj pograničnoj varoši.
Niko kao Andrić nije poznavao život, mentalitet i navike Višegrađana različitih po vjeri, porijeklu i shvatanjima. Da nije Andrića hroničara da li bi smo znali da je stanovništvo ovog kraja oduvijek živjelo između prividno mirnih godina kada su stvarali “nešto” i onih nesrećnih kada su gubili sve?
Veza Andrića i Višegrada nikada nije prekidana. I ma gdje živio i hodio, Višegrad je za njega prvi grad, ne samo grad njegovog djetinjstva, nego grad koji je smatrao svojim.
Sve do svoje smrti Andrić je ostao prisno vezan za grad gdje je proveo djetinjstvo, dječaštvo i dobar dio mladosti.“

Reč priređivača

Ova monografija predstavlja izuzetan originalan doprinos naučnoj misli o izvođačkim umetnostima na srpskom jeziku, ali njen domet je i mnogo širi. Kao nekadašnji student čuvenog pedagoga i pijaniste Leona Flajšera, Aleksandar Serdar je u svojoj knjizi uspeo da grupiše najvažnije elemente u interpretaciji muzike, koji podrazumevaju melodiju, harmoniju i vreme. U knjizi su u potpunosti prikazane tekovine učenja jedne velike pijanističke škole koja vodi poreklo još iz 19. veka i koja je, preko Leona Flajšera, došla do Serdara, a on je na analitičan i inteligentan način uspeo da je sistematizuje u svojoj knjizi.

Jasminka Stančul, pijanista, redovni profesor
Univerzitet za muziku i izvođačke umetnosti, Beč


Monografija predstavlja izuzetan doprinos nauci i jedinstveno delo u našoj sredini, jer se bavi najneuhvatljivijom, a ipak najznačajnijom oblasti za sve izvođačke umetnosti – interpretacijom. Redovni profesor Aleksandar Serdar jedini je srpski pijanista koji se školovao kod uglednog američkog pijaniste i pedagoga Leona Flajšera, naslednika pijanističko-pedagoške škole Artura Šnabela. Serdar je, dakle, jedini direktan nastavljač ove pijanističko-pedagoške „dinastije” koja vodi poreklo još od legendarnih pijanista Antona Rubinštajna i Teodora Lešetickog. Serdar najpre pruža istorijsko istraživanje o razvoju ove pijanističke škole, a potom sistematično prenosi stečena znanja i iskustva iz domena interpretacije muzičkog dela, stečena tokom tridesetogodišnje umetničke karijere.

Katarina Tomašević, muzikolog, naučni savetnik
Muzikološki institut SANU, Beograd


Svoju punu posvećenost profesiji umetnika, pijaniste i pedagoga Aleksandar Serdar još jednom potvrđuje odlukom da se upusti u odgovoran i zahtevan posao formulisanja bazičnih principa pristupa interpretaciji. Njegova nova knjiga, Umetnost interpretacije, posvećena je mladim pijanistima, kao i kolegama pedagozima. Autor na sistematičan i logičan način uvodi svog čitaoca u svet složenih, međusobno prožetih umetničkih principa na kojima počivaju temelji profesionalizma. U knjigu je pretočeno bogato višedecenijsko iskustvo vrhunskog umetnika i izvanredno uspešnog pedagoga, ogromno znanje sticano tokom školovanja, a potom i bogate umetničke karijere soliste i kamernog muzičara, kao i kroz intenzivan pedagoški rad. U želji da osnove profesionalizma učini razumljivim, Serdar je posvećeno prišao realizaciji svog poduhvata da pregledno i jasno predstavi osnovne postulate na kojima počiva interpretacija muzičkog dela. Njegova knjiga nije zbir kanonskih normi koje se autoritarno nude, već skup razložnih, na primerima dobro ilustrovanih tumačenja bazičnih principa interpretacije muzičkog teksta, čije usvajanje je nužan preduslov za formiranje profesionalca. Bez poznavanja, usvajanja i korišćenja znanja o kojima Serdar piše, mladi pijanista ostaje bez istinskog profesionalnog temelja i ne može razviti svoj umetnički potencijal. Objašnjavajući da je poznavanje i primena niza profesionalnih standarda nužan preduslov za postizanje krajnjeg cilja – spremnosti i sposobnosti da se izrazi individualnost umetnika – Serdar znalački, pažljivo, sistematično i sugestivno svog čitaoca vodi kroz te lavirinte znanja, jasno postavljajući smernice i objašnjavajući tajne pristupa muzičkom delu.

Sonja Marinković, muzikolog, redovni profesor, FMU, Beograd

Autorka knjige je na vrlo potentan način prikazala šminkanje kao umetnost i kao struku. Preko vremena koja su bila i koja će tek doći upoznaje čitaoce sa značajem šminkanja za čoveka i njegovom odnosu prema trendovima prolaznosti i lepoti. Približava rituale ulepšavanja i sve ono što negde dubinski znamo o sebi, ali je neophodno da ga ponovo izronimo. U brzini vremena današnjice i površnosti ona se okreće negovanju lepote koja je unutar nas i koja je iskonska, nepobitna i koja izbija.

Priča o Južnom vetru, njegovom kreatoru Miletu Basu, velikoj petorci, Perici, Savi, Banetu Vasiću i drugim velikanima ove avanture, predstavlja jednu od najvažnijih epizoda i svakako komercijalno najuspešnijih poduhvata u istoriji jugoslovenske i srpske popularne muzike. Ona do sada nije ispričana, osim nekih delova koji su se pojavljivali u štampi, intervjuima, emisijama koje je Mile pravio u svojoj kasnijoj produkciji – Cvrčak na sat, kojih ima već više od 1.400 epizoda.

Predložiti, zasnovati, uvesti, objasniti, odbraniti jedan novi pojam u raspravama o prirodi savremene umetnosti vrlo je zahtevni zadatak u koji se ova knjiga smelo upušta, da bi se na kraju njenog čitanja čitalac osetio u potpunosti ubeđenim u razložnost i opravdanost celog ovog spisateljskog poduhvata. - Dr Jerko Denegri

Amra Latifić u knjizi "Ideja o glumi: performativni artekosmizam" razrađuje na provokativan i interdisciplinaran način umetnost glume. Knjiga jeste istovremeno književni spis pisan bogatim jezikom, autopoetika mlade glumice i teorijska konstrukcija znanja o glumi kao savremenoj umetnosti. - Dr Miodrag Šuvaković

Dobar poznavalac istorije pozorišta i glume, Amra Latifić u obimnom eseju "Ideja o glumi" povezuje obrednu i posvećeničku ulogu glumca u dugom civilizacijskom lancu od balinezijskih plesova i šamanskih transova do laboratorijskih istraživanja Grotovskog. Osvežavajuće i podsticajno. - Milan Vlajčić

„Ples na svili"" je knjiga koja objašnjava istoriju i razvoj ove discipline, uključujući kombinaciju plesa, sporta, fitnesa i umetničku koreografiju.
Knjiga prikazuje anatomiju i mišiće tela koje koristimo zajedno sa vežbama snage i pripremu tela bitnu za početak treninga.
Knjiga može da posluži kao priručnik jer sadrži početne elemente koji se postepeno usavršavaju u kompleksnije, a time dobijamo i koreografiju.
Kroz slikovit način i objašnjenje se prikazuju osnove i nadogradnje uz pravilnu i sigurnu tehniku na vazdušnoj svili, kao i elementi pripreme tela, jačanja mišića i istezanja.

„Ovo je ‘pogled iznutra’, iz srži problema, sa scene, jedne glumice koja piše na osnovu svog glumačko-animatorskog iskustva i rada na predstavama sa lutkama različitih tehnika, a ne samo iz svog teatrološkog ili gledalačkog iskustva... Ona proverava, raspravlja ili opovrgava utvrđene stavove i predlaže nov način razmišljanja o svojoj temi.”