DRUŠTVENE NAUKE

Savremeno društvo oblikuje se u vremenu kada se racionalnost i humanost sve udaljenije jedna od druge. U središtu tog procesa stoji paradoks: što je društvo sposobnije da meri pojave i procese, sve je manje sposobno da ih razume. Nauka, tehnologija i politika razvile su sofisticirane mehanizme kvantifikacije i predikcije, ali su izgubile, moralnu i komunikativnu sposobnost da tumače značenje onoga što mere.

Political cultures are shaped, not of broader cultural forces, but of individual subjective perceptions gleaned from a limited variety and quantity of interactions with the structures and processes of politics. These perceptions produce expectations, assumptions, choices, and incentives concerning the functioning of politics, all of which comprise political cultures. In this model, political cultures manifest themselves not in terms of national political cultures, but rather of political cultural subgroupings based on differentia lperspectives on politics (e.g.socioeconomic, demographic, regional...). The book concludes with discussions of the model and of its implications for research.

Ako nas interesuje kako bi izgledala demografska budućnost neke države ukoliko se uočeni trendovi komponenti populacione dinamike (rađanja, umiranja i preseljavanja) nastave ili, pak, promene u skladu sa željenim i/ili hipotetičkim ciljnim vrednostima, najčešće se oslanjamo na projekcije stanovništva koje proizvode renomirane statističke agencije i nacionalni statistički zavodi. Druga uloga takvih projekcija jesu međunarodna poređenja.

„Reč je o iscrpnom empirijskom istraživanju izbornog ponašanja građana Srbije koje počiva na detaljnoj kritičkoj analizi relevantnih savremenih pojmovnih, teorijskih i me-todoloških rasprava u ovoj oblasti. Ova studija bez premca u našoj zemlji, ali i u regionu postavlja standarde za razvoj istraživanja izbornog ponašanja u domaćem akademskom i istraživačkom miljeu. Po prvi put se u obliku monografije pojavljuju nalazi obimnog empirijskog istraživanja izborne izlaznosti i orijentacije koji su u potpunosti uporedivi sa relevantnim, teorijski i metodološki usidrenim empirijskim istraživanjima u državama Zapadne i Istočne Evrope i Severne Amerike.“ - prof. dr Nebojša Vladisavljević, Fakultet političkih nauka, Univerzitet u Beogradu

U ovoj knjizi razmatra se tzv. paradoks progresa (u literaturi često nazivan Isterlinovim paradoksom), odnosno teza o dugoročnoj nepovezanosti ekonomskog rasta sa tzv. subjektivnim blagostanjem. Knjiga predstavlja u izvesnoj meri izmenjenu i dopunjenu verziju disertacije „Povezanost ekonomskog rasta i subjektivnog blagostanja – preispitivanje Isterlinovog paradoksa u slučaju ekonomski razvijenih društava“, odbranjene 2017. godine na Odeljenju za sociologiju Filozofskog fakulteta Univerziteta u Beogradu.

U knjizi se daje odgovor na pitanje da li je dalji ekonomski rast razvijenih zemalja neophodan i/ili dovoljan uslov povećanja nivoa subjektivnog blagostanja njihovih populacija. Naime, već nekoliko decenija izražena su u prilično velikoj meri sporenja između autora o prirodi dugoročne povezanosti između ekonomskog blagostanja unutar određenog društva ili grupe društava i socijalnog blagostanja njihovih populacija. Posmatrano uz utilitarističke perspektive, s obzirom na značaj koji se već dugo pripisuje ekonomskom rastu, čini se veoma bitnim ispitati njegovu svrhu u smislu rasta socijalnog blagostanja, ovde shvaćenog kao nivoa subjektivnog blagostanja unutar populacija. Socijalno blagostanje, mereno subjektivnim indikatorima, možda se može smatrati ključnim aspektom kvaliteta društava, što je ideja sa veoma dugom tradicijom. Da bi se dalji ekonomski rast razvijenih zemalja mogao smatrati opravdanim, neophodnono je, dakle, pokazati da je dalji rast neophodan uslov za povećanje nivoa subjektivnog blagostanja populacija.

Potreba za proučavanjem žena u politici je oduvek postojala i nikad ne jenjava, jer se u društvenim naukama i dalje srećemo sa androcentričnim znanjem i nedostatkom teorijskih i empirijskih provera široko prihvaćenih postulata.

Ova knjiga predstavlja empirijsko istraživanje raširenosti populističkih stavova među građanima Srbije.
Cilj je da se utvrdi rasprostranjenost određenih stavova u Srbiji kao što su: odnos prema eliti, demokratiji, narodu, percepcija vođe, kako bi se utvrdilo u kojoj meri građani Srbije prihvataju elemente populističke ideologije.