DRUŠTVENE NAUKE

"Istočna Azija: politika, ekonomija, istorija je zbirka novinskih tekstova
koja donosi obilje informacija i stručnih mišljenja o savremenoj politici
i ekonomiji država Dalekog istoka – prvenstveno Kine, Japana i
Republike Koreje, a onda i Rusije i Demokratske Narodne Republike
Koreje. U nastojanju da rasvetli njihove međusobne i odnose sa
Evropskom unijom i SAD, knjiga se naročito fokusira na spoljnu
politiku i trgovinu u postkovid dobu, ali, kao podlogu potrebnu za
razumevanje savremenog političkog i ekonomskog konteksta, pruža
i određen uvid u njihovu modernu istoriju."

Ova knjiga je zbirka novinarskih tekstova o međusobnim odnosima i političkom, ekonomskom i društvenom životu azijskih zemalja na obodu Tihog okeana, kao što su Kina, Japan, Južna i Severna Koreja, Vijetnam, Filipini i Tajland. Knjiga posebno može biti od koristi novinarima, ljubiteljima dalekoistočnih kultura, studentima političkih nauka i međunarodnih odnosa i mladim diplomatama. Kao štivo koje sadrži mnoštvo informacija i komentara o političkim, vojnim, ekonomskim i društvenim prilikama u regionu, te govori i o odnosima pomenutih država sa SAD i Rusijom, ona može biti interesantna za sve intelektualno radoznale osobe željne znanja o važnijim zbivanjima u svetu.

Ilja Musulin je srpski stručnjak za teoriju religije i religije Dalekog istoka, koji živi u Japanu blizu četvrt veka, gde radi kao novinar, univerzitetski predavač i prevodilac. Služeći kao izveštač Tanjuga iz Tokija i dopisnik RTS-a iz Japana i Istočne Azije, napisao je više stotina članaka o politici, ekonomiji, društvu, kulturi, tehnologiji i istoriji zemalja kao što su Japan, Kina, Republika Koreja i Vijetnam. Autor je dela o tradicionalnoj i savremenoj kulturi i društvu Japan iznutra, Fascinantni Japan i Knjiga o Japanu.

Kođiki, Zapisi o drevnim događajima,najstarije je sačuvano delo koje označava početak japanske književne istorije. Bez njega se ne može govoriti o japanskoj kulturi i civilizaciji. To je i izvorište japanske duhovnosti, politeističke autohtone religije – šinto, koja nudi pogled na svet, sasvim drugačiji od onoga kakav poznaje zapadna civilizacija.

Delo Kođiki nastalo je 712. godine, kao istorijski zapis carske porodice, i čine ga tri knjige. Prva knjiga se odnosi na vreme bogova, druga na vreme antičkih junaka, a treća na vreme njihovih potomaka. Prva knjiga sadrži mitove i predanja o rađanju zemlje i bogova. Druga knjiga obuhvata period od vladavine cara Đinmua (660–585. pre n. e.) do cara Ođina (270–310), a treća, od cara Nintokua (313–399) do prve carice Japana Suiko (592–628). U drugoj knjizi, u kojoj su još prisutni mitološki elementi govori se o kulturnim junacima i o nastajanju ljudske zajednice, a likovi imaju i božanski i ljudski karakter. U trećoj knjizi, mitološka težnja skoro se gubi pa likovi više nisu bogovi ili polubogovi već ljudi, istorijske ličnosti iz stvarnog života.

Kalevala je s jedne strane ep, a s druge strane stvaralaštvo Elijasa Lenrota koji je od 1820. godine skupio više hiljada narodnih pesama – runa, i njihovih različitih verzija, koje su najviše iz istočne Finske, ali i van granica Finske. Lenrot je spajao i obavljivao rune, ali je stvorio i neke likove i dešavanja.

Tako je iz pojedinačnih pesama nastao ep. Najpoznatija verzija Kalevale je iz 1849. godine. Odonda je ona sastavni deo finske kulture, o čemu svedoče lična imena, imena geografskih mesta, kao i nazivi književnih izraza. Finski nacionalni ep jedan je od najpoznatijih epova sveta, preveden je na više od pedeset jezika.

Ovo izdanje namenjeno je mlađim čitaocima. Napisano je jednostavnim jezikom i bogato ilustrovano. Ono obogaćuje srpsku kulturu, jer je Kalevala prvi put prevedena s finskog na srpski jezik. Finski nacionalni ep jedan je od najpoznatijih epova sveta, preveden je na više od pedeset jezika. Ovo izdanje namenjeno je mlađim čitaocima. Napisano je jednostavnim jezikom i bogato ilustrovano. Ono obogaćuje srpsku kulturu, jer je Kalevala prvi put prevedena s finskog na srpski jezik.

Knjigu pet krugova napisao je 1645. godine Mijamoto Musaši, legendarni samuraj i vrhunski macevalac pred kraj svog nesvakidašnjeg života. Kroz ovo remek-delo koje je prihvaceno kao vrhunac filozofije Bušida, on je pokušao da objasni suštinu života samuraja i osnove individualne borbe. Hagakure (što znaci skriven u lišcu) predstavlja zapise Tašira Curamotoa iz 1716. godine, sacinjene prema prici cuvenog samuraja Jamamota Cunetomoa. Ova knjiga govori o osnovnim idejama i filozofiji koje objašnjavaju suštinu puta samuraja, što znaci puta smrti, kroz mnoge bajkovite i istinite price velikih ratnika. Bušido je napisao Inazo Nitobe 1899. godine. Rec je o izuzetnom književnom pogledu japanskog intelektualca koji je želeo da predstavi Japan i njegovu fundamentalnu filozofiju na nacin razumljiv i zapadnoj civilizaciji. Knjiga opisuje kako su šinto religija i zen-budizam postali oslonac osnovnim vojnickim pogledima na život i cast, koji su neodvojiv deo Bušida, samurajskog kodeksa.

Ateološka rasprava prodata je u više od dvesta hiljada primeraka. Prevodi se na desetine drugih jezika. Onfre je napustio državno obrazovanje i osnovao Narodni univerzitet u Kanu (Normandija) i u drugim francuskim gradovima, na kojim besplatnu filozofsku nastavu prati na hiljade studenata.

Koja je tajna ovog rastućeg pokreta? U filozofiji je nekad postojalo doba „Bog je mrtav“. Naše doba, dodaje Onfre, jeste pre doba njegovog povratka. Neophodan je argumentovan, snažan i militantan ateizam, jer je sve očitija mržnja prema razumu, slobodi, željama i nagonima, dakle prema životu. Svi ti vidovi mržnje potiču iz istog poriva smrti, koji propovedaju judaizam, hrišćanstvo i islam, iza kojih stoji takoreći isto verovanje: „smrt na zemlji u ime večnosti na nebu“.

Iako se mnogima Zen čini suviše zagonetan, neuhvativ i pun protivrečnosti, ipak je on u suštini jednostavna disciplina i učenje: "Čini dobro, izbegavaj zlo, pročisti svoje srce, to je Budin put".Na prvi pogled ovo je učenje detinje jednostavno. Ali u njemu, kao i u Zen budizmu u širem smislu iskristalisale su se tradicije triju velikih naroda i kultura: Indije, Kine i Japana. Zen je cvet tradicije dalekog istoka. Potekao je iz indijskog budizma, osvežen kineskim taoizmom, donekle prožet humanističkim vrlinama kineskog konfucijanizma, preobražen praktičnim i ovozemaljskim duhom Kineza, a zatim utkan u tkivo japanskog naroda, poznatog po sposobnostima da usvoji strane tradicije, stvaralački ih preradi i stvori nove plodove koji nadmašuju originalne izvore.