Ova knjiga, nevelikog obima, nagrađena 1997. uglednom Nagradom Portugalskog udruženja kniževnika, napisana mastilom ljubavi i perom nostalgije, ali bez imalo patetike, može se čitati i kao priručnik i poučnik za sve one koji i danas odbijaju da se pomire sa okamenjenim atavizmima, sa fantomima istorije. „Nijedan narod ne sme da nosi anatemu zbog zločina počinjenog u njegovo ime“, piše Alvaro Gera. Ali za razliku od mnogih bivših Jugoslovena, koji se odriču svog porekla, jezika i duhovnog nasleđa, jedan pisac, iz daleke zemlje, svedoči o tome da čovek može ostati veran i onome što je izgubio.
