POEZIJA

Aleksandar Đurović (1958, Sarajevo), lekar fizijatar i književnik. Redovni profesor Vojnomedicinske akademije u mirovini. Pukovnik. Dugogodišnji načelnik Klinike za Fizikalnu medicinu i rehabilitaciju VMA. Nastavnik na Medicinskom fakultetu VMA, na predmetima Fizikalna medicina i rehabilitacija i Filozofija i istorija medicine. Dugogodišnji predsednik ispitne komisije za polaganje specijalističkog ispita iz Fizijatrije na VMA. Član Srpskog lekarskog društva i predsedništva Udruženja fizijatara Srbije. Objavio dva udžbenika, jednu kapitalnu mnografiju (Vulkan izdavaštvo) i oko stotinu stručno-naučnih radova u domaćim i stranim časopisima. Učesnik je na brojnim stručno-naučnim skupovima u zemlji i inostranstvu. Istaknuti predavač i besednik. Godine 2017. s novinarom Milošem Jevtićem objavljena mu je knjiga dijaloške proze Poetika medicine, razgovori s Aleksandrom Đurovićem (NM Libris, Kolekcija Odgovori).

U književnosti – pesnik. Do sada mu je objavljeno osam pesničkih knjiga: Za nju od nas (1998), Prečista krasna (2001), Srceplov kroz Mimovek (2004), Čas nečasne istorije (2006), Duško, ja i jalija (2010 – Mono i Manjana), Lelo moja (2019 – Vulkan izdavaštvo), Renesansa za Renatu (2021 – Vulkan izdavaštvo), Trilogija ljubavi (2023 – Vulkan izdavaštvo). Učesnik je brojnih promotivnih književnih skupova i javnih tribina. U prvim je redovima odbrane srpskog jezika i ćiriličnog pisma. Kao lekar i književnik ušao je u Srpsku enciklopediju i Enciklopediju Republike Srpske. Živi i radi u Beogradu.

Knjigom Čovek peva posle rata obeležavamo stogodišnjicu smrti Dušana Vasiljeva, i tako posle jednog veka čuvamo od zaborava stihove pesnika koji je do svoje dvadeset četvrte godine, koliko je živeo, ostavio neizbrisiv trag u srpskoj književnosti. Njegov književni opus bogat je i raznovrstan – pisao je poeziju, kratku prozu i drame – ali sve njegove knjige objavljene su posthumno.

Ovo izdanje je priređeno prema istoimenom izdanju iz 1982. godine, koje je priredio Jovan Delić, i u kojem je prvi put objavljena celovita zbirka pesama Oblaci, jedina koja je u pesnikovoj zaostavštini pronađena kao zaokružena, odnosno pripremljena za objavljivanje onako kako ju je uobličio sam pesnik. Pored Oblaka, ova knjiga sadrži i izabrane pesme Dušana Vasiljeva, kao i dvadeset pesama koje nisu bile uvrštene u ranije izdanje, a značajne su za sagledavanje celokupne piščeve poetike.

Dušan Vasiljev je rođen 19. jula 1900. godine u Velikoj Kikindi. U osmoj godini je ostao bez majke. Godine 1911. seli se sa porodicom i maćehom u Temišvar. Bio je najstariji od šestoro dece, te je zbog očevog odlaska na ruski front preuzeo brigu o braći i sestrama. To ga nije sprečilo da upiše prvi razred Učiteljske škole i da obavlja različite poslove kako bi izdržavao porodicu. U međuvremenu je počeo da piše i prevodi sa srpskog na mađarski jezik, kao i sa nemačkog i mađarskog na srpski, ali ratne godine su prekinule njegov stvaralački zamah. Kao vojnik se obreo na italijanskom frontu 1918. godine. Iz rata se vratio sa malarijom i bolesnim plućima. Uprkos tome, kratko je boravio u Beogradu i nastojao je da učestvuje u tadašnjem književnom životu. Prilike su bile takve da je morao da se vrati u Čenej. Posle odsluženja vojnog roka i još dva učešća u ratu, završio je Višu pedagošku školu u Zagrebu. U septembru 1923. godine dobio je posao nastavnika u Kovinu. Samo šest meseci kasnije, 1924. godine, zbog lošeg zdravlja preminuo je u svom rodnom gradu.

Pred vama se nalazi još jedna knjiga poezije Aleksandra Đurovića. Njen naslov ukazuje na temu koja se nalazi u središtu, ali i na to da je pesnik ovoga puta odlučio da objedini tri poetske celine, odnosno ciklusa: pesme posvećene voljenoj ženi, pesme posvećene prijateljima i pesme posvećene pesnicima koji su ostavili neizbrisiv trag u srpskoj i svetskoj književnosti.

Aleksandar Đurović rođen je u Sarajevu 1958. godine. Do sada je objavio sedam knjiga poezije. Živi i radi u Beogradu.

Od istog autora: Lelo moja, Renesansa za Renatu.

Dvodelni, brižljivo komponovani spev Lelo moja Aleksandra Đurovića, u prvom delu temeljito promišljen, a u drugom duboko doživljen, u osnovi je poetsko viđenje jednog teškog istorijskog trenutka, tragedije junaka raspolućenih između antagonizma moralnih načela, vere, patriotizma i ljubavi, s jedne, i svakojakih nepočinstava za koje gramziva ljudska priroda uvek nađe opravdanje, s druge strane.

Pred vama je poezija eruptivne snage, koja nije za mlake i preosetljive, niti za grube i neosetljive, nego, pre svega, za one koji imaju snage, smelosti i senzibiliteta da se suoče sa jakim poetskim viđenjem i doživljajem sveta, erosom i tanatosom, istorijom i današnjicom, javnim i privatnim… Đurovićeve pesme su vatromet živih i jarkih reči i izraza…
istovremeno, njegove pesme vrcaju originalnim igrama reči, parafrazama, citatima, reminiscencijama, krajnje ličnim ljubavnim i drugim iskustvima i istorijskim činjenicama.