Proizvodi

Ironičan i satiričan pripovjedač istorijske zbilje u iskustvu vojvođanskih kolonista (u ranama i rakiji, zabludama i porazima), često humorist (burleskno, groteskno), često boleći (kako bi rekao Vuk), sapatnički glas Milana Micića nad vrletnim sudbinama kolonista vibrira u rasponima od grube slike stvarnosti, do smijeha, plača i lirskih oaza, utemeljuje kolonističku priču u savremenoj srpskoj književnosti kao novu vrstu. - Dušan Ivanić

Bogata imaginacija Milana Micića oživljava jedan predački svet, kako bi nam sadašnjica postala jasnija i koliko je literarno uspela, toliko je otrežnjujuća i poziva na istorijsko osvešćivanje. To je jedan dragoceni primer kako se kroz umetnost pisane reči mogu premostiti jazovi unutar jednog naroda i pravi put ka njegovoj kulturnoj i duhovnoj integraciji i isceljenju. - Jelena Marićević Balać

U svakoj od 15 priča prikazan je poneki događaj iz Velikog rata, kroz životnu sudbinu malih, najčešće nedovoljno poznatih ljudi, dobrovoljaca, koje je ratni vihor razvejao po svim stranama sveta. U naslovnoj priči, u kojoj Ljubomir i Branko M. tražeći svog u ratu izgubljenog rođaka Jovana M. pronalaze barbarogenija, prikazana je pojava zenitizma – velikog, autentičnog umetničkog pokreta u Srbiji. Može se, ali i ne treba, porediti proza Milana M. sa delima slavnih prethodnika – Dnevnik o Čarnojeviću ili Eks Ponto, recimo – iako bi se u nekim njenim odlomcima mogli prepoznati slični pasaži, slike, atmosfera, jer Micić ume da dočara autentično vreme i trenutak, pokatkad dodajući i fantazmagorične elemente svojstvene poetici beogradske manufakture snova.

Micić vodi čitaoca u svet srpskih iseljenika koji su u prvim decenijma prošlog veka u potrazi za boljim životom dospevali do Amerike. Kroz ulice Njujorka i Čikaga, kroz burtove, železničke stanice, bordele i rudnike, autor zanimljivim, dramatičnim i potresnim narativnim tokovima jedanaest priča prati upečatljive sudbine naših ljudi koji su u nemilosrdnom svetu ubrzanog napretka tražili svoje mesto pod suncem. Istrgnuti iz stare postojbine, a neukorenjeni u novoj, Micićevi junaci nose dvostruka imena: jedno kršteno, drugo prilagođeno novom okruženju i novom socijalnom miljeu. Oni, međutim, ne pate od nostalgije. Sem kratkog pripovedačkog komentara o ''tužnoj prašini nepamćenja'' i ''teskobnom prokletstvu'' onih koji se sele, autor ne ide za tim da predstavi tragediju kidanja veze sa otadžbinom, niti tešku sudbinu imigranata. Ovi junaci pate od života, od nemilosrdnih prilika u kojima se nalaze, pate zbog svoje prirode i sopstvenih strasti i upravo je to ono što im daje univerzalni smisao.

„Jedanaest sadržinski raznolikih priča, koje korespondiraju na idejnom planu, ulančavajući se u jedinstvenu celinu u kojoj autor Milan Micić progovara o sudbini pojedinca u tragičnom iskustvu istorije, o sudbini čoveka stvaraoca, o umetniku i umetnosti, o tradiciji i identitetu, duhovnom, kulturnom i nacionalnom, o smislu čovekovih napora da u istorijskom nevremenu ostvaruje humanističke ideale. Odenute u ruho zgusnutih metafora, oniričkih i fantastičnih slika, oblikovane poetskim jezikom bogate asocijativnosti - one svedoče o izrazitoj jezičkoj imaginaciji i invenciji svog autora, priključujući se simboličko-poetskoj struji savremene srpske proze." (Biljana Mičić)

Teodor Pavlović (1804-1854), koji je rođen u Karlovu, današnjem Novom Miloševu, bio jeobnovitelj i reformator Matice srpske, njen prvi sekretar, urednik „Letopisa" Matice srpske, osnivač Galerije Matice srpske, osnivač prve muzejske zbirke u Srba, novinar i rodonačelnik žurnalistike u Srba, advokat, književnik, prevodilac - jedna od najistaknutijih, a nepravedno zaboravljenih, ličnosti srpskog naroda u prvoj polovini 19. veka, čije je pregalaštvo dalo trajni doprinos srpskoj kulturi.

Knjiga predsatvlja sublimiranu istoriju srpskog dobrovoljačkog pokreta u Prvom svetskom ratu prilagođenu ne samo potrebama stručne javnosti, već i šire čitalačke publike. Ova studija je prevazišla regionalnu i tematsku rascepkanost koja je do sada bila karakteristična za istorijat dobrovoljačkog pokreta. Naučnom interpretacijom činjenica autor se uzdigao iznad svečarskog i panagiričnog tona kojim su pojedini radovi na ovu temu obojeni. On je predstavio događaje koji prikazuju uspone i padove u razvoju dobrovoljačkog pokreta tokom rata, razlike u motivima i očekivanjima kako samih dobrovoljaca tako i srpskog vojnog i političkog vrha, Jugoslovenskog odbora ali i srpskih ratnih saveznika.