U svakoj od 15 priča prikazan je poneki događaj iz Velikog rata, kroz životnu sudbinu malih, najčešće nedovoljno poznatih ljudi, dobrovoljaca, koje je ratni vihor razvejao po svim stranama sveta. U naslovnoj priči, u kojoj Ljubomir i Branko M. tražeći svog u ratu izgubljenog rođaka Jovana M. pronalaze barbarogenija, prikazana je pojava zenitizma – velikog, autentičnog umetničkog pokreta u Srbiji. Može se, ali i ne treba, porediti proza Milana M. sa delima slavnih prethodnika – Dnevnik o Čarnojeviću ili Eks Ponto, recimo – iako bi se u nekim njenim odlomcima mogli prepoznati slični pasaži, slike, atmosfera, jer Micić ume da dočara autentično vreme i trenutak, pokatkad dodajući i fantazmagorične elemente svojstvene poetici beogradske manufakture snova.
