Proizvodi

Vladar fascinantne ličnosti i sudbine.

„U svojim prethodnim delima Nebojša Jovanović odvažio se na originalan istoriografsko-književni postupak prikazivanja ličnosti poput kneza Aleksandra Karađorđevića i Jevrema Obrenovića kroz priču o njihovim dvorovima kao svojevrsnim prostorima u kojima se odvijao privatni i društveni život. Dvor kneza Mihaila Obrenovića čitaoce upoznaje sa ljudima, događajima i okolnostima koje su obeležile prve decenije druge polovine XIX veka. Ovu knjigu posebno zanimljivom čini i pogled na kneževu ličnost iz ugla žena, počev od majke kneginje Ljubice, preko supruge Julije Hunjadi i rođaka Anke i Katarine, do najmlađe nećake Katarine Konstantinović. Najintrigantnija je upravo povest o dve Katice koja baca specifičnu svetlost na ličnost kneza Mihaila.“
– Dr Katarina Mitrović, Filozofski fakultet u Beogradu

„Knjiga Nebojše Jovanovića prikazuje ličnost i život kneza Mihaila Obrenovića, koji i danas važi za jednog od najpopularnijih srpskih vladara i čiji spomenik krasi centar Beograda. Autor oživljava karakter dvorskog života, ukazuje na društvene promene koje su obeležile Srbiju u drugoj polovini XIX veka i opisuje život u srpskoj prestonici, koja je u to vreme imala manje od 19.000 stanovnika. Dvor kneza Mihaila postao je kulturni obrazac za srpsko društvo, a samog kneza smatrali su za najvećeg gospodina među srpskim vladarima koji je uložio veliki trud uspostavljajući institucije kulture, prosvete i nauke. Istorija ga pamti kao vladara koji je ispratio povlačenje poslednjih turskih garnizona iz Srbije 1867. godine.“
– Dr Kosta Nikolić, Institut za savremenu istoriju u Beogradu

Nebojša Jovanović, istoričar suveren na terenu nacionalne istorije 19. veka, pred nas stavlja biografiju kneza Aleksandra Karađorđevića, Karađorđevog sina, drugog od ukupno petorice vladara koje je dinastija Karađorđević dala srpskom, odnosno (kasnije) i jugoslovenskom prestolu.

Novi roman našeg uglednog istoričara Nebojše Jovanovića o najtežim danima srpske države i naroda. Jedno sasvim novo viđenje povlačenja preko Albanije 1915/16. godine, dosad nepoznato - iz ugla neprijatelja. Srpska vojska kreće u povlačenje vodeći sa sobom desetine hiljada zarobljenih austrougarskih oficira i vojnika. Jedan od njih ostavio je dnevničke zabeleške o tom strašnom putu do kojih je autor došao u Bečkom ratnom arhivu. Priča o odnosu Srba prema ratnim zarobljenicima, o vojničkoj časti i moralu. Jovanović nam donosi dragocenu ispovest poručnika Matije koja će nas učiniti ponosnim na slavne pretke.

Kultni antiratni bestseler

Ovo je bio prvi srpski roman objavljen u Hrvatskoj koji je govorio o domovinskom ratu. Napisan je bez ustezanja ili ulepšavanja u obliku dnevnika, dopunjen delovima pisama, zasnovan na autorovim ličnim doživljajima sa terena. Ovaj specifičan osvrt sa srpske strane fronta vredno je svedočanstvo o ratnim ciljevima i pogubnom, tragičnom karakteru takvih sukoba. Zato i ne čudi što je Idemo na Zagreb svojom autentičnošću pobrao brojne pohvale kako književne kritike tako i čitalaca.

„Književni desant na Zagreb!“
– Milan Jajčinović, Jutarnji list

„Roman Idemo na Zagreb u isti mah je i ratna i antiratna knjiga, i knjiga o političkim i vojnim sukobima na prostoru nekadašnje Jugoslavije, i adekvatna književna osuda upravo tih sukoba i njihovih posledica.“ – Dr Marko Nedić

„Najupečatljiviji utisak kojim nas Jovanović prosto zapljuskuje jeste onaj o vojsci koja luta bez cilja i plana, bez jasne vizije i volje, kao bezoblična masa koja ima samo jednu misao – da se što pre vrati kući.“ – Dr Kosta Nikolić

„Nebojša Jovanović je sa svojim (anti)ratnim romanom, objavljenim u susednoj državi krajem 2001. godine, prošao sasvim dobro za jednog ’ratnog neprijatelja’.“ – Milica Jovanović, Danas

„Vidljivo je da Nebojša Jovanović ne priznaje neprijatelja. To je ujedno i častan čin čovjeka koji se u tome ratu nije ’uprljao’.“ – Sead Begović, Vjesnik