Trotomno izdanje Zbornika kraljeva i arhiepiskopa srpskih priredio je profesor Tomislav Jovanović.
Prvi tom sadrži pre svega književnoistorijska i tekstološka razmatranja o sačuvanim celovitim i nepotpunim prepisima. Svakom prepisu posvećena je posebna pažnja i ustanovljene varijante njihovih tekstualnih razgranavanja. U osnovu izdanja ušao je srpskoslovenski prepis nastao 1553. godine u manastiru Mileševi.
Sa njim su upoređeni svi drugi prepisi i međusobne razlike prikazane u napomenama ispod teksta. U drugom tomu nalaze se tekstovi žitija koja je napisao Arhiepiskop Danilo Drugi, a u terećem tomu žitija i beleške njegovoh Učenika i drugih nastavljača.
Među književnim vrstama koje su negovane u staroj srpskoj književnosti, osim žitija drugi prozni žanrovi kao što su pohvala, poslanica, putopis, slovo, molitva, beseda, plač, zapis ili natpis, obimom su dosta kraći, a njihova jezgrovitost nametala je piscima posebna izražajna traganja. Stoga su dela ovih književnih vrsta češće obeležena retorskim i pesničkim rešenjima nego narativnom širinom, te upravo zato nisu retki slučajevi da se pojedina od njih i danas u izvesnoj meri doživljavaju kao poetska proza ili poezija. To naročito važi za sastave monahinje Jefimije (1349-1404-5) i despota Stefana Lazarevića (1377-1427) koji obiluju lirskim tonovima. Sem ta dva autora, u ovaj izbor su ušli - Hilandarska povelja Stefana Prvovenčanog, Služba Svetom Simeunu od Svetog Save, Zapis Teodora Gramatika, Molitva Bogorodici Dimitrija Kantakuzina, Putovanje ka gradu Jerusalimu od Jeroteja Račanina, Janičarove uspomene Konstantina Mihajlovića iz Ostrovice i druge.
