Proizvodi

“Delo koje je moj svakodnevni životni zadatak, i koje mi je iz dana u dan sve lakše i sve teže, iziskuje moje prisustvo na javi i u snu.” U vreme kada je napisao ove reči Gete je imao trideset jednu godinu i već je uživao svetsku slavu.

U svom biću pesnik, uspeo je da sjedini duhovnu zrelost epohe i verzije vlastitog talenta, predstavljajući se kroz ovu zbirku izabranih pesama. Nakon toliko vremena sposoban da napravi korak na putu kojim se išlo i pre njega, ali na ovako plodan i zavodljiv način sigurno ne.
Svojim velikim delom se pridružio onima koji su uticali na pojavu nemačkog romantizma. Pored višestrukog obrazovanja, dajući veliki doprinos društvenim odlikama prava, botanike, hemije i anatomije kao intelektualne dopune književnosti, i dan-danas je u prilici da bude njena klasična mera - sveopšta parola ljubavi i poštovanja, tako verna napisanim stihovima zbirke.

Jedinstvena i neponovljiva, ova drama u stihovima najpoznatije je Geteovo delo i jedno od najznačajnijih u evropskoj i svetskoj književnosti.
Gete je na svom Faustu radio šezdeset godina, gradeći monumentalno ostvarenje čija će ga slava ovenčati zvanjem najvećeg pisca na nemačkom jeziku i utisnuti lik Fausta u kolektivnu maštu kao oličenje duha savremenog čoveka.
Stvarajući lik naučnika koji prodaje dušu đavolu u zamenu za mladost, mudrost i moć, pripovedajući o paktu između Fausta i Mefistofela i njihovom putovanju na kojem otkrivaju užitke i lepote sveta, Gete je dao oblik simbolu čovečanstva, podeljenog između dobra i zla, između žudnje za znanjem i svesti o sopstvenim ograničenjima, između prokletstva i iskupljenja.

Traženje smisla života pojedinca i života uopšte tema je “Fausta”, Geteovog najzanačajnijeg dela, na kome je sa prekidima radio punih šest decenija. Polazeći od legende o čoveku koji je prodao dušu đavolu, Gete (1749-1832) je stvorio dramu čovečanstva. Relevantna pitanja filozofije i religije, politike, nauke i etike pokrenuta su u ovom najznačajnijem književnom delu na nemačkom jeziku. Šta je “Faust” značio pesniku, rekao je on sam neposredno po njegovom završetku: „Na svoj dalji život mogu od sada da gledam kao na čist dar, i sada je u stvari sasvim svejedno hoću li uopšte i šta ću možda još stvoriti".

U bajkovitim slikama ovog poetskog dela Gete je duhovnim okom posmatrao razvitak ljudske duše sa stanovišta u kome se ona u odnosu na natčulno oseća strano, sve do one visine svesti na kojoj život ispunjen čulnim svetom biva prožet natčulnim svetom duha, tako da oboje postaju jedno. Ovaj proces preobraženja Gete je opisao u lako istkanim likovima iz mašte. Pitanje o odnosu fizičkog sveta prema jednom od fizičkog doživljaja slobodnog iskustva u natčulnom carstvu sa posledicama za život ljudske zajednice, ovde, u bajkolikom kraju, nalazi sveobuhvatno rešenje u tkanju pesnički oblikovanih slika.

I kada u životu zajednice zajednički deluju različite ljudske prirode, onda je ovim uzajamnim delovanjem data samo slika raznolikih sila koje kroz svoj međusobni odnos čine jedno ukupno individualno ljudsko biće.

Jadi mladoga Vertera su tragično remek-delo koje istražuje um umetnika kroz zbirku naizmenično radosnih i očajničkih pisama koja opisuju progresiju i istoriju jedne nesrećne ljubavi. Gete ispituje motive romantične ljubavi, smrti i iskupljenja u ovom izuzetno uticajnom portretu jednog lika, mladoga Vertera, koji se trudi da pomiri svoj burni umetnički senzibilitet sa zahtevima spoljašnjeg sveta.

Geteovo remek-djelo i jedno od najvećih dostignuća njemačke književnosti, Faust je evokacija priče o legendarnom njemačkom alhemičaru. U pitanju je edan od temeljnih mitova zapadnog svijeta. Polazeći od klasične priče o čarobnjaku, alhemičaru, koji u zamjenu za tajanstvena znanja prodaje dušu đavolu, Gete prevazilazi vremenski jaz između srednjovjekovne priče i čovjeka evropske modernosti koji je u potrazi za životnim zadovoljstvima, ali takođe i za novim spoznajama u vremenu koje još živi ideale Prosvjetiteljstva. Geteov je Faust monumentalni lik, smioni čovjek koji izaziva lukavog Mefistofela. No, da li uopšte postoji takva magija ili tajanstveno znanje koje će Fausta dovesti do onog trenutka ekstaze u životu za koji bi poželio da zauvijek traje? Snažna raznovrsnost Geteovog genija u ovom je djelu stvorila neke od najljepših i najvrijednijih mjesta u cjelokupnoj svjetskoj književnosti.

Nezadovoljstvo mestom činovnika u službi vojvode Karla Avgusta navelo je Getea da krene na veliko putovanje po Italiji, koje će potrajati dve godine i inspirisati ga da napiše neke od najlepših stihova u istoriji svetske lirike.
Na delima Mikelanđela, Rafaela, Paladija otkrivao je suštinu umetnosti kojoj je priroda bila uzor i koja je ostvaria meru sadržaja i forme, harmoničan odnos između pojedinačnog i celine. Neobuzdana snaga čulne ljubavi, istinska radost življenja, toplina, nežnost i tuga ispunili su Geteove “Rimske elegije”.

Traženje smisla života pojedinca i života uopšte tema je “Fausta”, Geteovog najzanačajnijeg dela, na kome je sa prekidima radio punih šest decenija. Polazeći od legende o čoveku koji je prodao dušu đavolu, Gete (1749-1832) je stvorio dramu čovečanstva. Relevantna pitanja filozofije i religije, politike, nauke i etike pokrenuta su u ovom najznačajnijem književnom delu na nemačkom jeziku. Šta je “Faust” značio pesniku, rekao je on sam neposredno po njegovom završetku: „Na svoj dalji život mogu od sada da gledam kao na čist dar, i sada je u stvari sasvim svejedno hoću li uopšte i šta ću možda još stvoriti".