Ova knjiga istražuje filmske teorije I pokrete u evropskoj kinematografiji od 1900-tih naovamo.
Ijan Eitiken je professor filmskih studija na Školi za komunikaciju, honkonškog Baptističkog Univerziteta.
Ova knjiga istražuje filmske teorije i pokrete u evropskoj kinematografiji od 1900-tih na ovamo.
Sadržaj knjige organizovan je oko dve najistaknutije tradicije koje vladju evropskom filmskom teorijom i kinematografijom, instuicionistički modernističke i realističke i post-sosirijanske. - Dragoslav Ilić
Srpski javni glasovni zvuk je danas bitno drugačiji nego pre pedesetak godina. Intonativno je snižen i izbačen iz svoje akustičke osovine. Zbog toga trpi i naš oćeja za muzički zvuj uopšte.
Ernst Mah (1838-1916), austrijski fizičar, filozof, teoretičar nauke. Samo par godina po nastanku Helmholcovog kapitalnog rada o zvučnim osećajima evropska kultura imala je na raspolaganju Mahov sažetak, pojednostavljen tako da može biti dostupan muzičarima.
Karl Fleš je rođen u gradiću Mošonu. Počeo da svira na violini u sedmoj godini života. Sa 10 odlazi u Beč da uči kod Jakoba Grina, a u 17-toj je u Parizu na Konzervatorijumu, gde studira kod M. P. Marsika. Nastanjuje se najpre u Berlinu, a od 1934 u Londonu. Prošlo je oko 100 godina otkako je Karl Fleš objavio spis Die Kunst des Violinspiels kod izdavača Ries & Erler.
Genrih Neigauz (1888-1964), jedan od najvećih profesora savremene ruske pijanističke škole, bio je i sam značajan koncertni pijanista. Među njegovim najistaknutijim učenicima su takvi divovi klavira kao Rihter, Gilels, Mogilevski.
Pored sveta koji se kao vidljiv prikazuje na javi i u snu, za našu svest postoji i drugi, opažljiv jedino sluhom, koji se objavljuje putem zvuka: uistinu, zvučni svet naspram sveta svetla, - o kom možemo reći da se prema onome odnosi kao san prema javi. (O Betovenu)
Nova formula Safonova, pijanističkog pedagoga, dirigenta i kompozitora, nevelika po broju stranica, velika je po uvođenju načela elastičnog razmišljanja u klavirsku pedagogiju.
Emil Zola traži nove oblike scenskog čitanja „sadašnjeg vremena”. Manifest je koliko objava željene reforme toliko i rezime prethodnih naturalističkih pokušaja, pre svega u domenu dramske književnosti
Muzička pravila (1850) pripadaju zlatnim stranicama muzičke pedagogije; iz njih govori sama pedagoška mudrost, ali i toplina i najdublja iskrenost autorova.
Veliki refomator pozorišta, iz korena izmenio scensku umetnost XX veka. Začetnik modularog uređenja scene, svedenog na osovne prostorne i vremenske datosti, u kom aktivno svetlo boji i oživljava trodimenzionalni prostor. Scena je strogo stilizovana i od sada sa glumcima čini simboličko, ritmičkoi izražajno jedinstvo.
Prvi srpski prevod nekog od Berliozovih spisa (165 godina nakon nastanka).U mnogom smislu romantički pokret u Hektoru Berliozu nalazi svoje najpunije ostvarenje. Ipak, njegovi klasični koreni su duboki i on stoji po strani u odnosu na mnoge pojave romantizma.Njegov život predstavlja arhetipsku tragičnu borbu za prihvatanje novih ideja, kojima će dati svoj doprinos kao kompozitor, kritičar, teoretičar. Berliozov genij dostigao je puno priznanje tek u XX veku.
Jedina knjiga koju je Đ. B. Lamperti napisao (1905.) o svom pedagoškom metodu. U njoj su iznesena osnovna načela, kao i tehnički postupci belkanta - slavne italijanske škole pevanja.
Vagner i Marks živeli su u istom istorijskom periodu (1813-1883.). Jasno je i da su se razvijali u istom krugu ideja, možemo čak pretpostaviti da su jedan za drugoga znali. Jedan i drugi bili su pristaše Revolucije 1848.
Dok je Marksova misao okrenuta revolucionarnom preoblikovanju društveno-ekonomskih odnosa, dotle za Vagnera svetska politička Revolucija ima smisla samo ako umetnosti ostavlja slobodan put. Po sili istorijskog kretanja, manipulacija Marksom krenula je jednim pravcem, Vagnerom - drugim.
Rihard Vagner i "Tanhojzer" u Parizu = Richard Wagner et Tannhäuser à Paris / Šarl Bodler.
Ideje Riharda Vagnera = The Ideas of Richard Wagner / Artur Sajmons.
Predgovor četvrtom izdanju " Savršenog Vagnerijanca = Preface to the the 4th edition of "The Perfect Wagnerite" / Bernard Šo.
Revolucija = Die Revolution ; Umetnost i revolucija = Die Kunst und die Revolution;
Ka načelu komunizma = Zum Prinzip des Kommunismus / Rihard Vagner.
Pojam "narodsko pozorište" generalno se vezuje za XX vek. Na teorijskom planu uveo ga je Romen Rolan, a na delatnom Moris Poteše, tvorac Potorišta za Narod u Bisanu, odnosno Žan Vilaar iz perioda Avinjona i Pariza, pre Vilurbana, Pojam je redefinisao Rolan Bart, u suprotnosti prema "buržoaskom" ili "komercijalnom" pozorištu.
Žan-Žorž Nover (1727-1810) istorijski je priznat kao reformator plesnog pozorišta XVIII veka i tvorac baleta sa dramskom radnjom (ballet d"action) u francuskom stilu. Baletski plesač, koreograf, teoretičar, autor ovih slavnih Pisama o plesu i baletu, svoju delatnost razvijao je na najvećim evropskim scenama.
Dr Robinson prati razvoj prvog, slabije shvaćenog, razdoblja istorije operske umetnosti - od najranije opere Dafne, 1597, do kraja osamnaestog veka, ilustrujući svoje izlaganje fino odabranim primerima iz radova kompozitora kakvi su Lili, Gluk, Monteverdi, Hendl, takođe odlomcima manje poznatih opera.
Vagner – Umetničko delo budućnosti
“Umetničko delo budućnosti” od temeljnog je značaja za razumevanje modernizma i razvoja savremene umetnosti i estetike. Ovaj esej izvršiće snažan uticaj na čitave potonje generacije umetnika i mislilaca.
Rihard Vagner je jedna od najvećih figura zapadne umetnosti uopšte. Tvorac tzv. Objedinjenog umetničkog dela, ali i ozloglašen zbog svojih rasnih i predrasuda i antisemitizma.
Spis je veoma intezivan, polemički, napisan 1849. godine. Vagner njime namerava da revolucionarno promeni čitav koncept zapadne tradicije umetnosti.
Jedna od najvažnijih knjiga o umetničkom pevanju uopšte. Prevedena na gotovo sve jezike sveta. Lili Leman zapamćena je po dramskoj snazi svog izraza i ogromnom repertoaru od nekih 170 operskih uloga i 600 lidova. Njen glas bejaše moćan i fleksibilan, prilagodljiv zahtevima Verdija kao i Belinija, Mocarta podjednako kao Vagnera.
Hofmanovi pogledi na pijanističku tehniku i umetnost izloženi su u dve zbirke članaka, od kojih jednu ova knjižica donosi u celini, uz delove druge, u Dodatku.
Ponovljeno izdanje priručnika čiji je raniji naslov bio Francuski jezik - jezik baleta, knjige neophodne svima koji praktikuju i vole baletsku umetnost. Gospođa Mirjana-Adi Ranković bila je dugogodišnji profesor francuskog jezika u Baletskoj školi Lujo Davičo.
