DOMAĆE KNJIGE

"Bluz dva prijatelja u 54 tjedna je je zbirka eseja, koja se zaokružuje u moderan roman o sudbini glavnog junaka, sa omažima umetnicima, sporistima i drugim majstorima... Eseji se rimuju sa pesmama, mala antologija poezije, Miodraga Raičevića.
Božo Koprivica “majstor žanra, koji nema ime, ali ima oblik. I sadržaj…ova knjiga je svojevrsni dijalog sa prijateljem… dupli pas.” (Radmila Stanković)
“Sve ono što mislimo da znamo u stvaralaštvu Boža Koprivice kroz prethodne knjige, način na koji je to ovde izvedeno i iskazano u tim minijaturama, govori o jednoj izuzetnoj vrednosti za posvećene čitaoce...svojim magičnim jezikom Božo je ovom knjigom ispisao i sačuvao jednu kulturu sećanja.” (Petar Peca Popović)
”Kroz priče, fusnote u kojima veličanstveno spaja ljude, prozu, poeziju, pozorište, film, fudbal, gradove, ulice, kafane i fragmente sopstvenog života, Koprivica stvara uzbudljivo i fascinantno skladište uspomena kroz koje promiču Nina Bulgakov, Danilo Kiš, Mirko Kovač, Petar Kralj, Bjanka Džeger i Borhes, Eduard Streljcov, Dušan Prelević Prele, Garinča, Borislav Radović, Ladislav Kubala, Džorž Best, Milija Pavićević, Rajmond Kopa, Milan Galić, Bogdan Tirnanić, Saša Ilić, Ivan V. Lalić, Ibrahim Hadžić, Dragan Lubarda, Jovan Hristić, krojački majstor Lazar Sovilj…” (Radmila Radosavljević).
"

When Božo Koprivica writes about soccer, he does it in the manner of a great poet, or a great prose writer, or even as someone would write about aesthetics or theory… This conundrum regarding the genre of his book, in his own words, is a consequence of a terrible laziness… He is an amalgam of a great poet and an old-school soccer fan. - Miljenko Jergović

Myth and cruel reality, winning and losing, a team and an individual, joy and sorrow, dream and awakening… these oppositions can be united only by a mind that sees art where nobody else sees it, and by a hand that knows how to describe everything indescribable and hitherto undescribed. Reading the book Only the Gods Can Make Promises opens an entirely new horizon in which literature and soccer, similar to a canoe double calmly peddling along a never-ending river, touch the shores of Loneliness, Solitude and Desolation. - Vladislav Bajac

U ovoj crveno-belo-crnoj knjizi reč je o dva lirsko-setna fudbalska poluvremena. U ime Zvezde i Partizana i armija njihovih navijača na „beli“ teren „istrčala“ su dva jedinstvena fudbalera – Božo Koprivica i Vule Žurić, da bi započeli utakmicu dosad neviđenu u srpskoj književnosti. Utakmica je završena nerešeno, s nešto golova u obe mreže, a pobedila je – igra. Igrati, dodavati, dodati drugome dobru loptu ili dobru reč, u samoj je osnovi i fudbala i književnosti. Ko nije dobro video sa tribina, ko ne veruje „usporenom snimku“, neka otvori korice knjige i neka čita.

Zbirka fusnota o dreserima uličnih krpenjača što odrastaju u suverene odsudnih lopti na nezaboravnim utakmicama. Božo to na papiru čini kao Di Stefano na travi. Totalitarac. Piše mozgom, srcem i krvlju. Kad je Svevišnji raspoređivao talente, kod Koprivice mu puče koncept, nije štedeo. Zato Božo nosi dar da fudbal voli strašću odanog navijača, pamti mudrošću sveznadara, razume uzvišenošću filozofa, a dojasni poezijom barda.

Peca Popović