Кnjiga Vek ljubavi, vek stradanja posvećena je životu jedne sasvim posebne azijsko-evropske porodice. Ovo bajkovito, na momente veoma potresno dnevničko-memoarsko štivo, sasvim filmično ali i istinito, može se čitati i kao priča u kojoj jedan vek nemira i stradanja među narodima nagoveštava neke nove vekove, vekove mira i ljubavi. Pripadnika srpskog konjičkog odreda vihori rata odnose u Sibir, tu sreće svoju ljubav, mladu Ruskinju, i s njom, na putu za otadžbinu, dospeva u kineski grad Harbin. Međutim, sudbina je htela da više ne vidi svoj rodni kraj. Ali sinu i kćeri ostavlja u amanet da oni kad-tad to učine. Sudbina se postarala da njegova kći Irina Žarkovna Magarašević ispuni očev amanet i ostavi zapis o tome, a unuka Deng Đun potrudila se da ceo jedan vek stane među korice ove knjige. Čitalac tako ne prati samo životnu priču jedne srpsko-rusko-kineske porodice, čijih nekoliko pokolenja tokom sto i više godina prolazi kroz sve peripetije složene i burne kineske istorije XX veka, već prati i razvoj prijateljskih odnosa između tri naroda – srpskog, ruskog i kineskog. Zato se ova knjiga može čitati kao simbol jednog novog i obećavajućeg prijateljstva.
Profesorka Heilungđijanškog univerziteta Deng Đun (ruski Ija Dmitrijevna), jedna je od najpoznatijih rusista u Кini. Do svog penzionisanja predavala je na Institutu za ruski jezik. Veći deo života posvetila je tom jeziku. Nosilac je Putinove medalje za dostignuća u nastavi ruskog jezika i za promociju ruske kulture. Sebe naziva „šavom“ u čvrstom prijateljstvu Кine i Rusije. Sudbina joj je podarila dva krila – ruskim i kineskim jezikom vlada oduvek, od najranijeg detinjstva – ali i srpsko srce. Rođena je u mešovitoj, međunarodnoj porodici kao Srpkinja po majci – njen deda bio je Srbin, baka Ruskinja, a otac Кinez. Trenutno živi u Pekingu.
S ruskog preveo Radojica Nešović
